V SA/Wa 3104/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. G. – Przedsiębiorstwo [...] "U." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2008r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej stawki celnej oraz określenia kwoty długu celnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z 9 października 2009r. w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2008r., w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] stycznia 2008r., w zakresie dotyczącym odsetek wyrównawczych, w pozostałym zakresie skargę oddalił. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 16 listopada 2009r. W dniu 17 listopada 2009r. skarżący złożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 grudnia 2009r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z 11 stycznia 2010r. poinformowała tut. Sąd, iż w dniu 7 stycznia 2010r. wyznaczyła adwokata K. R. do udzielenia skarżącemu pomocy prawnej. W dniu 21 stycznia 2010r. K. G. udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu z urzędu adwokatowi. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną został nadany przez pełnomocnika skarżącego w Urzędzie Pocztowym w dniu 26 stycznia 2010r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 7 stycznia 2010r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła go pełnomocnikiem w sprawie, informując o tym pismem, które otrzymał w dniu 18 stycznia 2010r. Wnioskodawca zaznaczył, iż ze względu na wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika profesjonalnego oraz wobec ustanowienia pełnomocnika z urzędu dla skarżącego już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, lecz na wniosek skarżącego złożony przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, co świadczy o braku winy skarżącego w uchybieniu powyższego terminu, wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: - uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu; - spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego; - złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; - równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. W tym miejscu należy wskazać, iż Sąd uznał datę 21 stycznia 2010r. wskazaną przez adwokata K. R. (data udzielenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego) jako datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Zdaniem Sądu przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., (ICZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Zatem w dniu 21 stycznia 2010r. gdy pełnomocnik otrzymał pełnomocnictwo od skarżącego, miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz ze stanowiskiem wnioskodawcy co do zakresu kasacji. Ponieważ pomiędzy tą datą, czyli 21 stycznia 2010r., a datą złożenia wniosku, czyli 26 stycznia 2010r., nie upłynął siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. to nie ma podstaw do odrzucenia wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. To ustalenie otwiera drogę do merytorycznej oceny podstaw przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł skargę kasacyjną, zatem dokonał czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 86 § 1 p.p.s.a oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (Sygn. akt GZ 139/04), chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego. Wynika to z faktu, że wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu został złożony przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, której termin został uchybiony ze względu na wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika profesjonalnego, który ustanowiony został z urzędu dla skarżącego już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy wniosek taki zasługuje na uwzględnienie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwa Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005). Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy oraz dochowania przez pełnomocnika wymogów formalnych, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.