V SA/Wa 3120/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 22 lutego 2021 r. nr PORZI.504.5.2019.MO.2 w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za prowadzenie apteki ogólnodostępnej bez wymaganego zezwolenia postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z 22 lutego 2021 r. nr PORZI.504.5.2019.MO.2 Główny Inspektor Farmaceutyczny umorzył postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na [...] z siedzibą we [...] (KRS [...]), dalej: "spółka", za prowadzenie apteki ogólnodostępnej bez zezwolenia. Powodem umorzenia postępowania było ustalenie przez organ, że spółka została zlikwidowana i w dniu 18 czerwca 2019 r. wykreślona z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Skargę na powyższą decyzję złożył [...] (dalej: "skarżący") wnosząc równocześnie o uznanie go za stronę postępowania. Wskazał, że jest byłym wspólnikiem oraz byłym prokurentem spółki, a ponadto jest właścicielem nieruchomości, w której spółka prowadziła aptekę. Zdaniem skarżącego postępowania prowadzone przez organy inspekcji farmaceutycznej ingerują bezpośrednio w jego interes podważając wiarygodność jego osoby, a ma on prawo do obrony naruszanych w ten sposób jego dóbr osobistych. W odpowiedzi na skargę GIF wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi brak posiadania przez [...] interesu prawnego, tj. przymiotu strony uprawniającego do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 28 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256) stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei w myśl art. 32 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej "p.p.s.a.", w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z 8 stycznia 2017 r. II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawa materialnego, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku pomiędzy tak pojmowanym interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej jest niezbędne do stwierdzenia uprawnienie danego podmiotu do złożenia skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Gdańsk 2019, art. 50, LEX). Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej. Stanowi on inną przyczynę niedopuszczalności skargi. W niniejszej sprawie [...] nie wykazał, że legitymuje się interesem prawnym w zaskarżeniu decyzji GIF z 22 lutego 2021 r. Z informacji zawartych w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że [...] czerwca 2017 r. został wykreślony z KRS jako wspólnik spółki uprawniony do jej reprezentowania, a zatem pozbył się jej udziałów. Z dniem [...] kwietnia 2018 r. skarżący został wykreślony z listy prokurentów spółki (był prokurentem samoistnym), zatem utracił także uprawnienie do reprezentowania spółki. Skarżący od 2018 r. nie jest już w żaden sposób prawnie związany ze spółką. Nie wskazał przy tym również jaki konkretnie ma interes prawny w zaskarżeniu decyzji umarzającej postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na spółkę za prowadzenie apteki bez zezwolenia ani z jakiego powszechnie obowiązującego przepisu prawa miałby ten interes wynikać. Nie sprecyzował jaki związek istnieje pomiędzy zaskarżoną decyzją a sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, tj. jakie jego uprawnienia narusza ta decyzja bądź też jakie nakłada na niego obowiązki. Interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie kreuje zaś przekonanie strony, że działania organów administracyjnych czy też użyte przez nie sformułowania w wydawanych aktach, naruszają jej dobra osobiste. Wymaga wskazania, że do orzekania w sprawach o naruszenie dóbr osobistych właściwy jest sąd powszechny, do którego skarżący może wnieść pozew. Z wyłożonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.