V SA/Wa 3161/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Asesor sądowy WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Anna Kołakowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2005 r. sprawy ze skargi P. [...] Spółka jawna w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz P. [...] Spółka jawna w O. kwotę 1.489 (tysiąc czterysta osiemdziesiąt dziewięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zaskarżoną decyzją z [...] września 2004 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję własną z [...] marca 2004 r. nr [...] dotyczącą zwrotu należności celnych. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że w dniu [...] marca 2003 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar zaklasyfikowany do kodu [...] z obniżoną stawką celną 0%. W wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego i postępowania celnego przeprowadzonego w sprawie zadeklarowanej klasyfikacji taryfowej Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z [...] marca 2003 r. uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i zaklasyfikował towar do kodu [...] ze stawką celną w wysokości 25%. W wyniku odwołania wniesionego przez stronę Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] grudnia 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia rodzaju towaru, jego klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz kwoty długu celnego i orzekł o klasyfikacji spornego towaru do kodu [...] ze stawką celną w wysokości 0%. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej w W. powołaną decyzją z [...] marca 2004 r. orzekł o zwrocie cła w kwocie 35.555,30 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części, w której stronie nie zwrócono odsetek od nienależnie pobranych należności celnych przywozowych. Dyrektor Izby Celnej w decyzji wydanej w wyniku odwołania stwierdził brak podstaw do wypłaty odsetek, uznając, iż art. 250 § 3 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) przewiduje wypłatę odsetek od zwracanych należności celnych jedynie w sytuacji gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego i zostanie udowodnione, że dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do niewłaściwego ustalenia kwoty należności celnych. W ocenie organu odwoławczego, zgromadzony w sprawie przez organ I instancji materiał dowodowy wskazywał, że sporny towar należy zaklasyfikować do pozycji [...] taryfy celnej. Podkreślił, że strona dopiero na etapie postępowania odwoławczego przedłożyła pełny skład preparatów, który pozwolił na ustalenie stanu towaru na datę odprawy celnej i klasyfikację towarową. Zatem, nieprawidłowe ustalenie kwoty długu celnego nie było wynikiem błędu organu celnego, w związku z czym nie wystąpił obowiązek zapłaty odsetek od zwracanych należności celnych, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 250 § 3 Kodeksu celnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając: 1. naruszenie art. 121 § 1, 122, 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w zw. z art. 262 Kodeksu celnego poprzez wydanie decyzji bez zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, pominięcie treści wyjaśnień strony, w szczególności złożonych przez stronę do Naczelnika Urzędu Celnego w P. opinii i pism potwierdzających prawidłowość klasyfikacji mieszanek witaminowych do pozycji 2936; 2. rażące naruszenie art. 121 i 139 Ordynacji podatkowej przez to, że odwołanie strony zostało złożone dnia [...] marca 2004 r., a decyzja została wydana [...] września 2004 r. na skutek pisma strony wzywającego do usunięcia naruszenia prawa; 3. rażące naruszenie art. 123 i 200 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie wyznaczenie stronie terminu do zapoznania się z zebranym przez organ odwoławczy materiałem dowodowym; 4. rażące naruszenie art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej poprzez fakt, że w postępowaniu w I instancji oraz w postępowaniu odwoławczym brał udział ten sam funkcjonariusz celny o inicjałach AS; 5. rażące naruszenie art. 121, 187 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez to, iż organ celny błędnie uznał w decyzji, iż strona przyczyniła się do niewłaściwego ustalenia kwoty należności celnych. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca od samego początku podawał prawidłową klasyfikację towaru, która została zmieniona na błędną przez organy celne; 6. rażące naruszenie art. 121, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie w uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Celnej, iż: "materiały zgromadzone przez. organ I instancji (min. pismo WCO, pismo Ministerstwa Finansów, opinie biegłych, biegłych, WIT-y wskazywały, iż sporny towar należy klasyfikować do pozycji [...] taryfy celnej (...). Należy podkreślić, iż Strona dopiero na etapie postępowania odwoławczego przedłożyła pełny skład preparatów, który pozwolił na ustalenie stanu towaru na datę odprawy celnej i klasyfikację taryfową.". W przedmiotowej sprawie, jak i innych prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego w P., strona przedkładała liczne dowody, w tym opinie biegłych i pisma WCO, które potwierdzały prawidłowość klasyfikacji mieszanek witaminowych podaną w zgłoszeniu celnym; 7. rażące naruszenie art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie strony możliwości odwołania od decyzji organu I instancji i rozpoznanie odwołania przez ten sam organ. II. Rażące naruszenie prawa materialnego polegające na błędnym rozstrzygnięciu o tym, że nie ma w przedmiotowej sprawie żadnych podstaw by wnioskodawcy wypłacić odsetki, co stanowi naruszenie art. 250 § 3 i 5 Kodeksu celnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Badając zaskarżoną decyzję Sąd podzielił stanowisko skarżącej odnośnie naruszenia przepisu art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i niewłaściwą jego ocenę. Zgodnie z art. 250 § 3 Kodeksu celnego od zwracanych należności celnych przywozowych lub wywozowych nie płaci się odsetek, chyba że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim wypadku odsetki oblicza się od dnia uiszczenia należności podlegających zwrotowi. W niniejszej sprawie organ celny w celu rozstrzygnięcia czy stronie należy się zwrot należności celnych czy też należności celnych wraz z odsetkami winien był wyjaśnić czy niewłaściwe ustalenie kwoty należności celnych było wynikiem błędu organów celnych oraz czy strona w jakikolwiek sposób przyczyniła się do powstawania tego błędu. Jak wynika ze stanu faktycznego ustalonego przez Dyrektora Izby Celnej skarżąca dokonała prawidłowego zgłoszenia celnego importowanego towaru - mieszanki witaminowej. W następstwie postępowania celnego wszczętego w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny I instancji uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i zaklasyfikował towar do kodu [...] ze stawką celną 25 %, w miejsce uprzedniej zastosowanej stawki celnej obniżonej w wysokości 0% oraz określił kwotę należności celnych. Uwzględniając odwołanie skarżącej Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. uznając, że kod taryfy celnej wskazany w zgłoszeniu celnym był prawidłowy. W zaskarżonej decyzji organ II instancji stwierdził, że strona dopiero na etapie postępowania odwoławczego przedłożyła pełny skład preparatów, który pozwolił na ustalenie stanu towaru na datę odprawy celnej i klasyfikację taryfową. Z tak ustalonego stanu faktycznego Dyrektor Izby Celnej wywiódł, że nieprawidłowe ustalenie kwoty długu celnego nie było wynikiem błędu organu celnego. Sąd nie podzielił stanowiska organu odwoławczego, zarówno co do dokonanych ustaleń faktycznych, jak i wyciągniętych z ustalonego stanu faktycznego wniosków. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] grudnia 2003 r., znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy o sygn. akt V SA/Wa 3162/04, strona, w stosunku do której toczyło się wiele spraw analogicznych do niniejszej sprawy, złożyła do akt wspólnych prowadzonych do tych spraw, a odnoszących się również do niniejszej sprawy, szereg dokumentów, w tym kopię aneksu nr [...] do wyjaśnień klasyfikacyjnych przyjętego na XX sesji Komitetu Zharmonizowanego Systemu Światowej Organizacji Celnej w B. w listopadzie 1997 r., dotyczącego mieszanek witaminowych [...], informację taryfową Dyrekcji Generalnej Urzędu Ceł w B., według której P. [...], P. [...], P. [...] są mieszankami witaminowymi klasyfikowanymi do kodu [...], opinię Instytutu Żywności i Żywienia, opinię prof. T. H. z [...] 10.2001 r., opinię prof. A. R. z [...] .11.2002 r., oświadczenie firmy R. z [...] .07.2001 r., wiążącą informację taryfową VZTA nr [...] r. wydaną dla R.. Dokumenty te dawały podstawę do ustalenia prawidłowego kodu taryfy celnej preparatów "V. [...] " i "V. [...] ". Tak więc już przed dokonaniem przez stronę zgłoszenia celnego organy celne dysponowały dokumentami pozwalającymi na prawidłowe ustalenie właściwego kodu taryfy celnej spornych preparatów witaminowych. Treść uzasadnienia powołanej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] .12.2003 r. nakazuje przyjąć, że już w dacie orzekania przez organ I instancji w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, organ ten dysponował dokumentami pozwalającymi na dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Nie zmienia tego faktu złożenie przez stronę na etapie postępowania odwoławczego dodatkowych wyjaśnień, ani fakt, że WIT-y dot. preparatów witaminowych P. potwierdzające ich klasyfikację do kodu [...] zostały wydane w czerwcu i lipcu 2003 r. W świetle powyższych ustaleń nieprawdziwe i nie znajdujące umocowania w dokumentach sprawy jest twierdzenie Dyrektora Izby Celnej, że materiał zgromadzony przez organ I instancji wskazywał, że sporny towar należy klasyfikować do pozycji [...] taryfy celnej. W konsekwencji uznać należy, iż niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu, co powoduje, iż skarżącej przysługuje zwrot należności celnej wraz z odsetkami. Na marginesie należy zauważyć, iż twierdzenie Dyrektora Izby Celnej, że strona dopiero na etapie postępowania odwoławczego - w sprawie dotyczącej klasyfikacji taryfowej- przedłożyła pełny skład preparatów, po pierwsze nie znajduje uzasadnienia w świetle ustalonego wyżej stanu faktycznego, a po wtóre nawet gdyby stwierdzenie to było zgodne ze stanem faktycznym, wskazywałby na to, że ustalenie nieprawidłowej kwoty należności celnych było wynikiem błędu organów celnych, ponieważ nie znając składu preparatu witaminowego i kwestionując zastosowaną przez stronę klasyfikację taryfową organy celne zobowiązane byłyby bezwzględnie do ustalenia składu preparatu, jako warunkującego prawidłowe zaklasyfikowanie towaru do właściwego kodu [...] . Odnośnie naruszenia pozostałych przepisów postępowania Sąd stwierdził, że nie zostały one udowodnione (udział tej samej osoby w wydawaniu decyzji w obu instancjach) lub nie miały wpływu na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisu art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 2621 Kodeksu celnego. Orzekając w sprawie Dyrektor Izby Celnej działał zgodnie z art. 2621 Kodeksu celnego, który to przepis nie został uznany za niezgodny z Konstytucją RP. Sąd nie stwierdził również naruszenia przez Dyrektora Izby Celnej przepisów prawa materialnego tj. art. 250 § 3 i 5 Kodeksu celnego. Jak wyżej wywiedziono, naruszająca prawo decyzja wydana została w wyniku naruszenia przepisów postępowania przez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i niewłaściwą jego ocenę, a nie na skutek błędnej interpretacji czy niewłaściwego zastosowania przepisu art. 250 § 3 i 5 Kodeksu celnego. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził w niniejszej sprawie naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, dlatego opierając się na treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. W oparciu o przepis art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 3 cyt. ustawy.