V SA/Wa 3089/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji celowej przypadającej do zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] z siedzibą w W. (dalej: "Stowarzyszenie" lub "Strona") złożyło skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Ministra Obrony Narodowej. W skardze Strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stowarzyszenie wskazało, że jego majątek jest niewystarczający do wykonania zobowiązania określonego zaskarżoną decyzją. Strona podkreśliła, iż ogromnym wysiłkiem i zaangażowaniem członków zgromadziła na rachunku bankowym kwotę ok. 5000 zł, podczas gdy jest zobowiązana do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa trzech dotacji na łączną kwotę ok. 16 000 zł. Niewstrzymanie wykonania decyzji może więc doprowadzić do likwidacji Stowarzyszenia, co należy postrzegać jako spowodowanie skutku trudnego do odwrócenia. W ocenie Strony uzasadnieniem pozytywnego rozpoznania wniosku są również poważne wątpliwości na tle interpretacji art. 169 ust. 2 ustawy o finansach publicznych. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji załączono wyciąg z rachunku bankowego Stowarzyszenia za okres od [...] września 2016 r. do. [...] września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zauważa, że prawidłowo sporządzony wniosek o wstrzymanie wykonania aktu musi być uzasadniony. To na wnioskodawcy, w tym przypadku Stowarzyszeniu, spoczywa ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W jego bowiem interesie leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2654/13; z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2653/13; z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt I FZ 65/04; z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II OZ 219/09; z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II OSK 2290/13; z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2540/13; z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt II OZ 788/13; z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1947/13; z dnia 6 września 2013 r., II FZ 683/13; z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 110/10; z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 621/08; z dnia 11 stycznia 2008, sygn. akt I OZ 1002/07; opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie podane przez Stronę twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących sytuację materialną, każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (post. NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11, dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 (dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, Strona nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został dostatecznie uzasadniony. Stowarzyszenie jedynie ogólnikowo stwierdziło, iż wykonanie przedmiotowej decyzji stanowiłoby zagrożenie dla dalszego jego działania. W treści złożonego wniosku nie przedstawiło jednak ani swej aktualnej kondycji finansowej, ani też nie wskazało konkretnych skutków finansowych jakie miałoby dla jego sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji. Jak już wcześniej wspomniano, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13 (dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga fakt, iż w niniejszej sprawie Strona w istocie nie przedłożyła wraz z wnioskiem żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować jej aktualną kondycję finansową i potwierdzających możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych w uzasadnieniu wniosku. Dokumentu takiego nie stanowi bowiem wyciąg z konta bankowego C. za okres od [...] września 2016 r. do [...] września 2016 r. który jest jedynie dowodem na okoliczność, iż w okresie od [...] września 2016 r. do [...] września 2016 r. na rachunku bankowym Stowarzyszenia wpłynęły środki w kwocie 1701,32 zł, w przeważającym zakresie pochodzące od członków Stowarzyszenia, a saldo konta bankowego na dzień [...] września 2016 r. wyniosło 4783,51 zł. Treść ww. wyciągu nie potwierdza zaś w żaden sposób rzeczywistej sytuacji finansowej Strony. Wskazać bowiem należy, iż do oceny możliwości finansowych Strony nie jest wystarczająca informacja o jej dochodach w jednym pełnym miesiącu kalendarzowym, analiza taka musi być bowiem oparta na aktualnych danych o osiąganych przez nią dochodach, kosztach jej działalności a także posiadanym majątku ruchomym i nieruchomościach, obejmujących okres co najmniej kilku miesięcy przed złożeniem wniosku lub dotyczących ostatniego okresu sprawozdawczego. Sąd podkreśla, że gdy strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania takich okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 lutego 2009, sygn. akt II FZ 39/09; z dnia 25 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 766/08; (opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl). Dodatkowo podnieść należy, że rodzaj obowiązku, tj. zwrot dofinasowania nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28.04.09 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość zwrotu Stronie kwoty orzeczonej w decyzji. Nie ma przy tym znaczenia kwestia skomplikowanego odzyskania uiszczonych kwot i czasu ich odzyskania, gdyż w wypadku pozytywnego dla Strony rozstrzygnięcia będą jej przysługiwały określone środki prawne, które doprowadzą do zwrotu przez organ zapłaconych należności, w tym również z odsetkami. Zauważyć także należy, iż w realiach niniejszej sprawy za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku nie może przemawiać wyłącznie łączna wysokość należności powstałych na podstawie ostatecznych decyzji wydanych przez Ministra Obrony Narodowej. Ocena skutków, jakie wywoła zapłata wszystkich należności pieniężnych na rzecz organu nie może być bowiem przeprowadzana w oderwaniu od informacji o aktualnej kondycji finansowej Stowarzyszenia, których Strona w przedmiotowym przypadku nie przedstawiła. Odnosząc się do stanowiska Strony zgodnie z którym wykonanie zaskarżonej decyzji powinno zostać wstrzymane w uwagi na poważne wątpliwości na tle interpretacji art. 169 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, wskazać należy, iż przedmiotowy argument nie ma znaczenia dla rozpatrzenia zasadności wniosku o udzielenie Stowarzyszeniu ochrony tymczasowej. W zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd bierze pod uwagę prawdopodobieństwo wystąpienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny przepisów prawnych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwej interpretacji przepisów przez organy administracji. Reasumując, stwierdzić należy, iż skoro Strona nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę. Stowarzyszenie nie podniosło również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku nie załączono żadnych dokumentów prezentujących sytuację ekonomiczną Strony, co uniemożliwiło Sądowi udzielenie ochrony tymczasowej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.