V SA/Wa 320/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2010r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w C. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Pismem z dnia 22 stycznia 2009 r. E. Sp. z o.o. w C. została poinformowana przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) – Instytucję Zarządzającą, iż Spółce nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację projektu : Przetwarzanie odpadów z tworzyw sztucznych na energię cieplną i elektryczną, o które ubiegała się w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 1. Oś priorytetowa: Badania i rozwój nowoczesnych technologii 4. Oś priorytetowa : Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia. Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych – Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B + R. W skierowanym do Spółki piśmie wskazano, iż jej projekt pt. Przetwarzanie odpadów z tworzyw sztucznych na energię cieplną i elektryczną, nie spełnia następujących kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej: 1. Kryterium: Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania, 2. Kryterium: Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu. Zgodnie z art. 30 c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Spółka wniosła skargę na powyższą informację bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze Strona zarzuciła Instytucji Zarządzającej przeprowadzenie oceny merytorycznej zgłoszonego projektu w sposób naruszający prawo. Ustosunkowując się do zarzutu nie spełnienia kryterium ad.1 Spółka podniosła, iż uwzględniła § 1 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przy wskazywaniu wydatków a z treści powołanego rozporządzenia nie wynika wymóg ich szczegółowego uzasadnienia. Co do zarzutu ad. 2 Spółka stanęła na stanowisku, iż wszystkie opisane przez nią we wniosku wskaźniki są policzalne i mierzalne. W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie podnosząc, iż ocena projektu: Przetwarzanie odpadów z tworzyw sztucznych na energię cieplną i elektryczną została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a w szczególności z ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki, rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 oraz Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, który został dołączony do odpowiedzi na skargę wraz z dwoma Arkuszami oceny merytorycznej. W toku rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Skarżąca doprecyzowała zarzuty skargi poprzez wskazanie, iż zaskarżone pismo PARP nie zawiera prawidłowego uzasadnienia niespełnienia przez Spółkę wskazanych w nim kryteriów. Zdaniem Skarżącej uzasadnienie kryterium "Wydatki kwalifikowane" nie wyjaśnia dlaczego organ oparł się na opinii z jednego tylko arkusza oceny merytorycznej, pomimo, że opinie z dwóch arkuszy różnią się. Niespełnienie natomiast kryterium "Wskaźniki produktu i rezultatu" nie zostało wystarczająco uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) reguluje postępowanie sądowo-administracyjne wywołane dopuszczalnymi w oparciu o jej przepisy skargami, jednakże art. 30e tej ustawy stanowi, iż w zakresie w niej nieuregulowanym do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 ppsa. Działając w ramach powyższych unormowań Sąd oddalił skargę E. Sp. z o.o. jako niezasadną. Zdaniem Sądu Instytucja Zarządzająca przeprowadziła merytoryczną ocenę projektu zgodnie z postanowieniami zatwierdzonego w dniu 20 stycznia 2010 r. Regulaminu Komisji Konkursowej w ramach działań 1.4 – 4.1 "Wsparcie projektów celowych oraz wsparcie wdrożeń wyników prac B + R" Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013. Instytucja Wdrażająca: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości. Powołani w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów, w trybie art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dwaj eksperci dokonali oceny projektu dokumentując jej wyniki na arkuszach ocen. Oceny te oparte są o kryteria wyboru zatwierdzone przez Komitet Monitorujący Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013. Jakkolwiek zapisy w Arkuszach Oceny Merytorycznej różnią się objętością i szczegółowością opisu to jednak obie oceny jednoznacznie negatywnie kwalifikują spełnienie przez projekt kryteriów obligatoryjnych z pkt 9 - Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz z pkt 11 - Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu. W arkuszu zawierającym szeroki opis wydatków kwalifikowanych w pkt 9 ekspert m.innymi wskazał na dyskwalifikujące projekt: - przyjęcie złych podstaw metodologicznych związanych z wdrożeniem przedstawionej w projekcie technologii, - zbędne planowanie prowadzenia badań dotyczących procesu utleniania tworzyw sztucznych wobec powszechności wiedzy o ich wynikach, - niezasadność wskazywania kosztów dotyczących ustalenia stanu prawnego odnoszącego się do uwarunkowań prowadzenia zamierzonej działalności, gdy powinien on być znany stronie ubiegającej się o dofinansowanie przed złożeniem wniosku, - brak kompletności projektu wobec pominięcia modułu związanego z odbieraniem energii przez odbiorcę lub przesyłaniem jej do operatora, - brak podania kosztów jednostkowych np. kosztów modernizacji 1 m² hali produkcyjnej, - wskazanie jedynie sumarycznych kosztów np. materiałów i surowców do badań czy kosztów delegacji lub rozmów telefonicznych. Mając powyższe na uwadze niezależny ekspert sformułował wniosek, iż przedstawienie kosztów w ocenianym projekcie w sposób globalny budzi wątpliwości co do zasadności ich ponoszenia i oceny w zakresie ich racjonalności. Wniosek ten jest zbieżny z oceną z drugiego Arkusza, w którym ekspert zarzucił stronie wnioskującej brak wykazania w projekcie powiązania zaplanowanych wydatków z jego celami oraz brak uzasadnienia dla wskazanych kosztów. Wbrew stanowisku Skarżącej, w ocenie Sądu, z zapisu § 1 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 wprost wynika obowiązek Strony wykazania ,iż przedstawione przez nią wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem to wydatki określone w tym rozporządzeniu (Rozdział 5-Szczegółowe przeznaczenie i warunki udzielania mikroprzedsiębiorcom, małym lub średnim przedsiębiorcom wsparcia na realizację projektów celowych w ramach działań 1.4 Wsparcie projektów celowych i 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R oraz wsparcia na wdrożenie wyników Inicjatywy Technologicznej I w ramach działania 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, § 14), bezpośrednio związane z projektem lub inwestycją i niezbędne do ich realizacji. Realizacja tego obowiązku sprowadza się do szczegółowego opisu i dogłębnego uzasadnienia wszystkich planowanych wydatków. W ocenie Sądu o negatywnej ocenie projektu przesądza niespełnienie chociaż jednego z kryteriów obligatoryjnych, co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Tym bardziej, że obaj eksperci mieli także zastrzeżenia co do kryterium z pkt 11 - Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, wskazując na występujące w założeniach projektu niezgodności z niektórymi wskaźnikami rezultatu i instrukcją dotyczącą poziomu realizacji wskaźników. Zgodnie z § 4 pkt 11 powołanego wyżej Regulaminu wniosek kierowany jest do trzeciej niezależnej oceny merytorycznej tylko w przypadku wystąpienia rozbieżności w dwóch pierwszych ocenach. W rozpoznawanej sprawie oceny te były zgodne a Strona nie kwestionowała rzetelności i bezstronności ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę i nie wskazywała na okoliczności, które mogłyby z mocy przepisów kpa stanowić podstawę do wyłączenia eksperta. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób nie naruszający prawa i w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę oddalił jako nie zasługującą na uwzględnienie.