V SA/Wa 3122/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Fundacji "D." w K. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi z tytułu wykorzystania części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Zdrowia z [...] września 2008 r. Nr [...] skarżąca zawarła wniosek wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tegoż wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki prawne w postaci wyeliminowania skarżącej Fundacji z obrotu. Pozbawienie możliwości korzystania ze środków publicznych przez okres trzech lat niewątpliwie spowoduje trwałe zaprzestanie wykonywania jej podstawowych zadań statutowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnionym. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, skarżąca w przedmiotowym wniosku zawartym w skardze nie przedstawiła w sposób wystarczający okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego pozytywne rozpatrzenie. Przede wszystkim powołane okoliczności nie odnoszą się do żadnych konkretnych informacji finansowych dotyczących prowadzonej przez zainteresowaną działalności, a przecież ewentualną utratą zdolności finansowej i związanym z tym brakiem możliwości realizowania zadań statutowych umotywowany jest wniosek rozpoznawany w sprawie. W związku z tym nie można dokonać oceny merytorycznej wniosku w celu ustalenia, czy rzeczywiście - zgodnie z twierdzeniem skarżącej - wykonanie zaskarżonej decyzji może w konsekwencji doprowadzić do "trwałego zaprzestania wykonywania podstawowych zadań statutowych". W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała, aby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.