V SA/Wa 3104/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do usunięcia braków wniosku postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić R.K. kwotę 100,00 (sto) złotych, wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie z 15 grudnia 2016r. pod pozycją 34736 (k. 20) tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi (kosztami zwrotu obciążyć Sąd). W dniu [...] listopada 2016r. R. K. nadał w Urzędzie Pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z [...] września 2016r. nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do usunięcia braków wniosku . Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 października 2016r., skarga złożona przez skarżącego została wpisana pod numer Dziennika Korespondencji Ogólnej [...] i przesłana pismem z 24 października 2017r. wraz kopertą, w której została nadesłana do Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W.. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) z uwagi na fakt, że skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z 31 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie strona w dniu 20 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosła zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017r. odrzucił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 20 września 2016r., czego potwierdzeniem jest zwrotne poświadczenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 20 października 2016r., a Skarżący w dniu 18 października 2016r. przesłał skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., który z kolei przesłał w dniu 24 października 2016r. skargę do Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. Za datę wniesienia skargi uznaje się 24 października 2016r. jako datę nadania skargi do właściwego organu. Postanowieniem z 31 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wskazując że w jego ocenie nie zaistniała jakakolwiek okoliczność, na podstawie której można byłoby powziąć wątpliwość co do skuteczności doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, a okoliczność podnoszona przez stronę skarżącego dotycząca omyłkowego wysłania skargi bezpośrednio do Sądu świadczy o niedochowaniu przez stronę należytej staranności i nie może uprawdopodabniać braku winy w jej działaniu. Z akt administracyjnych wynika, że strona została prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia skargi na postanowienie organu. Pomimo tego, skarżący błędnie zaadresował korespondencję. W takiej sytuacji strona skarżąca nie może przerzucać odpowiedzialności za uchybienie terminu do wniesienia skargi na Sąd, ani też usprawiedliwiać braku zachowania przez nią staranności przy adresowaniu przesyłki. Na powyższe postanowienie strona w dniu [...] lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosła zażalenie. Przesyłka zawierająca wezwanie do zapłaty, z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie, została uznana za doręczoną stronie skarżącej z dniem 21 marca 2017r. Stosownie bowiem do treści art. 73 p.p.s.a. - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach 65- 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy umieszczając jednocześnie - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe - zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Stosownie do § 4 powołanego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W odpowiedzi na powyższe, tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017r. odrzucił zażalenie, ponieważ wymagana prawem opłata nie została w wyznaczonym czasie uiszczona. Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona po terminie i dlatego podlega ona odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.