V SA/Wa 3095/14

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... sierpnia 2014r. Nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu "Ułatwiania startu młodym rolnikom" p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. A. D. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2.214 zł (słownie: dwa tysiące dwieście czternaście złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 1.800 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 414 zł (słownie: czterysta czternaście złotych). Postanowieniem z 25 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał J. B., dalej "Skarżąca" prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem adwokata R. A. D. Wyrokiem z 2 października 2015 r. tut. Sąd oddalił skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Na podstawie postanowienia z 7 października 2015 r. referendarz sądowy tut. Sądu przyznał wyznaczonemu pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 28 grudnia 2015 r. (data nadania skargi kasacyjnej w urzędzie pocztowym) adwokat sporządził skargę kasacyjną, a w dniu 25 stycznia 2018 r. stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na rozprawie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie wniosek podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz.461), dalej: "rozporządzenie". Rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r. obowiązywało do 31 grudnia 2015 r. W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Stosownie do § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Ponieważ w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. zastosować należy regulacje ujęte w rozporządzeniu z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w niniejszej sprawie w pierwszej instancji została ustalona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 50.000 zł. Zgodnie z § 6 pkt 5 stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynosi – 2.400 zł. W niniejszej sprawie adwokat reprezentował Skarżącą w postępowaniu przed sądem I instancji (i otrzymał z tego tytułu wynagrodzenie), sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz reprezentował Skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 28 stycznia 2018 r. Pełnomocnik oświadczył również, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. W związku z powyższym, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia, tj. w wysokości 1.800 zł. Jednocześnie stosownie do treści z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.