V SA/Wa 325/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 stycznia 2026 r. nr BWI08.65620.50.2025 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz D. S. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. D. S. (dalej "skarżący"), za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (PUE ARiMR), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 stycznia 2026 r. nr BWI08.65620.50.2025 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach interwencji I.10.15 – Inwestycje poprawiające dobrostan bydła i świń objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027. Powyższa skarga została przekazana przez organ w postaci skanu z wyjaśnieniem, że system PUE jest system Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, o którym mowa w art. 10c pkt 7 ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w którym skarżący nie posiada własnej skrzynki i loguje się do sytemu ze strony ARiMR. Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2026 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez: a) sprecyzowanie czy pismo z dnia 8 stycznia 2026 r. wniesione do organu w formie elektronicznej przez PUE ARiMR należy potraktować jako skargę do WSA w Warszawie na rozstrzygnięcie ARiMR o odmowie przyznania pomocy z dnia 7 stycznia 2026 r. oraz b) nadesłanie do tut. Sądu podpisanej skargi wniesionej w formie elektronicznej do organu. Skarżącemu wyjaśniono również, że pisma oraz załączniki do pism wnoszone w formie dokumentów elektronicznych muszą być podpisane przez stronę skarżącą podpisem elektronicznym (tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym). Uzupełnienie braków formalnych skargi za pośrednictwem elektronicznego systemu, z którego korzysta organ (PUE) nie jest możliwe. Skarżącego pouczono również, że w wykonaniu wezwania skargę można przesłać według własnego wyboru: podpisaną własnoręcznie na adres Sądu, za pośrednictwem Poczty Polskiej (tradycyjnie) albo podpisaną podpisem elektronicznym (tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym) za pośrednictwem platformy ePUAP. Pismo sądowe zawierało również adres elektronicznej skrzynki podawczej Sądu. Do wezwania załączono kopię (wydruk) skargi w celu podpisania i zwrotu do Sądu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu 2 marca 2026 r. W odpowiedzi skarżący w piśmie z 4 marca 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), oświadczył, że w pismo z dnia 8 stycznia 2026 r. wniesione za pośrednictwem PUE ARiMR stanowi skargę na decyzję ARiMR z dnia 7 stycznia 2026 r. w przedmiocie odmowie przyznania pomocy i podtrzymał wniesioną skargę przedstawiając dodatkowe zarzuty i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 1 p.p.s.a. określa elementy, które musi zawierać pismo strony kierowane do Sądu, w tym również skarga. Należy do nich – zgodnie z pkt 4 powołanego przepisu - podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skarga wnoszona jest w formie papierowej to podpis strony musi być własnoręczny. W przypadku zaś gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.). Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zatem obarczona brakiem formalnym jeżeli nie została podpisana. Brak ten podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. W zarządzeniu wskazano bowiem na rygor w postaci odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z dodatkowymi wyjaśnieniami oraz kserokopią skargi została doręczona skarżącemu 2 marca 2026 r. Wobec tego siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 9 marca 2026 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że w pismo z dnia 8 stycznia 2026 r. wniesione za pośrednictwem PUE ARiMR stanowi skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z dnia 7 stycznia 2026 r. w przedmiocie odmowie przyznania pomocy i podtrzymał wniesioną skargę przedstawiając dodatkowe zarzuty oraz argumentację. Jednakże do dnia wydania niniejszego postanowienia do Sądu nie wpłynął żaden egzemplarz skargi, który zostałby w jakikolwiek sposób podpisany przez skarżącego. Stwierdzić zatem należy, że skarżący wykonał wezwanie jedynie w części, gdyż nie usunął braku formalnego skargi przez nadesłanie do tut. Sądu podpisanej skargi w wyznaczonym terminie. Powyższe uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie 2. sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.