V SA/Wa 3207/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów do zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie – P. M. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazał, iż osiąga miesięczny dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 420 zł brutto miesięcznie. W uzasadnieniu podniósł, iż jest zatrudniony na ¼ etatu i nie posiada innych źródeł dochodu. Jego żona osiąga miesięczny dochód w wysokości 1.400 zł netto. Wnioskodawca przedstawił również wydatki jego rodziny związane z utrzymaniem. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 5 lutego 2015 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Wezwanie przesłane na wskazany we wniosku adres – było dwukrotnie awizowane (w dniach 17 i 25 lutego 2015 r.) i zwrócone jako niepodjęte (vide: k. 38 akt sądowych). Skarżący nie nadesłał dodatkowych oświadczeń. Postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie niemożnością dokonania oceny spełnienia przez skarżącego ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. P. M. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw od powyższego postanowienia, zarzucając, że pominięte zostały przedstawione przez niego argumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej, w tym przesłanego przy piśmie z dnia 5 marca 2015 r. wypowiedzenia umowy o pracę. Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dokumentów i informacji świadczących o aktualnym stanie majątkowym i rodzinnym. Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 7 września 2015 r. W odpowiedzi pismem z dnia 10 września 2015 r. zwrócił się on o wydłużenie zakreślonego terminu. Do dnia dzisiejszego nie zostały przedstawione żadne dalsze informacje żądane przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić i przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz" ; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II – Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE 2006; str. 554). W niniejszej sprawie treść oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu byłą niewystarczająca do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, a co za tym idzie, także możliwości poniesienia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżącego wezwano zatem do udokumentowania stanu majątkowego przedstawionego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zakres żądanych dokumentów i informacji miał bowiem istotne znaczenie dla oceny jego zasadności. Skarżący nie odebrał powyższego wezwania osobiście, wróciło ono do Sądu, a żądane informacje nie zostały nadesłane. Pomimo odmowy przyznania prawa pomocy z tej właśnie przyczyny, co wynikało z doręczonego skarżącemu postanowienia referendarza sądowego, przy wniesionym sprzeciwie skarżący nie przedstawił żadnej dokumentacji dotyczącej swojej sytuacji majątkowej i nie wskazał kosztów utrzymania. W związku ze słusznym powołaniem się przez skarżącego na okoliczność pominięcia w postępowaniu faktu utraty pracy, Sąd ponownie wezwał go do przedstawienia aktualnej sytuacji majątkowej, mając na uwadze czas, który upłynął od momentu pierwotnego wniesienia o przyznanie prawa pomocy. Skarżący jednak nie przedstawił żadnych aktualnych dokumentów ani informacji, podkreślając jedynie, że te dane, które już przedstawił, powinny wystarczyć do przyznania prawa pomocy. W takim stanie sprawy, zdaniem Sądu, wniosek skarżącego nie może zostać pozytywnie rozpatrzony. Skarżący nie uzupełnił brakujących danych, a złożone oświadczenia nie pozwalają na ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Sąd natomiast nie jest zobowiązany do prowadzenia z urzędu dochodzeń w tej materii, w sytuacji, gdy wnioskodawca uchyla się od złożenia stosownych dokumentów w tym przedmiocie. Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 p.p.s.a. i art. 255 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.