V SA/Wa 3235/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. F. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3235/14 w sprawie ze skargi A. Z. F. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3235/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 maja 2015 r. oddalił skargę A. Z. F. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2015 r. A. Z. F. wystąpił o wykładnię powyższego wyroku, podnosząc iż wskazane rozstrzygnięcie, choć na pewno słuszne i prawidłowe pod względem teoretycznym, w jego ocenie nie znajduje uzasadnienia w świetle zagadnień prawnych i stanu faktycznego sprawy. Skarżący stwierdził, że nie jest profesjonalistą i być może nie udało mu się w sposób jasny i zrozumiały wyrazić swoich myśli, a ze względu na specyficzny język prawniczy używany przez Sąd nie jest on w stanie pojąć motywów rozstrzygnięcia ujętych w uzasadnieniu wyroku. Następnie podkreślił, iż zarówno Sąd jak i organy podatkowe mylnie uznały go za stronę postępowania oraz spraw z nim powiązanych. Z tego względu jego zdaniem wyrok Sądu jest abstrakcją i nie można go wykonać, a zaistniałe okoliczności łamią konstytucyjną zasadę domniemania niewinności. Skarżący uznał także, że realna treść jego skargi nie została poprawnie odczytana, zatem "zachodzi niejednoznaczność i zawiłość budząca wątpliwości co do zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania zaskarżonego postanowienia utrudniająca ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy". Skarżący uważa, iż wyrok z dnia 7 maja 2015 r. jest sprzeczny w konstytucją i stanowi podstawę do wniesienia skargi do Trybunału Konstytucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1121/11 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z analizy uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem wywiedzionym w oparciu o art. 158 p.p.s.a. wynika, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie zostało jednoznacznie wyrażone i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych określonych w art. 158 p.p.s.a. W ocenie Sądu wyrok z dnia 7 maja 2015 r. jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie, a jego uzasadnienie wyraźnie wskazuje na dokonaną przez Sąd ocenę prawną. Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone w sposób jasny i czytelny, umożliwiający pełne zrozumienie powodów oddalenia skargi przez osobę bez przygotowania prawniczego. Zdaniem Sądu treść wniosku A. Z. F. o wykładnię wyroku stanowi kontynuację jego wcześniejszych usilnych działań mających na celu przekonanie Sądu, że nie był on zobowiązany z tytułu podatku akcyzowego, a zatem prowadzona wobec niego egzekucja również nie jest zasadna. Argumenty podnoszone przez skarżącego prowadzą de facto do polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem, co wykracza poza granice art. 158 p.p.s.a. Tym samym nie można uznać, że wniosek A. Z. F. stanowi wniosek o wykładnię. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.