V SA/Wa 312/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Krajewska, Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o. o. w S. na decyzję Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu udzielania zamówienia publicznego z naruszeniem prawa oddala skargę Przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez T. Sp. z o.o. w S., jest decyzja Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Nr [...] z dnia [...] listopada 2013r. utrzymująca w mocy decyzję Prezesa UZP Nr [...] z dnia [...] lipca 2013r nakładająca na T. Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 30.000 zł z tytułu udzielenia w dniu [...] marca 2010r. zamówienia publicznego na dostawę 11 używanych wagonów tramwajowych T. typu [...] i 20 używanych wagonów tramwajowych typu [...] o łącznej wartości 6.031 141 zł z naruszeniem przepisów ustawy określających przesłanki stosowania trybu udzielania zamówienia z wolnej ręki. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zamawiający- T. Sp. z o.o. udzielił w dniu [...] marca 2010r. zamówienia, którego przedmiotem była dostawa 11 używanych wagonów tramwajowych T. typu [...] i 20 używanych wagonów tramwajowych typu [...] o łącznej wartości 6.031 141 zł. Zamówienie to zostało udzielone w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. – Prawo zamówień publicznych. Jako przyczyny zastosowania wskazanego trybu wskazane zostały następujące okoliczności: - ograniczone środki finansowe, uniemożliwiające zakup fabrycznie nowego taboru, - konieczność zaspokojenia potrzeb mieszkańców S. w zakresie transportu zbiorowego, - konieczność pilnej wymiany części taboru tramwajowego, w szczególności wymiana najstarszych typów wagonów tramwajowych, - w odniesieniu do tramwajów używanych w ogóle nie można mówić o istnieniu wolnego rynku; możliwość nabycia tramwajów używanych zachodzi tylko wówczas, gdy przedsiębiorstwa transportowe z państw Europy Zachodniej dokonują wymiany taboru i pozbywają się starych tramwajów; podaż tego rodzaju dobra jest zjawiskiem incydentalnym, nieprzewidywalnym i pozostającym Zamawiającego; w ten sposób Zamawiający nabył w latach 2006 i 2007 używane wagony tramwajowe T. typu [...] i 20 używanych wagonów tramwajowych typu [...]. Zamówienie to zostało udzielone w trybie zgody Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, udzielonej decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2006r., - tylko B. zamierzał pozbyć się tramwajów T. typu [...], spełniających wymagania Zamawiającego (np. w zakresie szerokości torów), należących do tego samego typu tramwajów jak wcześniej zakupione, - dokonanie natychmiastowego zakupu tak znaczącej ilości tramwajów (przy jednoczesnej kasacji najstarszych pojazdów posiadanych przez Zamawiającego) zapewni ciągłość realizacji zadań przewozowych w komunikacji tramwajowej S., przyczyni się do zmniejszenia ilości typów tramwajów, co jest działaniem pożądanym z punktu widzenia polityki taborowej; posiadanie dużej ilości różnych typów tramwajów zwiększa bowiem koszty obsługi serwisowej, części zamiennych itd.; z tego powodu możliwość zakupienia na bardzo korzystnych warunkach tak znacznej liczby pojazdów jawi się jako niepowtarzalna okazja rynkowa, - wagony będące przedmiotem planowanego zakupu charakteryzują się także wysokimi walorami technicznymi; wagony T. typu [...] wyprodukowane zostały w roku 1988, natomiast wagony tramwajowe T. typu [...] w roku 1986, a w latach 1993-1996 poddane zostały obszernej modernizacji, gwarantującej wysoką funkcjonalność pojazdów oraz eksploatację przez ok. 10-12 kolejnych lat bez konieczności przeprowadzania większych remontów. Po przeprowadzeniu kontroli doraźnej, Prezes UZP stwierdził, że Zamawiający nie wykazał, iż w niniejszym stanie faktycznym zachodziły podstawy do wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy. Wskazane przez Zamawiającego okoliczności, zdaniem Prezesa, mają charakter gospodarczy, organizacyjny i nie stanowią podstawy do udzielenia zamówienia w tym trybie. Nie kwestionując zasadności wybranego rozwiązania podkreślił, że z uwagi na zastosowanie trybu wolnej ręki do wyboru wykonawcy istotne jest ustalenie, czy przedmiotowe zamówienie może być świadczone tylko przez jednego wykonawcę z przyczyn technicznych o obiektywnym charakterze zgodnie z dyspozycją art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, stanowiącego podstawę prawną prowadzonego postepowania. Prezes wskazał, że warunkiem zastosowania tego trybu jest wykazanie, że przedmiot zamówienia może być świadczony tylko przez określonego wykonawcę. Gdy istnienie tylko jednego wykonawcy zdolnego do realizacji zamówienia nie jest oczywiste, Zamawiający powinien przeprowadzić weryfikację rynku w warunkach konkurencyjnych. W konkluzji organ wskazał, ze przedstawione przez Zamawiającego argumenty nie wskazują , aby jedynie zaproszony do negocjacji Wykonawca – B. z B., mógł świadczyć dostawy będące przedmiotem kontrolowanego zamówienia w związku z przyczynami technicznymi o obiektywnym charakterze. Zamawiający nie zgodził się z ustaleniami kontroli i złożył zastrzeżenia od jej wyników. Jego zdaniem: - dokonano starannej i dogłębnej analizy rynku mającej ustalić jaki jest rynek wykonawców oferujących dostawę tramwajów, które zamierzał nabyć; z informacji uzyskanych od polskich firm wynika, że w ogóle nie posiadają one interesujących Zamawiającego tramwajów , natomiast 3 firmy [...] odpowiedziały, ze posiadane przez nie tramwaje T. [...] oraz T. [...] nie spełniają wymogów Zamawiającego (nie przebyły gruntownej modernizacji i nie gwarantują dalszej eksploatacji bez ponoszenia znacznych nakładów na ich odnowienie i doposażenie); inni przedsiębiorcy nie odpowiedzieli na ogłoszone przez Zamawiającego zaproszenie do składania ofert, - badanie rynku wykazało, że w Polsce w ogóle nie istnieje rynek obrotu używanymi tramwajami, gdyż wszystkie przedsiębiorstwa tramwajowe eksploatują tabor przestarzały i w zakresie braków taborowych borykają się z podobnymi problemami jak Zamawiający; jedynie w miastach Europy Zachodniej może zdarzyć się, ze przedsiębiorstwa komunikacyjne będą wycofywały z użycie stare typy tramwajów, - tramwaje T. [...] oraz T. [...] są pojazdami szynowymi produkowanymi w latach 80-tych oraz na początku lat 90-tych w C. i dedykowane były głównie dla obsługi linii tramwajowych w N., w szczególności w B.; rynek tych pojazdów samoistnie ukształtował się wąsko i bardzo specyficznie; z tych względów tramwajów takich nigdy nie posiadały i obecnie nie posiadają przedsiębiorstwa w innych krajach poza C. i N.; w Polsce tramwaje tego typu posiada tylko Zamawiający, który nabył je od B.; żaden inny przedsiębiorca nie oferował do sprzedaży takich tramwajów; w przedmiotowej sprawie zachodzi zatem sytuacja, w której obie3ktywnie wyłącznie jedynym wykonawcą jest B., - występujące w sprawie przyczyny techniczne przesadzają o możliwości powierzenia zamówienia jednemu wykonawcy; z uwagi na brak środków na zakup nowych tramwajów w liczbie pozwalającej na zaspokojenie potrzeb bieżącej działalności swojego przedsiębiorstwa obsługującego linie tramwajowe w mieście S., Zamawiający zmuszony był poszukiwać dostawcy tramwajów używanych; Zamawiający posiadał już 21 tramwajów T. [...] oraz 32 T. [...] (przy łącznej liczbie 218 tramwajów), które się sprawdziły i gwarantowały wysoki poziom techniczny; cechują się one niską awaryjnością i wysokim standardem przewozu pasażerów; w interesie Zamawiającego leży ponadto dążenie do ujednolicenia typów eksploatowanych wagonów z uwagi na koszty obsługi serwisowej oraz zakupu części zamiennych i materiałów eksploatacyjnych; nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że służby techniczne Zamawiającego zdobyły właściwą wiedzę i doświadczenie w dziedzinie mechaniki tych pojazdów; ponadto w przypadku wycofania z eksploatacji tych tramwajów możliwe będzie wykorzystanie odzyskanych z niego części zamiennych do innych wagonów, - istniały dodatkowe atuty związane z ofertą B. tj. bardzo korzystna cena, atrakcyjny sposób płatności w ratach i bardzo dobry stan techniczny oferowanych wagonów, wyższy nawet niż parametry określone przez Zamawiającego, które wcale nie decydowały o zakupie tramwajów z wolnej ręki w tym trybie na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy; podstawą do udzieleni9a zamówienia było przeprowadzone badanie rynku, które wskazało, że w tamtym czasie istniał jeden wykonawca oferujący spełnienie zamówienia zgodnie z warunkami Zamawiającego; kwestie atrakcyjności finansowej i technicznej jej jedynej oferty stanowiły dla Zamawiającego dodatkową korzyść wynegocjowaną ostatecznie już w toku postępowania; Zamawiający zaprzeczył twierdzeniu, że uznał B. jedynym wykonawcą z tego powodu, że był on w stanie zrealizować zamówienia najlepiej i w największym zakresie. Prezes UZP nie uwzględnił powyższych zastrzeżeń. Wskazał, że w sytuacji gdy istnienie tylko jednego wykonawcy zdolnego do realizacji zamówienia nie jest oczywiste, Zamawiający powinien przeprowadzić weryfikacje rynku na warunkach konkurencyjnych. Wątpliwości budzi fakt, iż inne przedsiębiorstwa komunikacyjne nabyły używane tramwaje od innych dostawców czy firm pośredniczących w obrocie pojazdami szynowymi, a w toku rozeznania Zamawiający uzyskał informacje o istnieniu co najmniej 3 innych podmiotów dysponujących określonym rodzajem pojazdu. Okoliczności te, zdaniem Prezesa, wykluczają możliwość przyjęcia, iż przedmiot zamówienia może być świadczony wyłącznie przez jednego wykonawcę z przyczyn technicznych o obiektywnym charakterze. Krajowa Izba Odwoławcza w uchwale z dnia [...] marca 2013r. (sygn.. akt [...]) uznała, że zastrzeżenia Zamawiającego do wyników kontroli nie zasługują na uwzględnienie. Zawiadomieniem z dnia 11 kwietnia 2013r. Prezes UZP poinformował T. Sp. z o.o. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia z tytułu udzielenia w dniu [...] marca 2010r. zamówienia publicznego na dostawę 11 używanych wagonów tramwajowych T. typu [...] i 20 używanych wagonów tramwajowych typu [...] o łącznej wartości 6.031 141 zł z naruszeniem przepisów ustawy określających przesłanki stosowania trybu udzielania zamówienia z wolnej ręki. Decyzją z dnia [...].07. 2013r. Nr [...] Prezes Urzędu Zamówień Publicznych nałożył nakładająca na T. Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 30.000 zł z tytułu udzielenia w dniu [...] marca 2010r. zamówienia publicznego na dostawę 11 używanych wagonów tramwajowych T. typu [...] i 20 używanych wagonów tramwajowych typu [...] o łącznej wartości 6.031 141 zł ( 1.571.018 euro) z naruszeniem przepisów ustawy określających przesłanki stosowania trybu udzielania zamówienia z wolnej ręki. W wyniku wniosku Zamawiającego z dnia 29 lipca 2013r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Zamówień Publicznych decyzją z dnia [...] listopada 2013r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2013r. Poza argumentacją wskazaną w uzasadnieniu decyzji I instancji, Prezes podkreślił, że bez wpływu na wynik niniejszego postępowania w sprawie nałożenia kary jest fakt wyrażenia w roku 2006 – w drodze decyzji Prezesa wydanej na podstawie art. 67 ust. 2 ustawy ( w brzmieniu obowiązującym w dacie jej wydania)- zgody na zastosowanie w innym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wskazanego trybu. Decyzja ta była wydana w sprawie indywidualnej, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w tamtej sprawie i po uznaniu, ze wyniki owego postępowania dają podstawy do stwierdzenia, że zaistniały przesłanki do zastosowania trybu z wolnej ręki. Ponadto organ wskazał na treść przepisu art. 200 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy, art. 201 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2011r. w sprawie kwot wartości zamówień oraz konkursów od których jest uzależniony obowiązek przekazywania ogłoszeń Urzędowo Publikacji Unii Europejskiej (Dz. U.Nr 282, poz. 1649 z 2012r., poz. 1360). Zgodnie ze wskazanym przepisem rozporządzenia, zamawiający, który udziela zamówienia z wolnej ręki, a wartość udzielonego zamówienia na dostawy jest równa lub przekracza kwotę 400.000 euro, lecz jest mniejsza niż 10.000 euro, podlega karze pieniężnej w wysokości 30.000 zł. Ponieważ wartość przedmiotowego zamówienia wynosiła 6.031.141 zł, a zatem w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 201 ust. 2 pkt 2 ustawy, czego skutkiem jest nałożenie kary pieniężnej administracyjnej w wysokości 30.000zł. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, T. Sp. z o. o.(dalej: Skarżąca, Spółka ), zarzuciły decyzji z dnia [...] listopada 2013r: 1) Naruszenie przepisów prawa materialnego- w postaci przepisu art. 67 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie, że nie zostały spełnione wymienione w tym przepisie przesłanki uzasadniające udzielenie zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki, 2) Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego – w postaci przepisu art. 77 i art. 8o Kodeksu postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną ocenę materiału dowodowego. W związku z tym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2013r. Rozwijając powyższe zarzuty w motywach skargi Spółka podniosła, że pomimo tego, że decyzja z 2006r zezwalająca na udzielenie zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki na zakup tramwajów używanych T. typu [...], została wydana w sprawie indywidualnej, zasadne było uznanie, że również w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do udzielenia zamówienia publicznego w tym trybie. Tryb ten można stosować gdy dostawy, usługi lub roboty budowlane mogą być świadczone tylko przez jednego wykonawcę z przyczyn technicznych o obiektywnym charakterze. W ocenie Skarżącej, w stanie faktycznym dotyczącym przedmiotowej sprawy, w danym miejscu i czasie wystąpił tylko jeden podmiot, który dysponował używanym taborem, którego zakupem zainteresowany był Zamawiający. Podniosła, że organ, przy rozpoznaniu sprawy, nie wziął pod uwagę rozeznania rynku dokonanego przez nią, tak jak również zmarginalizował pozostałe dowody w sprawie. Ocena dowodów dołączonych do wniosku był, zdaniem Skarżącej, pobieżna, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że przesłanki trybu z wolnej ręki nie miały tu zastosowania. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). W oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sądy stosują środki określone w ustawie. Regulacje te określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając argumenty przedstawione w skardze Sąd stwierdził, że nie są one trafne, a w konsekwencji skarga nie jest zasadna, co skutkowało jej oddaleniem. Na wstępie Sąd przypomina, ze zgodnie z przepisem art. 67 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U z 2007. 223 poz. 1655), (dalej: ustawa), Zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności: dostawy, usługi lub roboty budowlane mogą być świadczone tylko przez jednego wykonawcę z przyczyn technicznych o obiektywnym charakterze. Ta więc Zamawiający miał obowiązek wykazać, że udzielenia tego zamówienia innemu podmiotowi jest nie tylko trudne, ale z uwagi na jego charakter – niemożliwe. Nie ma tu znaczenia subiektywne przekonanie Zamawiającego, że tylko jeden podmiot – B. - był w stanie zrealizować zamówienia najlepiej i w największym zakresie. Stan faktyczny w niniejszej sprawie, opisany we wcześniejszej części uzasadnienia, nie budzi wątpliwości. Rzeczywiście, do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zostały dołączone, m. innymi: pismo T. Sp. z o.o. z dnia 20 pażdziernika 2009r., pismo Z. w G. Sp. z o.o. z dnia 22 pażdziernika 2009r, pismo M. Sp.z o.o. z siedzibą w W. z dnia 22 pażdziernika 2009r., pismo M. w P. z dnia 20 pażdziernika 2009r, pismo P. S.A. z siedzibą w B. z dnia 19 pażdziernika 2009r, pismo G. z dnia 27 pazdziernika 2009r., pismo E. z dnia 28 pazdziernika 2009r., ogłoszenia o prowadzonym rozeznaniu rynku, zamieszczone na stronie spółki T., pismo do Izby Gospodarczej K. z dnia 12. 10. 2009r. Jednakże te badania rynku, zdaniem Sądu, nie uzasadniały uznania B. za jedynego wykonawcę zamówienia. Brak było przeprowadzenia przez Zamawiającego weryfikacji rynku na warunkach konkurencyjnych. Inne przedsiębiorstwa komunikacyjne nabywały używane tramwaje od innych dostawców, a w toku rozeznania Skarżący uzyskał informację o istnieniu 3 innych podmiotów dysponujących określonym rodzajem pojazdu. Ani organ, ani Sąd, nie kwestionuje podjęcia decyzji przez Zamawiającego z uwagi na racjonalność i gospodarność (podniesione przez Skarżącego wysoki poziom techniczny posiadanych już tego typu wagonów, koszt obsługi serwisowej, zakupu części zamiennych, polityka ujednolicania typów eksploatowanych pojazdów), jednakże są to argumenty organizacyjno-ekonomiczne nie uzasadniające zastosowania trybu z wolnej ręki z uwagi na przyczyny techniczne o obiektywnym charakterze. W sytuacji, gdy na rynku istnieje, choćby potencjalnie, więcej podmiotów mogących wykonać dane zamówienie, należy przeprowadzić je w trybie konkurencyjnym. Rację ma organ, iż w niniejszej sprawie nie można uznać, że monopol na rynku dostawców tramwajów używanych T. [...] oraz T. [...] o określonych przez Zamawiającego parametrach, jest oczywisty i wynika z okoliczności technicznych o obiektywnym charakterze. Działanie Zamawiającego, który zamiast procedury przewidzianej przepisami ustawy przeprowadza nieformalne rozeznanie rynku poprzez rozesłanie zapytań, nie może uzyskać aprobaty dla zastosowania trybu zamówienia z wolnej ręki. Na Zamawiającego nałożony jest obowiązek otwarcia na konkurencję przy udzielaniu zamówień publicznych. Aby móc zastosować tryb z art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy należy wykazać, że poza jednym nie ma innych wykonawców, którzy mogliby wykonać zamówienie; nie wystarczy, że istnieje więcej niż jeden taki wykonawca, lecz zainteresowanie uzyskaniem tego konkretnego zamówienia zgłasza tylko on. Należy zgodzić się z organem, że w niniejszej sprawie bez znaczenia jest zgoda udzielona Zamawiającemu decyzją Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych decyzją z dnia [...] maja 2006r na zastosowanie w tamtej sprawie trybu zamówienia z wolnej ręki. Tamta zgoda jest decyzją o charakterze indywidualnym, wydaną w konkretnych okolicznościach faktycznych i prawnych i odnosi się ona wyłącznie do konkretnego zamówienia publicznego, objętego tą decyzją. W tej sytuacji, zasadne było zastosowanie art. 200 ust. 1 pkt 1 lit.a w związku 201 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2011r. w sprawie kwot wartości zamówień oraz konkursów od których jest uzależniony obowiązek przekazywania ogłoszeń Urzędowo Publikacji Unii Europejskiej (Dz. U.Nr 282, poz. 1649 z 2012r., poz. 1360). Zgodnie ze wskazanym przepisem rozporządzenia, zamawiający, który udziela zamówienia z wolnej ręki, a wartość udzielonego zamówienia na dostawy jest równa lub przekracza kwotę 400.000 euro, lecz jest mniejsza niż 10.000 euro, podlega karze pieniężnej w wysokości 30.000 zł. Ponieważ wartość przedmiotowego zamówienia wynosiła 6.031.141 zł, a zatem w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 201 ust. 2 pkt 2 ustawy, czego skutkiem jest nałożenie kary pieniężnej administracyjnej w wysokości 30.000zł. Z powyższych względów, uznając, że nie nastąpiło naruszenie przepisu art. 67 ust. 1 pkt 1a ustawy, ani przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 77 i 80 k.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr. 153, poz. 1270 z póżn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.