V SA/Wa 3142/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA – Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta W. przy udziale S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i uznania zarzutu przedawnienia należności za zasadny p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 19 listopada 2008 r. Prezydent Miasta W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2008 r., wydanego po rozpatrzeniu zażalenia S. K. od postanowienia Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., którym nie uznano zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło postanowienie organu I instancji w całości i orzekło co istoty sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 ww. przepisu). Istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. Zatem skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, iż działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Stwierdzenie jej braku u skarżącego powoduje, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie należało rozważyć, czy Prezydent Miasta W., który orzekał w I instancji, a więc wydał postanowienie w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej, mógł wnieść skargę na orzeczenie organu odwoławczego, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Analizując sprawę w takim zakresie, Sąd miał na względzie ugruntowane już orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące dopuszczalności skargi złożonej przez jednostkę samorządu terytorialnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w sprawie, w której organ tej jednostki orzekał w pierwszej instancji. W wyroku z 7 grudnia 2005 r. (sygn. akt I OSK 521/2005, Lex nr 189858), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż nałożonych na organ samorządu terytorialnego zadań z zakresu administracji publicznej nie można utożsamiać z posiadaniem interesu prawnego. "Wszak jedną z charakterystycznych cech interesu prawnego jest to, że jest on konkretyzowany w drodze decyzji kierowanej do podmiotu nim się legitymującym". Zaznaczył też, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. W postanowieniu z 24 maja 2006 r. (sygn. akt II FSK 818/2005, Lex nr 274863), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że gmina wydając poprzez swój organ decyzję administracyjną działa jak organ administracji publicznej (organ państwa). Organom tym nie służy prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie obejmuje ich bowiem pojęcie "każdy" użyte w art. 50 § 1 p.p.s.a. Kierując się powyższym Sąd uznał, iż podmiot, który w niniejszej sprawie wniósł skargę a jednocześnie wydał orzeczenie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej, albowiem nie ma interesu prawnego do dokonania tej czynności procesowej. Z tego powodu skargę Prezydenta Miasta W. - działającego w niniejszej sprawie administracyjnej jako organ administracji publicznej - na postanowienie organu odwoławczego skierowaną do innego niż on podmiotu, należało uznać za niedopuszczalną, a tym samym za podlegającą odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.