V SA/Wa 3258/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Siwek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Asesor WSA - Piotr Wróbel, , Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi S. W. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 31 października 2024 r. nr OR05-84040-OR0500480/23 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 2) zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz S. W. kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi S.W. (dalej także: "wnioskodawca", "strona", "skarżący") jest informacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej także: "Agencja", "ARiMR") z dnia 31 października 2024 r. nr OR05-84040-OR1500480/23 o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Informacja ta została wydana w następujący stanie sprawy: W dniu 16 listopada 2023 r. za pomocą systemu teleinformatycznego Platforma Usług Elektronicznych (PUE) S.W. złożył wniosek do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o objęcie wsparciem w ramach inwestycji koordynowanych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi finansowanych ze środków planu rozwojowego Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO). Wniosek dotyczył naboru w ramach: Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu (A 1.4.1.); Działanie 6. Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0. Skarżący wnioskował o udzielenie wsparcia w wysokości 200.000 zł. Zakresem rzeczowym wniosku był zakup zakupie robota udojowego [...] A. Do wniosku załączono fakturę VAT nr [...] z dnia 1 lutego 2021 r., z której wynikało, iż skarżący zakupił za kwotę 781.597,50 zł [...] A w Przedsiębiorstwie Wielobranżowym [...]w D. Pismem z dnia 4 października 2024 r. nr OR05-84040-OR1500480/23 Agencja poinformowała skarżącego, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2023 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie rolnictwa 4.0 w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.U. z 2023 r., poz. 1389; dalej: "rozporządzenie wykonawcze") oraz 4 ust. 1 Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększanie Odporności w ramach inwestycji A1.4.1. "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania. łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" część inwestycji: Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0, nabór wniosków nr A1.4.1.KPO_6/23/01(dalej jako "Regulamin") ARIMR przytoczyła treść § 4 ust. 1 i ust 2 rozporządzenia wykonawczego wskazując, że wsparcia udziela się zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparcie, oraz § 4 ust. 1 Regulaminu, podkreślając że aby uzyskać wsparcie, przedsięwzięcie musi spełnić wszystkie kryteria wyboru przedsięwzięć. Następnie organ podkreślił, że zgodnie z § 1 ust. 6 Regulaminu Wsparcia udziela się na przedsięwzięcia, których realizacja trwa nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy i nie dłużej niż do dnia 30 września 2025 r. Natomiast zgodnie z kryterium nr 1" Zgodność z ramami czasowymi planu rozwojowego" ujętym w § 6 Regulaminu weryfikowane jest; czy realizacja przedsięwzięcia nie została rozpoczętą przed dniem 1 lutego 2020 r, czy realizacja przedsięwzięcia zakończy się przed upływem 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy, ale nie później niż 30 września 2025 r. Zdaniem ARMiR na podstawie wniosku oraz załączonej do niego faktury VAT należy stwierdzić, iż realizacja przedsięwzięcia o którego wsparcie ubiega się skarżący, zakończyła się przed dniem złożenia omawianego wniosku o dofinansowanie oraz przed dniem zawarcia umowy w ramach niniejszego wniosku, a zgodnie z kryterium 6 Regulaminu winna zakończyć się w terminie 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Skarżący pismem z dnia 11 października 2024 r. złożył wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia, wskazują, iż ż w jego opinii nastąpiło błędne rozstrzygnięcie o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem, gdyż ARiMR nie posiadał wystarczających dowodów potwierdzających, iż Wnioskodawca nie zakończył realizacji przedsięwzięcia przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie. W opinii Wnioskodawcy ARiMR nie mogła stwierdzić, iż inwestycja została zakończona na dzień złożenia Wniosku o objecie wsparciem, gdyż zawsze istniała możliwość rozbudowy robota udojowego oraz wykup licencji na oprogramowanie do jego usługi. Ponadto Agencja rozpatrując wniosek winna umożliwić wnioskodawcy złożenie dodatkowych informacji i dokumentów które mogłyby rozwinąć ewentualne wątpliwości dotyczących zasadności inwestycji. Brak takiej decyzji świadczy o bezpodstawnej odmowie. Pismem z dnia 31 października 2024 r. nr OR05-84040-OR1500480/23 Agencja poinformowała skarżącego, iż podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko i odmawia objęcia przedsięwzięcia wsparciem. W piśmie ARIMR, podtrzymując dotychczasową argumentację, dodatkowo podkreślił, że maksymalny termin dla rolnika, w którym jest on zobligowany do zakończenia realizacji przedsięwzięcia określony został w § 1 ust. 6 Regulaminu. Generalna zasada w zakresie okresu kwalifikowalności wydatków została ujęta natomiast w § 1 ust. 7 Regulaminu zgodnie, z którym koszty kwalifikują się do refundacji, jeżeli zostały poniesione w okresie po 1 lutego 2020 r. do 30 września 2025 r. ARiMR weryfikując wnioski składane w ramach tej części inwestycji uznaje tylko koszty, które zostały poniesione w okresie po 1 lutego 2020 r. jednak nie później niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy z zastrzeżeniem, że termin 12 miesięczny nie może przekroczyć daty końcowej kwalifikowalności, tj. 30 września 2025 r. Zatem koszty poniesione po dniu 1 lutego 2020 r. mogą zostać uznane za kwalifikowalne, jeżeli stanowią one część realizowanego przedsięwzięcia, w ramach Organ podkreślił, iż przedsięwzięcia w pełni zakończone przed dniem złożenia wniosku nie mogą zostać objęte wsparciem. Agencja wskazała, że wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia wsparciem w dniu 16 listopada 2023 r. W treści planu finansowego przedsięwzięcia wskazał, iż przedmiotem przedsięwzięcia jest "Robot udojowy [...] A" w cenie 635 445,12 netto (781 597,50 brutto). Wraz z wnioskiem jako dokument potwierdzających rozeznanie rynku w odniesieniu do każdego planowanego kosztu wskazanego w planie finansowym przedsięwzięcia złożono fakturę VAT [...] wystawioną w dniu 1 lutego 2021 r. potwierdzającą nabycie przez wnioskodawcę "[...] A za kwotę 635 445,12 netto (781 597,50 brutto). Z treści w/w dokumentu wynika, iż wnioskodawca w dniu 1 listopada v.2020 r. wpłacił zaliczkę na zakup w.w urządzenia w kwocie 78.159,75 zł. Natomiast pozostałą część ceny zakupu winien zapłacić do dnia 08.02.2021 r. Z powyższych dokumentów wynika, iż: • zakres operacji określony w polu ,,Nazwa pozycji" planu finansowego przedsięwzięcia jest dokładnie zgodny z nazwą towaru wskazaną w fakturze Vat [...] ([...] A), • wartość ww. robota (brutto/netto) wskazana w planie finansowym przedsięwzięcia jest dokładnie zgodna ceną w/w robota wskazaną w fakturze Vat [...] , • zapłata za ww. robota w całości następuje przed złożeniem wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia - Wnioskodawca wpłacił zaliczkę na poczet zakupu przedmiotu operacji w dniu 03.11.2020 w kwocie 78 159,75 r. natomiast pozostałą kwotę zapłaty (703 437,75 zł) winien uiścić do dnia 08.02.2021 r. Tym samym w ocenie ARiMR na podstawie w/w dokumentów należy bezspornie stwierdzić, iż zakres operacji uwzględniony w planie finansowym przedsięwzięcia jest dokładnie zgodny z zakresem kosztów uwzględnionych w fakturze Vat [...] z dnia 1 lutego 2021 r. a zrealizowanie operacji (zapłata za przedmiot zakupu) nastąpiło przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia. Potwierdzenie tego faktu nie wymaga uzyskania wyjaśnień od wnioskodawcy, gdyż wystarczający dowód na to stanowi przedłożona przez wnioskodawcę faktura zakupu (Wnioskodawca w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie przedsięwzięcia nie zakwestionował informacji zawartych w tym dokumencie). W odniesieniu do zarzutu wnioskodawcy, iż" Agencja nie może jednoznacznie stwierdzić, iż inwestycja została zakończona na dzień złożenia wniosku o objęcie wsparciem, gdyż "zawsze istnieje możliwość rozbudowy robota udojowego oraz wykup licencji na oprogramowanie do jego obsługi", organ wyjaśnił, iż ewentualne "doposażenie" przedmiotu zakupu wiązałoby się co najmniej z wskazaniem przez wnioskodawcę w planie finansowym przedsięwzięcia kwoty zakupu robota udojowego [...] A w kwocie wyższej niż wskazano w fakturze Vat [...] . Biorąc pod uwagę, iż koszty uwzględnione przez wnioskodawcę w planie finansowym przedsięwzięcia są dokładnie zgodne z fakturą Vat [...] r. wnioskodawca w planie finansowym przedsięwzięcia nie zawarł innych kosztów operacji niż ujęte w ww. fakturze, za którą rozliczenie nastąpiło przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Na powyższą informację skargę wniósł Sławomir Woźniak, domagając się jej uchylenia o przekazania do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej informacji zarzucił naruszenie § 1 ust 6 oraz § 4 ust. 1 Regulaminu poprzez niezasadne uznanie, iż wniosek złożony przez skarżącego nie spełnia ww. warunków określonych w treści przytoczonego Regulaminu, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. § 4 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego poprzez niezasadne uznanie, iż wniosek nie spełnia wymagań określonych w treści Rgulaminu, mimo iż brak jest jakichkolwiek podstaw do stawiania podobnej tezy,. Skarżący stwierdził, że jak wynika z treści postanowień Regulaminu, jedyne ramy czasowe jakie zostały określone przez autora Regulaminu wskazują, iż: 1) realizacja przedsięwzięcia nie mogła zostać rozpoczęta przed dniem 1 lutego 2020 r., 2) przedsięwzięcie musi zostać ukończone przed upływem 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy, 3) przedsięwzięcie musi zostać ukończone nie później niż do dnia 30 września 2025 r. Zdaniem skarżącego, wbrew twierdzeniom organu, zrealizował on w pełni wszelkie wskazane wyżej warunki. Nie ma przy tym żadnych podstaw do uznania, iż realizacja przedsięwzięcia przed złożeniem wniosku o objęcie go wsparciem czyni inwestycję skarżącego wadliwą w jakimkolwiek stopniu. Pracownicy organu, zarówno przy pierwszej, jak i ponownej ocenie wniosku S.W. są zgodni, że przeprowadzona inwestycja spełnia wszystkie kryteria warunkujące możliwość objęcia przedsięwzięcia wsparciem, dokonując błędnej wykładni językowej oraz celowościowej postanowień Regulaminu mówiących o konieczności zakończenia inwestycji w okresie 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Zakończenie inwestycji miesiąc lub rok przed zawarciem umowy mieści się przecież w zakreślonych wyżej ramach. Organ przystępując do oceny wniosku nie miał żadnych podstaw do tego by kwestionować jego treść, co czyni go w pełni przydatnym i wystarczającym do rozstrzygnięcia wniosku zgodnie z intencją wnioskodawcy, który nie może ponosić konsekwencji związanych z próbą alternatywnego rozumienia jasnych i przejrzystych postanowień Regulaminu warunkującego możność skutecznego ubiegania się o objęcie inwestycji wsparciem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. W pierwszej kolejności przypomnienia wymagają ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2023 r. poz. 1259, dalej jako "u.z.p.p.r".). Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7). Zgodnie z art. 14lzf ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; zwanej dalej: "p.p.s.a."). W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Niewątpliwie kontrola sądowoadministracyjna dokonywana w sprawach prowadzonych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju sprowadza się do oceny przez sąd administracyjny czy kontrolowany akt (czynność) jest zgodny z przepisami prawa powszechnie obowiązującego i czy akty o charakterze pozaustawowym pozostają w zgodności z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2023 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie rolnictwa 4.0 w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. W myśl § 1 tego aktu rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania wsparcia na realizację przez producentów rolnych przedsięwzięć w celu wdrożenia rozwiązań w zakresie rolnictwa 4.0, polegających na wdrożeniu systemów teleinformatycznych i rozwiązań cyfrowych do obsługi procesów produkcji i wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych, w ramach inwestycji A1.4.1 "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" objętej Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności, , a także podmiot udzielający wsparcia. Wsparcia udziela się na wdrożenie rozwiązań w zakresie rolnictwa 4.0, o których mowa w § 1, w tym na zakup maszyn, sprzętu lub oprogramowania oraz ich montaż i instalację (§ 2 rozporządzenia wykonawczego). Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego wsparcia udziela się zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem. Natomiast w myśl § 6 ust. 1 tego rozporządzenia do kosztów kwalifikowalnych zalicza się koszty: 1) wdrożenia rozwiązań w zakresie rolnictwa 4.0, o których mowa w § 1, w tym zakupu maszyn, sprzętu lub oprogramowania oraz ich montażu i instalacji, w szczególności czujników, sprzętu informatycznego i aplikacji oraz zakupu patentów i licencji; 2) ogólne, bezpośrednio związane z przygotowaniem i realizacją przedsięwzięcia. W zakresie omawianego wsparcia podmiotem udzielającym wsparcia jest Agencja (§ 10 ww. rozporządzenia wykonawczego). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że w dniu 16 listopada 2023 r. S.W. złożył wniosek do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o objęcie wsparciem w ramach inwestycji koordynowanych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi finansowanych ze środków planu rozwojowego Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO). Wniosek dotyczył naboru w ramach: Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu (A 1.4.1.); Działanie 6. Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0. Skarżący wnioskował o udzielenie wsparcia w wysokości 200.000 zł. Zakresem rzeczowym wniosku był zakup zakupie robota udojowego [...] A. Do wniosku załączono fakturę VAT nr [...] z dnia 1 lutego 2021 r., z której wynikało, iż skarżący zakupił za kwotę 781.597,50 zł [...] A w Przedsiębiorstwie Wielobranżowym [...]w D. . Tym samym bezsporne jest, że wnioskowane przedsięwzięcie zostało zrealizowane w dniu 1 lutego 2021 r., a więc przed złożeniem wniosku o dofinansowanie (16 listopada 2023 r). Sporne natomiast jest, czy takie działanie skarżącego jest zgodne z przepisami ww. rozporządzenia wykonawczego oraz Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększanie Odporności w ramach inwestycji A1.4.1. "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania. łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" część inwestycji, a tym samym czy podlega dofinansowaniu. Organ w informacji z dnia 4 października 2024 r. wskazał, na podstawie wniosku oraz załączonej do niego faktury VAT należy stwierdzić, iż realizacja przedsięwzięcia o którego wsparcie ubiega się skarżący, zakończyła się przed dniem złożenia omawianego wniosku o dofinansowanie oraz przed dniem zawarcia umowy w ramach niniejszego wniosku, a zgodnie z kryterium 6 Regulaminu winna zakończyć się w terminie 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Organ przywołał treść § 4 ust. 1 i ust 2 rozporządzenia wykonawczego wskazując, że wsparcia udziela się zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparcie, oraz § 4 ust. 1 Regulaminu, podkreślając że aby uzyskać wsparcie, przedsięwzięcie musi spełnić wszystkie kryteria wyboru przedsięwzięć. Przede wszystkim jednak organ podkreślił, że zgodnie z § 1 ust. 6 Regulaminu wsparcia udziela się na przedsięwzięcia, których realizacja trwa nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy i nie dłużej niż do dnia 30 września 2025 r. Natomiast zgodnie z kryterium nr 1" Zgodność z ramami czasowymi planu rozwojowego" ujętym w § 6 Regulaminu weryfikowane jest; czy realizacja przedsięwzięcia nie została rozpoczętą przed dniem 1 lutego 2020 r, czy realizacja przedsięwzięcia zakończy się przed upływem 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy, ale nie później niż 30 września 2025 r. Natomiast w zaskarżonej informacji z dnia 31 października 2024 r. dodatkowo przytaczając treść § 1 ust. 7 Regulaminu organ wskazał, że ARiMR weryfikując wnioski składane w ramach tej części inwestycji uznaje tylko koszty, które zostały poniesione w okresie po 1 lutego 2020 r. jednak nie później niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy z zastrzeżeniem, że termin 12 miesięczny nie może przekroczyć daty końcowej kwalifikowalności, tj. 30 września 2025 r. Zatem koszty poniesione po dniu 1 lutego 2020 r. mogą zostać uznane za kwalifikowalne, jeżeli stanowią one część realizowanego przedsięwzięcia, w ramach którego koszty będą ponoszone również po dniu złożenia wniosku. W ocenie Sądu wykładnia organu oparta w szczególności na brzmieniu § 1 ust. 6 Regulaminu oraz kryterium nr 1 jest błędna i za daleko idąca. Wskazać należy, że w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego wsparcia udziela się na przedsięwzięcia, których realizacja trwa nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem i nie dłużej niż do dnia 30 września 2025 r. Analogiczny zapis zawiera § 1 ust. 6 Regulaminu. Natomiast § 6 Regulaminu wskazuje na Kryteria wyboru przedsięwzięć. Kryterium "Zgodność z ramami czasowymi planu rozwojowego"" w tym kryterium weryfikowane jest: - czy realizacja przedsięwzięcia nie została rozpoczęta przed dniem 1 lutego 2020 r.? - czy realizacja przedsięwzięcia zakończy się przed upływem 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy, ale nie później niż 30 września 2025 r. Kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli odpowiedź na każde z pytań za podstawie wniosku będzie pozytywna. Zdaniem Sądu ma rację skarżący, że brzmienia ww. przepisów wynika, że: 1) realizacja przedsięwzięcia nie mogła zostać rozpoczęta przed dniem 1 lutego 2020 r., 2) przedsięwzięcie musi zostać ukończone przed upływem 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy, 3) przedsięwzięcie musi zostać ukończone nie później niż do dnia 30 września 2025 r. Natomiast uznanie przez organ, że użyty w ww. przepisach termin "przed upływem 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy", oznacza, że przedsięwzięcie nie może być zrealizowane przed dniem zawarcia umowy, a nawet przed dnie złożenia wniosku, jest za daleko idące. Przede wszystkim należy mieć na uwadze literalne brzmienie § 7 rozporządzenia wykonawczego (odpowiednio § 1 ust. 7 Regulaminu), w myśl którego kosztem kwalifikowalnym są koszty poniesione przez wnioskodawcę po dniu 1 lutego 2020 r. i nie później niż do dnia 30 września 2025 r. Wskazać należy, że powyższe przepisy w żaden sposób nie wyłączają możliwości dofinansowania przedsięwzięcia zrealizowanego prze złożeniem wniosku. Racjonalny ustawodawca zakreślił ramy czasowe poniesienia kosztów kwalifikowanych na okres 1 lutego 2020 r. – 30 września 2025 r. Nie może ujść uwagi Sądu, że omawiane rozporządzenie wykonawcze z dnia 17 lipca 2023 r. weszło w życie z dniem 22 lipca 2023 r., także ponad 3 lata po ustalonej w tym rozporządzeniu dolnej granicy poniesienie kosztów kwalifikowalnych, co wskazywałoby że ustawodawca dopuszcza możliwość dofinansowania przedsięwzięcia, które zostało zostało zrealizowane przed złożeniem wniosku o dofinansowanie czy też zawarciem umowy. Wyjaśnienia organu, że cyt.: "koszty poniesione po dniu 1 lutego 2020 r. mogą zostać uznane za kwalifikowalne, jeżeli stanowią one część realizowanego przedsięwzięcia, w ramach którego koszty będą ponoszone również po dniu złożenia wniosku" nie mają oparcia w żadnych przepisach ww. rozporządzenia i Regulaminu. Nie uszło uwagi Sądu, że w myśl § 5 rozporządzenia wykonawczego wsparcie stanowi pomoc publiczną udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnymi leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 327 z 21.12.2022, str. 1) oraz przepisami ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 702). W pkt 23 preambuły do ww. rozporządzenia unijnego zawarto tzw. efekt zachęty, wskazano, że aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do dalszego rozwoju działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy na działalność lub projekty, które beneficjent podjąłby lub realizował również bez tej pomocy. Żadna pomoc na działalność już podjętą lub projekty już realizowane przez beneficjenta nie powinna być przyznawana z mocą wsteczną. Pomoc powinna być zwolniona z wymogu zgłoszenia przewidzianego w art. 108 ust. 3 Traktatu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jedynie w przypadkach, gdy dana działalność lub prace nad projektem objętym pomocą mają się rozpocząć po złożeniu przez beneficjenta pisemnego wniosku o przyznanie pomocy. Natomiast w art. 6 tego rozporządzenia stwierdzono, że niniejsze rozporządzenie stosuje się jedynie do pomocy, która wywołuje efekt zachęty. Uznaje się, że pomoc wywołuje efekt zachęty, jeżeli beneficjent złożył do danego państwa członkowskiego pisemny wniosek o przyznanie pomocy przed rozpoczęciem prac nad projektem lub rozpoczęciem działalności. Jednakże w omawianych rozstrzygnięciach Agencja w żaden sposób nie odniosła się powyższych zapisów rozporządzenia 2022/2472, w sprzeczności z którymi stoi ustalenie dolnej granicy kosztów kwalifikowalnych na dzień 1 lutego 2020 r. Nie należy też zapominać, że przepisy dotyczące Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) weszły w Polsce w życie z opóźnieniem w stosunku do innych członków Unii Europejskiej. Reasumując Sąd stwierdza, że organ dokonał błędnej i niewystarczającej wykładni przepisów w. rozporządzenia wykonawczego i Regulaminu odnośnie kwestii uznania, czy przedsięwzięcie które zostało zrealizowane więc przed złożeniem wniosku o dofinansowanie , może zostać objęte wsparciem. Tym samym, odmawiając objęcia przedsięwzięcia wsparciem z uwagi na uznanie ich za koszty niekwalifikowalne Agencja dopuściła się obrazy art. 14lza ust. 1 u.z.p.p.r., który nakazuje dokonanie wyboru przedsięwzięć w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Aktualnie Agencja będzie obowiązana do ponownej oceny przedsięwzięcia z uwzględnieniem przedstawionej przez Sąd oceny prawnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r. – stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję. Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zostało oparte na przepisie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 30d i art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r.