V SA/Wa 3193/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2016 r. sprawy ze skargi E. A. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny, poinformowała E. A. o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny: wnioskiem z dnia 20 stycznia 2011 r. E. A. wystąpił do ARiMR [...] Oddział Regionalny w W. o przyznanie mu w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" pomocy finansowej na zakup wskazanych we wniosku maszyn rolniczych , co poprzez zastosowanie nowoczesnych technologii, miało przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy w gospodarstwie. Pismem przesłanym wnioskodawcy w dniu 28 sierpnia 2014 r., został on zobowiązany do złożenia wypełnionego i podpisanego formularza aktualizacyjnego wniosku. Z obowiązku tego wnioskodawca wywiązał się składając żądany formularz w dniu 29 września 2014 r. Pismem z dnia 16 kwietnia 2015 r.P-1/35 wnioskodawca został wezwany przez ARiMR do uzupełnienia wniosku we wskazanym w nim zakresie, określonym w 15 punktach w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania z jednoczesną informacją, że w sytuacji gdy w wyznaczonym terminie nie zostanie dostarczony żaden z brakujących dokumentów/uzupełnień nastąpi odmowa przyznania pomocy. Wezwanie do usunięcia braków wnioskodawca otrzymał w dniu 21 kwietnia 2015 r. W dniu 6 maja 2015 r. do ARiMR [...] Oddział Regionalny wpłynęły dokumenty złożone przez wnioskodawcę opisane przez niego w 13 punktach złożonego pisma przewodniego. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. ARiMR poinformował wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy finansowej na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków EFR, z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2007-2013 ( Dz. U. 2014 poz. 298 ze zm.) wskazując w związku z tym, że odmowa przyznania pomocy jest wynikiem braku złożenia w wyznaczonym terminie jakiegokolwiek uzupełnienia wniosku. W piśmie zawarto pouczenie o terminie o sposobie złożenia skargi do WSA w Warszawie jak również o terminie i sposobie złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 21 maja 2015 r. wnioskodawca złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że ze względu na stan zdrowia, uzupełnienia do wniosku złożył w dniu 6 maja 2015 r. i wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazując na treść art. 7 k.p.a. i określonej nim zasady prawdy obiektywnej wnioskodawca stwierdził, że organ naruszył prawo uznając, że mógł on dokonać uzupełnień wniosku w wyznaczonym terminie. Wskazał, że zakres uzupełnień narzucał mu rozplanowanie działań wykonania wezwania organu, które zostały zakłócone z powodu wystąpienia siły wyższej w postaci choroby i zalecenia lekarza o konieczności pozostania w domu. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że jego działania były sprzeczne z przepisami prawa i brak podstaw do odmowy przywrócenia terminu do złożenia uzupełnień do wniosku. Do pisma wnioskodawca załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 5 maja 2015 r., w którym lekarz zdiagnozował u wnioskodawcy ostre alergiczne zapalenie rogówki obu oczu i wskazał na światłowstręt i zakaz prowadzenia pojazdu mechanicznego do czasu ustąpienia objawów. Pismem z dnia 27 maja 2015 r. ARiMR wskazując na pismo wnioskodawcy, i jego niejasność wobec tego, że wnioskodawca wzywa w nim organ do usunięcia naruszenia prawa a zarazem w końcowej części wskazuje na brak podstaw do odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku, zwrócił się do wnioskodawcy ażeby określił w sposób nie budzący wątpliwości, czy jest to wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, czy wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 27 maja 2015 r. wnioskodawca poinformował, że złożone przez niego pismo z dnia 21 maja 2015 r. stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] ARiMR Departament Odwołań poinformował wnioskodawcę, że przy rozpoznaniu jego wniosku nie doszło do naruszenia prawa .Organ wskazał, że wnioskodawca bezspornie nie wykonał wezwania do usunięcia braków wniosku w terminie. Od rozstrzygnięcia ARiMR z dnia [...] maja 2015 r. wnioskodawca zastąpiony przez pełnomocnika złożył skargę wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W skardze zarzucił: obrazę art. 22 ust. 2 w zw. z art. 21 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzez Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez nieudzielenie skarżącemu niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, skutkiem czego skarżący błędnie doprecyzował, iż pismo z dnia 21 maja 2015 r. dotyczyło wezwania do usunięcia naruszenia prawa odmowy przyznania pomocy do wniosku w ramach działania: "Modernizacja gospodarstw rolnych", podczas gdy, treść rzeczonego pisma wskazywała stosownie do treści § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2007-2013 – że jest to wniosek o przywrócenie terminu na złożenie uzupełnień wniosku o przyznanie pomocy, obrazę §18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2007-2013, poprzez przyjęcie, ze skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie 14 dniowego terminu wykonania uzupełnienia/złożenia poprawnych dokumentów/złożenie wyjaśnień do wniosku o przyznanie pomocy nastąpiło bez jego winy. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że pismem z dnia 16 kwietnia 2015 r. poproszono go o uzupełnienie/złożenie poprawnych dokumentów a następnie ze względu na zastosowanie treści § 14 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z [...] października 2007 r. odmówiono mu udzielenia pomocy, lecz organ zaniechał pouczyć go o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ( stosownie do treści § 18 rozporządzenia) a jedynie poinformował go o prawie do złożenia skargi do WSA. W tym stanie rzeczy skarżący zastosował się do treści pouczenia. Brak pełnego pouczenia w świetle treści art. 22 ust. 2 w zw. z art. 21 ust. 2 i 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich nie może rodzić niekorzystnych skutków dla skarżącego. Tym bardziej, że w piśmie z dnia 21 maja 2015r. powoływał się na okoliczności usprawiedliwiające spóźnienie w wykonaniu nałożonego przez organ zobowiązania. Skoro złożył wniosek o przywrócenie terminu i dopełnił czynności , dla której określony był termin powinien on zostać przywrócony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Jest bezsporne, że w związku z wezwaniem organu do uzupełnienia braków wniosku w terminie 14 dni wnioskodawca, który otrzymał wezwanie 21 kwietnia 2015 r., uzupełnił braki w dniu 6 maja 2015 r., opisując i wymieniając je w piśmie z tego dnia. Jest również bezsporne, że skarżący został pouczony o skutkach nie dotrzymania terminu wyznaczonego w wezwaniu jak również o braku możliwości zmiany planu finansowego lub zestawienia rzeczowo-finansowego – zgodnie z brzmieniem treści § 14 ust. 4 pkt 1 i ust. 6 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r.. Brak wykonania wezwania w terminie w odniesieniu choćby do części braków, obligował organ w świetle treści art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U z 2013 r. poz. 173) w zw. z § 14 ust 4 pkt 1 rozporządzenia z 17 października 2007 r. do odmowy przyznania pomocy. Zgodnie bowiem z treścią § 14 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia " Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio". Zaznaczyć należy, że pismo organu z dnia 13 maja 2015 r. zawierające rozstrzygnięcie o odmowie pomocy zawiera pełne, wymagane przepisami prawa pouczenie o warunkach i terminie złożenia skargi pozostając w zgodzie z treścią art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, który stanowi: " W przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, 1101 i 1529)." Należy zauważyć, że zasady i tryb złożenia skargi dla aktów lub czynności o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a określa treść art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. Organ uczynił zadość swoim obowiązkom pouczając wnioskodawcę o sposobie i terminie złożenia skargi, przy czym zaznaczyć trzeba, że w piśmie podlegającym zaskarżeniu do Sądu, organ nie ma podstaw, ani obowiązku zawierania żadnych innych pouczeń w szczególności takiego, ze strona może ubiegać się o złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wykonania uchybionej czynności, które to uchybienie było przyczyną odmowy przyznania pomocy. Należy zauważyć, że wbrew stanowisku skarżącego treść art. 22 ust. 2 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich, w zakresie informowania strony postępowania, nie została naruszona ponieważ wskazuje on jedynie, że w postępowaniach, w których udzielenie pomocy następuje na podstawie umowy (tak jak w przedmiotowej sprawie) nie stosuje się k.p.a., poza przypadkami wskazanymi w tym przepisie. Nie mogło też dojść do naruszenia treści art. 21ust. 2 i 3 powyższej ustawy, ponieważ przepis ten nie ma w sprawie zastosowania. Skoro skarżący złożył pismo, w którym wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa a zarazem zawarł w nim zapis odnoszący się do przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku, organ nie mógł sam zadecydować jakie jest w istocie żądanie wnioskodawcy i procedować zgodnie ze swoim przekonaniem. To wnioskodawca określa treść swojego żądania i w przypadku niejasnym, wątpliwym organ ma obowiązek ustalić treść tego żądania poprzez zwrócenie się do wnioskodawcy o określenie stanowiska, co miało miejsce w sprawie. Wnioskodawca wskazał jednoznacznie jakie jest jego żądanie, co narzuciło sposób postępowania w sprawie. Brak jest zatem podstaw ażeby uznać twierdzenia skargi dotyczące nieprawidłowości działania organu za zasadne. Na koniec należy wskazać, że nietrafne są zarzuty dotyczące naruszenia treści § 18 ust. 1 rozporządzenia z 17 października 2007 r. jako, że przedmiotem zaskarżenia jest stanowisko organu zawarte w piśmie z dnia 13 maja 2015 r., które odnosiło się jedynie do przyczyn odmowy pomocy. W piśmie tym organ nie dokonywał ( słusznie zresztą ) oceny prawidłowości stanowiska strony dotyczącego przyczyn, dla których nie usunęła ona w terminie braków wniosku o przyznanie pomocy. Wywody na ten temat zostały zawarte w piśmie organu odnoszącym się do wezwania wnioskodawcy do usunięcia naruszenia prawa, co było niezasadne i wykraczało poza istotę sprawy, tym niemniej uchybienie to nie ma znaczenia ponieważ pismo to nie jest przedmiotem zaskarżenia. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.