V SA/Wa 3253/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. G. C. Sp. z o.o. z siedzibą w O. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi F. G. C. Sp. z o.o. z siedzibą w O. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania [...] Sp. z o.o. w O. (dalej jako: "Spółka") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Decyzją tą organ I instancji wymierzył Spółce karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga fakt, iż w art. 61 § 3 p.p.s.a. prawodawca przewidział rozszerzenie możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. będą objęte akty administracyjne wydane w pierwszej instancji oraz akty administracyjne w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (vide: R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 340). Regulacja taka pozostaje w związku z treścią art. 135 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji wymierzającej Spółce karę pieniężną, Sąd miał na uwadze, że art. 135 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, gdy aktem zaskarżonym, jak w sprawie niniejszej, jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym a jej tożsamość wyznaczają elementy określające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstawy odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się Spółka. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Sąd, uchylając postanowienie Dyrektora Izby Celnej, nie może na podstawie art. 135 p.p.s.a uchylić decyzji organu I instancji, a konsekwencją uchylenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. Brak jest zatem, co do zasady, podstaw do wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia organu I instancji w sytuacji, gdy przedmiotem decyzji wydanej przez organ odwoławczy jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 988/10, dostępne w CBOSA). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny W Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 135 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji.