V SA/Wa 32/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. B. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu UE postanawia odrzucić skargę Pismem z 21 listopada 2013r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca V. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2013r. o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64 z 2007r., poz.427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi zatem obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarga została wniesiona bez uprzedniego złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wniosek skarżącej o przyznanie pomocy z dnia [...] września 2012r. był dwukrotnie oceniany przez organ, na skutek uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pozytywny wynik rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodował, że wniosek o przyznanie pomocy został formalnie przywrócony do rozpoznania. Organ dokonał ponownej oceny wniosku wydając rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym piśmie z dnia [...] listopada 2013r. o odmowie przyznania pomocy. Od tego pisma skarżąca nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co skutkowało odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.