V SA/Wa 3252/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej postanawia: odrzucić skargę. P. O. reprezentowany przez pełnomocnika złożył w dniu 28 października 2014r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z [...] września 2014r. nr [...], w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności w wysokości 264.469,00 zł. z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej. Wobec powyższego zarządzeniem z 5 grudnia 2014r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 grudnia 2014r., a więc wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 30 grudnia 2014r. W treści pisma z 30 grudnia 2014r. (nadanego w dniu 7 stycznia 2015r.) pełnomocnik P. cofnął złożoną skargę, gdyż jak wskazał kwota 264.469,00 zł, została zapłacona w całości, zatem żądanie rozłożenia na raty stało się bezprzedmiotowe. Sąd po sprawdzeniu przez Oddział Budżetowo-Finansowy WSA w Warszawie stwierdza, iż do dnia 16 stycznia 2015r. nie wpłynęła na rachunek Sądu opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. tekst jednolity) Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Mając na uwadze wniosek pełnomocnika strony, Sąd zauważa, że w myśl art. 60 powołanej ustawy, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to jest wiążące dla Sądu. Poprzez cofnięcie skargi, strona rezygnuje z kontynuowania wszczętego postępowania sądowego, niemniej jednak merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe jedynie wtedy, gdy skarga została skutecznie wniesiona, tj. nie zawiera braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Takim brakiem skargi jest - między innymi - nieuiszczenie należnego wpisu sądowego. A zatem wniosek pełnomocnika skarżącego o cofnięcie skargi nie może być rozpoznany przez Sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 czerwca 1987 roku, sygnatura akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 Lex nr 10747). Brak uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi skutkuje odrzuceniem skargi przez Sąd. W rozpatrywanej sprawie skarżący w zakreślonym terminie wpisu sądowego nie uiścił, dlatego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.