V SA/Wa 323/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-18

Skład orzekający: Arkadiusz Tomczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy sprawa ze skargi na czynność egzekucyjną dotyczącą tytułów wykonawczych ZUS jest zwolniona z mocy prawa od kosztów sądowych, należy umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od tych kosztów?
Ratio decidendi
Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, ponieważ sprawa ze skargi na czynność egzekucyjną dotyczącą tytułów wykonawczych ZUS jest z mocy prawa zwolniona od tych kosztów na podstawie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym, na podstawie art. 249a w zw. z art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie w sprawie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na czynność egzekucyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał ją do uiszczenia wpisu sądowego. Spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie sąd uchylił zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wskazując, że sprawa jest wolna od kosztów sądowych, co spowodowało, że rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z 23 maja 2016 r. sygn.akt V SA/Wa 323/16 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych bez rozpoznania w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia umorzyć postępowanie w sprawie prawa pomocy Zarządzeniem z 1 marca 2016 r. wezwano I. Sp. z o.o. w G. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr z 19 kwietnia 2016 r. Zarządzeniem z 20 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchylił swoje wcześniejsze zarządzenie z 1 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wskazując, że sprawa jest wolna od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej "p.p.s.a."), od postanowień dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, o czym orzeka na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 1 oraz § 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 249a p.p.s.a., jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 23 maja 2016 r. uchwałę o sygn. akt II GPS 2/15, zgodnie z którą sprawy ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych wydawane w toku egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a., i w konsekwencji – na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e tej ustawy – z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zwolniona jest strona skarżąca w sprawach ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych [...]. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału stwierdził, że powyższa uchwała znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie i zarządzeniem z 20 lipca 2016 r. uchylił zarządzenie z 1 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W tej sytuacji zauważyć należało, że na stronie skarżącej nie ciążą w niniejszej sprawie żadne koszty sądowe (z mocy art. art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a.), co z kolei powoduje, że rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne. Z tych względów, na podstawie art. 260 § 1 oraz § 3 w zw. art. 249a p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło