V SA/Wa 3091/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2017 r. sprawy ze [...] na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; oddala skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., nr [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), stwierdziła uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] odmówiono E. T. umorzenia zaległości z tytułu opłaty abonamentowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, iż w myśl art. 129 § 2 k.p.a., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie. W rozpoznawanej sprawie decyzja z dnia [...] lutego 2016 r. została doręczona Stronie w dniu 7 marca 2016 r., zatem termin na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął w dniu 21 marca 2016 r. Wniosek ten został złożony przez Stronę w dniu 24 marca 2016 r., a więc po upływie terminu. W skardze na wskazane postanowienie, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca podniosła, że w lipcu 2014 r. złożyła wniosek o umorzenie opłat abonamentowych, dołączając do niego dokumenty obrazujące jej sytuację finansową. Organ odmówił uwzględnienia jej wniosku decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., co uznaje za krzywdzące. Złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy ale z powodu nieznajomości prawa i sytuacji w jakiej się znalazła opiekując się ciężko chorą matką poza miejscem zamieszkania, nie dochowała terminu do jego złożenia. W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu jest zgodność z prawem postanowienia organu, w którym stwierdzono, że Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem terminu. Analiza akt administracyjnych dowodzi, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Organ prawidłowo uznał, że w dniu 7 marca 2016 r. doręczono Skarżącej decyzję z dnia [...] lutego 2016 r. o odmowie umorzenia zaległości z tytułu opłaty abonamentowej. W decyzji tej zawarte było pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a wniosek ten należy złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin ten upłynął w niniejszej sprawie w dniu 21 marca 2016 r., zatem wniosek z dnia 24 marca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, który Skarżąca nadała za pośrednictwem poczty w tym samym dniu, został złożony po upływie wskazanego terminu. W tym stanie rzeczy organ był zobowiązany do wydania postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 i art. 127 § 3 k.p.a. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Treść wskazanego art. 134 k.p.a. nie daje organowi możliwości wyboru treści rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy organ ustali, że środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji został wniesiony przez stronę po upływie ustawowego terminu, a strona jednocześnie nie wniosła o jego przywrócenie organ odwoławczy musi wydać orzeczenie o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podnoszone w skardze argumenty odnoszące się do powodów przemawiających zdaniem Skarżącej za umorzeniem zaległości z tytułu opłat abonamentowych, które wskazała we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i które odnoszą się do jej meritum, nie mogą doprowadzić do uznania stanowiska organu za nieprawidłowe – o czym była już mowa powyżej . Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) oddalił skargę.