V SA/Wa 318/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. T. – Niepubliczne Przedszkole "K." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ustalającej wysokość dotacji przypadającej do zwrotu, skarżąca podniosła, że prowadząc przedszkole wydatkuje całą przekazaną jej dotację, jak też inne dochody, na działalność dydaktyczną. Zaskarżona decyzja opiewa na znaczą kwotę – ponad 17.000 zł. W ocenie skarżącej podjęcie działań zmierzających do egzekucji tej sumy będzie się dla niej wiązać z nieodwracalnymi konsekwencjami. Rachunki bankowe przedszkola zostaną zajęte, co będzie skutkować wstrzymaniem jego bieżącej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu jest niewystarczające aby uznać jego zasadność. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie udokumentowała bowiem w żadnym stopniu swojej sytuacji finansowej podnosząc jedynie, iż zapłata określonej decyzją kwoty może spowodować "nieodwracalne konsekwencje" w postaci wstrzymania bieżącej działalności. Nie dołączono do wniosku żadnej informacji finansowej obrazującej stan majątkowy skarżącej, co pozwolić mogłoby na ocenę powoływanych przez nią okoliczności. Z tego względu Sąd nie miał możliwości zbadania, czy faktycznie egzekucja kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji mogła by spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że wykonanie decyzji związane jest bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej istoty ma charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.