V SA/Wa 3120/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... sierpnia 2016 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; oddala skargę. Przedmiotem skargi z 19 października 2016 r. (data nadania) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "Strona" lub "Skarżąca") jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR") z (...)sierpnia 2016 r. nr (...)o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym: Decyzją z (...)czerwca 2016 r. nr (...)Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Dyrektor") przyznał Spółce, jako wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw, pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Decyzja została wysłana na adres pełnomocnika Skarżącej i doręczona 13 lipca 2016 r. W dniu 6 sierpnia 2016 r. w placówce pocztowej operatora wyznaczonego (w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe) pełnomocnik Skarżącej nadał do Prezesa ARiMR za pośrednictwem Dyrektora odwołanie od decyzji z (...)czerwca 2016 r. nr (...). Prezes ARiMR (...)sierpnia 2016 r. wydał postanowienie Nr (...) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na to rozstrzygnięcie. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 134 w związku z art. 58 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), dalej: "k.p.a." poprzez błędne zastosowanie art. 134 k.p.a. wobec bezzasadnego nieuwzględnienia art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. W skardze, nie negując faktu braku dotrzymania terminu do złożenia odwołania, podniosła argumenty, które w jej ocenie usprawiedliwiały wskazane uchybienie. Argumentowała, że 13 października 2016 r. wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Prezesa ARiMR z (...)sierpnia 2006 r. Nr (...) odmawiające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W jej ocenie we wniosku o przywrócenie terminu w pełni uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy Spółki, a w szczególności w związku z faktem choroby pełnomocnika reprezentującego Stronę w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami m. in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem, poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz, czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonego aktu administracji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania z sytuacją taką nie mamy do czynienia. Przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa ARiMR z (...) sierpnia 2016 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora z (...)czerwca 2016 r. nr (...). Decyzja z (...)czerwca 2016 r. została doręczona w dniu 13 lipca 2016 r., co stwierdził również organ administracji w zaskarżonym postanowieniu z (...)sierpnia 2016 r. Daty doręczenia decyzji Strona nie kwestionuje. Stwierdzić również należy, że decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. Pełnomocnik złożył odwołanie w dniu 6 sierpnia 2016 r. Na podstawie art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Wobec doręczenia decyzji (...)lipca 2016 r. za ostatni dzień złożenia odwołania należało uznać 27 lipca 2016 r. Pełnomocnik złożył odwołanie 6 sierpnia 2016 r., a więc po upływie ustawowego 14-dniowego terminu. Tym samym Sąd stwierdza, że Prezes ARiMR nie naruszył prawa stwierdzając w zaskarżonym postanowieniu z (...)sierpnia 2016 r., że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Zwrócić również należy uwagę, że Strona w skardze skupiła się przede wszystkim na wskazaniu okoliczności mających uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Strona w dniu 6 sierpnia 2016 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Postanowieniem z (...)sierpnia 2016 r. Prezes ARiMR rozpoznał wniosek odmownie. W skardze powołała również fakt złożenia skargi na postanowienie z 26 sierpnia 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd nie podziela jednak oceny Strony, że zaskarżone postanowienie organ administracji oparł jedynie o własne postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W zaskarżonym postanowieniu organ przedstawił ustalony stan faktyczny, tj. wskazał datę doręczenia decyzji, datę wniesienia odwołania i w oparciu o prawidłową podstawę prawną stwierdził, że Strona nie złożyła odwołania w ustawowym terminie, co stanowiło podstawę stwierdzenia uchybienia terminu na podstawie art. 134 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Podkreślić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został rozpoznany w odrębnym postępowaniu administracyjnym oraz w odrębnym od niniejszego postępowaniu sądowym. W sprawie o sygn. akt V SA/Wa 3120/16 zakończonej wyrokiem z 12 czerwca 2017 r. tut. Sąd oddalił skargę na postanowienie Prezesa ARiMR z (...)sierpnia 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając na względzie przedstawione argumenty należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.