V SA/Wa 311/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin Regionu [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie partycypacji w kosztach obsługi projektów dofinansowanych z bezzwrotnych środków zewnętrznych postanawia: odrzucić skargę. Gmina B. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") pismem z [...] stycznia 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin Regionu P. (dalej jako: "organ" lub "Zgromadzenie Związku Gmin") w sprawie partycypacji w kosztach obsługi projektów dofinansowanych z bezzwrotnych środków zewnętrznych. Strona zaskarżyła przedmiotową uchwałę w części obejmującej § 1 ust. 1, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 – w zakresie w jakim uchwała ta nakłada obowiązki na gminy i inne organizacje nie będące członkami Związku Gmin Regionu P. i wniosła o stwierdzenie jej nieważności we wskazanym wyżej zakresie. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest więc podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przy czym w przypadku skarg na uchwały zgromadzeń związków międzygminnych wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez członka takiego zgromadzenia pisemnego sprzeciwu zgodnie z treścią art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz.1875, dalej jako: "u.s.g."). Wbrew twierdzeniom skarżącej przysługiwało jej prawo wniesienia sprzeciwu od zaskarżonej uchwały. Należy bowiem wyjaśnić, iż załączona do skargi Uchwała nr [...] Rady Gminy B. z dnia [...] września 2016 r. w sprawie wystąpienia Gminy B. ze Związku Gmin Regionu P. jest jedynie aktem informującym Zgromadzenie Związku Gmin o zamiarze wystąpienia skarżącej z tego związku. Zgodnie z § 22 ust. 4 pkt a Statutu Związku Gmin Regionu P. (dalej jako: "Statut") członkostwo gminy w Związku ustaje z powodu wystąpienia ze związku na podstawie uchwały Rady Gminy i rozpoczyna procedurę wyrejestrowującą (§ 22 ust. 3 Statutu), której przeprowadzenie jest możliwe po uprzednim rozliczeniu majątkowym (§ 22 ust. 7 Statutu). Zgodnie z § 22 ust. 3 Statutu członkostwo gminy w Związku ustaje po przeprowadzeniu procedury wyrejestrowującej, tj. po podjęciu uchwały Zgromadzenia o wykreśleniu, z dniem ogłoszenia powyższej zmiany w Dzienniku Urzędowym Województwa. W związku z faktem, że Zgromadzenie Związku Gmin nie podjęło uchwały w sprawie wykreślenia Gminy B. z członkostwa w Związku Gmin Regionu P., w chwili podjęcia zaskarżonej uchwały była ona nadal formalnie jej członkiem. W związku z powyższym zgodnie z art. 72 u.s.g. oraz § 10 ust. 2 Statutu strona miała prawo wnieść pisemny sprzeciw w stosunku do zaskarżonej uchwały w ciągu siedmiu dni od daty jej podjęcia. Skarżąca nie skorzystała jednak z przysługującego jej uprawnienia, na co jednoznacznie wskazuje analiza akt administracyjnych sprawy jak i treść skargi. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że z uwagi na niewyczerpanie przewidzianego w art. 72 ust. 1 u.s.g. trybu zaskarżenia uchwały Zgromadzenia Związku Gmin, złożona skarga z 11 stycznia 2018 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.