V SA/Wa 3109/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA – Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenie kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz P. kwotę 3137 zł ( trzy tysiące sto trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] października 2014 r. P. (dalej jako: "skarżący"), zastępowana przez pełnomocnika – r. pr. A. S., wniósł skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego urzędu Pracy w S. zobowiązującą skarżącego do zwrotu kwoty 24000 zł. W piśmie z dnia [...] marca 2015 r. organ poinformował, że decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] uchylił decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] oraz umorzył postępowanie I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi organ wyeliminował z obrotu prawnego decyzję z dnia [...] września 2014 r. nr [...], uwzględniając tym samym żądanie skarżącego. Wobec powyższego dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze prowadzenie postępowania w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Koszty postępowania w niniejszym przypadku obejmują wpis sądowy, wynagrodzenie radcy prawnego oraz uiszczoną opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa. Wynagrodzenie radcy prawnego, który reprezentował stronę skarżącą należy ustalić na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt.1a stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenie jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Na podstawie § 6 pkt 6 ww. rozporządzenia stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy określonej na kwotę 24000 zł wynoszą 2.400 zł. W niniejszej sprawie skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 720 zł oraz opłatę od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł i te kwoty również składają się na poniesione przez nią koszty postępowania podlegające zwrotowi od organu administracji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 200 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.