V SA/Wa 323/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej i odmowy przyznania rekompensaty postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz A. S. kwotę [...] zł ([...] złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego zarejestrowanego w rejestrze opłat sądowych w dniu [...] lutego 2008 r. pod pozycją [...]. Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2008 r. strona skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 4 lutego 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 15 akt sądowych). Wpis sądowy uiszczono w dniu 12 lutego 2008 r., a zatem z uchybieniem zakreślonego terminu, który upłynął w dniu 11 lutego 2002r. W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."], orzeczono o odrzuceniu skargi. O kosztach orzeczono na podstawie art.232 § 1 pkt 1 lit.a) p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie cytowanego przepisu, zaistniały stan faktyczny przedmiotowej sprawy nie daje prawnej podstawy do jego zastosowania. Skarżący przesłał skargę – zgodnie z art. 54 § 1 cyt. ustawy - bezpośrednio na adres organu administracji, tj. Prezesa Agencji Rynku Rolnego, który następnie – stosownie do § 2 ww. przepisu - przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. Natomiast omawiany przepis swoją hipotezą obejmuje sytuację, w której skarga wpływa bezpośrednio do sądu i zostaje odrzucona przed przesłaniem jej odpisu organowi administracyjnemu. Tym niemniej, Sąd uznał, iż skarżącemu należy zwrócić uiszczony wpis. Za takim stanowiskiem przemawia wykładnia systemowa i celowościowa, jaką należało zastosować w omawianym stanie sprawy. Zdaniem Sądu, przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., nie może być stosowany w oderwaniu od przepisów normujących tryb wnoszenia skargi do sądów administracyjnych, tj. przepisu art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zgodnie z powołanymi przepisami, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który przekazuje ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednocześnie, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje organowi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. W tym drugim przypadku, mamy do czynienia z przepisem przejściowym, określającym tryb postępowania ze skargą w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy procesowej, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym miejscu zauważyć należy, iż konstrukcja przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., odpowiada sytuacji określonej w przepisie przejściowym, który ze swej natury traci moc obowiązującą po upływie określonego w nim terminu. W związku z tym, zakładając racjonalność ustawodawcy, omawiany przepis należy stosować per analogiam także w przypadkach, gdy skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w trybie określonym w art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. , a więc w obowiązującym trybie skargowym. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż w sprawach ze skarg wniesionych w trybie przepisów art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, odrzucenie skargi z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych skargi, stanowi podstawę do dokonania zwrotu uiszczonego wpisu sądowego i w tym stanie rzeczy orzekł, jak w sentencji postanowienia.