V SA/Wa 327/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Protokolant: - sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi [...] w R. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia odpowiedzialności płatnika z tytułu opłaty naliczanej w związku z przekroczeniem przez dostawców hurtowych kwoty krajowej: oddala skargę. Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] o stwierdzeniu odpowiedzialności płatnika będącego podmiotem skupującym "[...]" Spółdzielni Mleczarskiej w R. z tytułu uchybienia obowiązkowi uiszczenia opłaty naliczonej w związku z przekroczeniem kwoty mlecznej. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dyrektor OT ARR w B. decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. stwierdził na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2013r., poz. 50 ze zm. - dalej ustawa o organizacji) odpowiedzialność strony do wniesienia opłaty wyrównawczej z tytułu przekroczenia przez dostawców hurtowych kwot mleka w roku kwotowym 2014/2015 w wysokości łącznej 1.519.111,64 z l, w tym 1702,35 zł z tytułu części odsetek za zwłokę wraz z odsetkami naliczonymi przez podmiot skupujący od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności do dnia zapłaty należności wg. wskazanego w decyzji wzoru. Dyrektor uznał, że strona jako podmiot skupujący, uczestniczący w realizacji mechanizmu kwotowania produkcji mleka, jest płatnikiem obowiązanym do wniesienia opłaty wyrównawczej na rachunek bankowy oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego, w terminie określonym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE 595/2004 to jest, przed 1 października każdego roku, zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie. Dyrektor wskazał, że zgodnie z art. 15 ust 2 wskazanego rozporządzenia, w przypadku niewywiązania się z terminu płatności określonego w ust. 1 należne sumy zostają obciążone odsetkami rocznymi, w wysokości równej trzymiesięcznym stopom referencyjnym obowiązującym na dzień 1 października każdego roku, zgodnie z załącznikiem 2, zwiększonym o jeden punkt procentowy. Ponieważ płatnik uchybił terminowi płatności wydanie decyzji stało się konieczne. Strona od powyższej decyzji wniosła odwołanie. Po rozpatrzeniu sprawy Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Prezes wskazał, że podmiot skupujący, tj. "[...]" Spółdzielnia Mleczarska w R., jest obowiązany do pobierania od dostawców hurtowych należnych opłat, ustalonych przez Dyrektora OT ARR w B. na podstawie art. 36 ustawy o organizacji oraz wpłacenia ich na rachunek OT ARR w B. przed dniem [...] października 2015r. Zgodnie z art. 40 ust. 1 i 2 ustawy o organizacji, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do opłat stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613, ze zm., dalej: Op), z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania na raty, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE 595/2004. Uprawnienia organu podatkowego przysługują dyrektorowi oddziału terenowego Agencji (I instancja) i Prezesowi (II instancja). Podkreślił, że potraktowanie podmiotu skupującego jako płatnika musi być rozpatrywane łącznie na podstawie zarówno art. 8 Op jak i art. 36 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Wskazał, że co prawda to Dyrektor OT ARR ustala w drodze decyzji wysokość należnej opłaty, jednakże to podmiot skupujący na mocy ustawy został upoważniony do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej obowiązku z niej wynikającego, w przypadku, gdy dostawca hurtowy nie wniesie ustalonej w stosunku do niego opłaty dobrowolnie. Wskazał, że o tym czy dany podmiot jest płatnikiem, przesądzają zadania jakie wykonuje, bez względu na to czy w przepisach go kreujących wyraźnie tak go określono. Decyduje zatem treść nałożonych przez przepisy prawa obowiązków i ich szczegółowa analiza. Kluczowe znaczenie w tym względzie mają art. 15 ust. 1 Rozporządzenia Komisji WE 595/2004 oraz art. 36 ust. 6 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Podniósł, że w myśl art. 30 § 1 Op płatnik, który jest zobowiązany do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu, a nie wykonał powyższych obowiązków odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany, a niewpłacony. Jednocześnie § 4 wyżej powołanego przepisu stanowi, iż w sytuacji, gdy organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa powyżej wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku. Ponadto zgodnie z art. 53 § 1 i 4 ww. ustawy od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę. Na decyzję II instancji pełnomocnik strony złożył skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie: I .1. art. 30 § 1 oraz art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.,) poprzez przyjęcie, że skarżąca posiada przymiot płatnika w rozumieniu wymienionych przepisów, i - co za tym idzie - odpowiada za niepobrany podatek, 2. art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 94 z 31 marca 2Q04, str. 22, z późn. zm.), polegające na przyjęciu, że odsetki należy liczyć od sumy opłat, określonych w decyzjach dyrektora oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego, niewniesionych przez dostawców hurtowych do podmiotu skupującego, a nie od sumy opłat rzeczywiście wniesionych, a nie przekazanych w ustawowym terminie na rachunek Agencji Rynku Rolnego, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, II. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni: 1. art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 50 z późn. zm, zwanej dalej ustawą o organizacji rynku mleka) poprzez przyjęcie, że podmiot skupujący zobowiązany jest do wpłaty na rachunek bankowy właściwego oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego opłaty ustalonej w decyzji Dyrektora tego oddziału, której adresatem jest dostawca hurtowy, a nie przekazania opłaty rzeczywiście wniesionej przez tego dostawcę hurtowego do podmiotu skupującego, 2. art. 15 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 94 z 31 marca 2004, str. 22, z późn. zm.) a także art. 36 ust.6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka poprzez przyjęcie, że przepisy te statuują odpowiedzialność podmiotu skupującego za zobowiązania podatkowe (opłaty wyrównawcze) osób trzecich, którymi są dostawcy hurtowi oraz przesądzają o tym, że podmiot skupujący ma status płatnika, co miało istotny wpływ na wynik postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał m.in, że organy obydwu instancji, błędnie przyjęły, że posiada on status płatnika. Podkreślił, że w ustawie o organizacji rynku mleka, która statuuje pozycję podmiotów skupujących w procesie przekazywania należnych opłat wyrównawczych, nigdzie nie mówi się wprost o tym, że podmioty skupujące mają status płatnika ani nie wynika z niej, że powierzała ona podmiotom skupującym wykonanie czynności, które ustawowo należą do płatnika. Odwołując się do definicji płatnika zawartej w art. 8 Op wskazał, że płatnikiem może być tylko podmiot wyraźnie wskazany przez przepis podatkowy. Zgodnie z definicją na płatniku spoczywają trzy podstawowe obowiązki podatkowe, nierozerwalnie związane z jego rolą, które muszą występować kumulatywnie, na co wskazują spójniki "i" występujące we wskazanym przepisie czyli obliczenie podatku ,pobranie podatku, wpłacenie podatku. Wskazał, że nie jest zobligowany do obliczenia wysokości opłaty wyrównawczej skoro zatem nie był zobowiązany do jej obliczenia, nie może być traktowany jako płatnik. Brak nałożenia przez ustawę na dany podmiot któregokolwiek z wyżej wskazanych obowiązków powoduje, że nie można uznać go w świetle obowiązującego prawa podatkowego, za płatnika. Wskazał, że do [...] maja 2012 r. tj. do daty obowiązywania ustawy o organizacji rynku mleka poprzez fakt, że podmiot skupujący pobierał zaliczki na poczet opłaty wyrównawczej był płatnikiem opłaty wyrównawczej lecz po tej dacie jego status uległ zmianie. W odpowiedzi na skargę Prezes wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015r. o zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 1419) do postępowań w sprawach indywidualnych związanych z kwotowaniem produkcji mleka, rozstrzyganych w drodze decyzji oraz rozliczenia przez Agencję Rynku Rolnego roku kwotowego 2014/2015 stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z zasadą określoną w art. 15 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE 595/2004 przed dniem 1 października każdego roku podmioty nabywające i, w przypadku sprzedaży bezpośredniej, producenci odpowiedzialni za opłaty wyrównawcze wpłacają do właściwego organu należną kwotę zgodnie z zasadami ustanowionymi przez państwo członkowskie; podmioty nabywające są odpowiedzialne za pobieranie opłat z tytułu nadwyżek w dostawach uiszczanych przez producentów na podstawie art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zgodnie z art. 81 ust. 1 tego rozporządzenia. Zgodnie zaś z ust. 2 tego przepisu w przypadku niewywiązania się z terminu płatności określonego w ust. 1 należne sumy zostają obciążone odsetkami rocznymi, w wysokości równej trzymiesięcznym stopom referencyjnym obowiązującym na dzień 1 października każdego roku, zgodnie z załącznikiem 2, zwiększonym o jeden punkt procentowy. Z treści tego przepisu wynika, że podmioty skupujące są odpowiedzialne za pobieranie opłat z tytułu nadwyżek w dostawach uiszczanych przez producentów a w przypadku braku dokonania płatności opłaty wyrównawczej w terminie, są obowiązane od kwoty tej zapłacić odsetki. W odniesieniu do kwestii obowiązków podmiotów skupujących należy stwierdzić, że z dniem 23 maja 2012 r. na podstawie art. 1 pkt 6 ustawy z 13 kwietnia 2012 r. (Dz. U. 2012. 574) o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych oraz ustawy o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, uległy zmianie przepisy ustawy o organizacji rynku mleka, w tym art. 33 i art. 36 ustawy. Do tej daty zgodnie z art. 33 ust. 2 tego przepisu na poczet opłaty (opłaty wyrównawczej, o której jest mowa w ust. 1) dostawca hurtowy jest obowiązany do wnoszenia zaliczki w wysokości 20 groszy za każdy kilogram mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu, wprowadzony do obrotu w ilości przekraczającej kwotę indywidualną przysługującą na dany dzień roku, zadeklarowaną w celu dostarczenia podmiotowi skupującemu. Zgodnie natomiast z ust. 3 zaliczkę, o której mowa w ust. 2, podmiot skupujący oblicza od dnia przekroczenia przez dostawcę hurtowego kwoty indywidualnej przysługującej na dany dzień roku zadeklarowanej w celu dostarczenia podmiotowi skupującemu oraz potrąca przy zapłacie należności za mleko dostarczone przez dostawcę hurtowego. Jak już wspomniano art. 33 ustawy uległ zmianie i z jego treści usunięto m.in. przytoczony ustęp 2 i 3. Jeśli chodzi zaś o treść art. 36 , to również uległ on zmianie, przy czym do 23 maja 2012 r. zgodnie z treścią jego ust.1. W odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji dokonują do dnia 15 września na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5, rozliczenia: 1) wykorzystania kwot indywidualnych przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego; 2) zaliczek na poczet opłaty oraz ustalenia wysokości należnej opłaty, pobieranej od dostawców hurtowych po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1. W myśl ust. 2 - dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji, o których mowa w ust. 1, do dnia 15 września określają dostawcom hurtowym, w drodze decyzji, wysokość należnych opłat i związanych z tym dopłat albo zwrotów zaliczek oraz przesyłają do podmiotów skupujących, także w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości tych opłat, dopłat i zwrotów zaliczek. Nadto zgodnie z ust. 3 na podstawie decyzji właściwego miejscowo dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego (OT ARR) dostawca hurtowy: 1) otrzymuje zwrot wpłaconych zaliczek, jeżeli kwota krajowa nie została przekroczona; 2) otrzymuje zwrot części wpłaconych zaliczek, jeżeli należna opłata jest niższa od sumy wpłaconych zaliczek; 3) jest obowiązany do wniesienia podmiotowi skupującemu dopłaty stanowiącej różnicę między wysokością należnej opłaty a sumą wpłaconych zaliczek najpóźniej do dnia, w którym podmiot skupujący jest obowiązany do wniesienia dopłat wraz z wpłaconymi zaliczkami na rachunek bankowy właściwego miejscowo oddziału terenowego Agencji. Jak wynika z treści uzasadnienia do zmiany ustawy o organizacji ( Sejm RP VII kadencji nr druku: 248) zmiana przepisów polegająca na uchyleniu przepisów nakładających na podmioty skupujące mleko obowiązek pobierania, w trakcie danego roku kwotowego, zaliczek na poczet opłaty za przekroczenie przysługujących dostawcom hurtowym kwot indywidualnych oraz uchylenia przepisów w zakresie związanych z tymi zaliczkami dopłat, wiązała się z sytuacją na rynku mleka i z okolicznością niskiego stopnia wykorzystania kwoty krajowej przeznaczonej dla dostawców hurtowych w ostatnich latach kwotowych oraz brak przepisów Unii Europejskiej zakładających kontynuowanie systemu kwotowania produkcji mleka po dniu 31 marca 2015 r. i związany z tym coroczny, jednoprocentowy wzrost kwot krajowych, przez okres pięciu kolejnych lat kwotowych począwszy od dnia 1 kwietnia 2009 r. (zmniejszającym ryzyko przekroczenia kwoty krajowej) w celu dostosowania rynku mleka do funkcjonowania po zniesieniu kwotowania produkcji mleka. W ocenie ustawodawcy "Wobec powyższego nieuzasadnione jest obciążanie finansowe dostawców hurtowych rozwijających produkcję mleka i przekraczających posiadane kwoty indywidualne w sytuacji, kiedy w skali kraju ryzyko przekroczenia kwoty krajowej przeznaczonej dla dostawców hurtowych jest niewielkie i w związku z tym Polska prawdopodobnie nie będzie zobowiązana do uiszczenia opłaty z tytułu nadwyżek w dostawach. Jednocześnie szereg działań administracyjnych związanych z systemem zaliczek, w tym wydawanie decyzji administracyjnych przez właściwych miejscowo dyrektorów OT ARR w sprawie zwrotu wpłaconych zaliczek byłoby zbędnym, a zarazem kosztownym, obciążeniem administracyjnym. Ponadto, pobieranie zaliczek jest również dodatkowym utrudnieniem finansowo - organizacyjnym dla podmiotów skupujących, uzasadnionym jedynie w sytuacji realnego ryzyka obowiązku zapłaty przez dostawców hurtowych opłaty za przekroczenie przysługujących kwot indywidualnych". W tym stanie rzeczy "zaproponowano również uchylenie art. 34 ww. ustawy dotyczącego przekazywania przez podmioty skupujące dostawcom hurtowym oraz dyrektorom OT ARR miesięcznych informacji w zakresie przekroczenia kwot indywidualnych przez dostawców hurtowych oraz łącznej kwocie potrąconych zaliczek (art. 34 ust. 1) " i " przeniesienie obowiązków informacyjnych w zakresie przekroczenia kwot indywidualnych dyrektorom OT ARR oraz dostawcom hurtowym odpowiednio do art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, tak aby podmioty skupujące przekazywały jedną informację miesięczną na podstawie jednego upoważnienia ustawowego, tj. na podstawie art. 10 ust. 2 ww. ustawy". W wyniku zmiany z dniem 23 maja 2012 r. powyższych przepisów ustawy o organizacji rynku mleka z art. 36 wynika, że: 1. W odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji do dnia 15 września, na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5: 1) dokonują rozliczenia wykorzystania kwot indywidualnych przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego; 2) ustalają, w drodze decyzji, po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, wysokość należnych opłat; 3) przesyłają do podmiotów skupujących, także w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości należnych opłat. 2. Dostawca hurtowy, w terminie określonym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika, jest obowiązany do wniesienia podmiotowi skupującemu opłaty ustalonej w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2. 3. Opłatę, o której mowa w ust. 2, podmiot skupujący, jest obowiązany przekazać opłatę na rachunek bankowy oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego w terminie określonym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 596/2004 tj. przed 1 października każdego roku podmioty odpowiedzialne za opłaty wyrównawcze wpłacają do właściwego organu kwotę zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie. Nadto zgodnie z art. 36 ust 6 upoważnionym do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązku wynikającego z decyzji ustalającej wysokość należnej opłaty dla dostawcy hurtowego, jest podmiot skupujący wskazany w tej decyzji . W myśl art. 40 ust. 1 i 2 ustawy o organizacji, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do opłat stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 19997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613, ze zm., dalej: Op), z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania na raty, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE 595/2004. Uprawnienia organu podatkowego przysługują dyrektorowi oddziału terenowego Agencji (I instancja) i Prezesowi (II instancja). Należy zauważyć w związku z tym, że stosowanie odpowiednio oznacza, że określone przepisy mogą mieć zastosowanie, mimo, że tak jak w przypadku niniejszej sprawy np. treść art. 8 Op., nie odpowiada wprost powinnościom płatnika będącego podmiotem skupującym. Zgodnie z przepisem art. 30 § 4 Op organ ma obowiązek wydania decyzji o odpowiedzialności płatnika określającej wysokość niepobranego lub pobranego i niewpłaconego podatku, gdy stwierdzi, że płatnik nie wykonał obowiązków, o odpowiedzialności podatkowej podatnika to jest nie pobrał podatku ( opłaty). Ponadto, w myśl art. 53 § 1 i 4 Op naliczane są odsetki za zwłokę, przy czym podmiot skupujący ma obowiązek samodzielnego obliczenia odsetek (art. 53 § 3 Op) i wpłacenia ich bez wezwania, przy czym tak jak już wyżej wskazano odsetki należne są od opłaty wyrównawczej niewpłaconej w terminie na konto Agencji przez podmiot skupujący. W świetle powyższych przepisów w ocenie Sądu organ zasadnie przyjął, że potraktowanie podmiotu skupującego jako płatnika musi być rozpatrywane łącznie na podstawie art. 8 Op i art. 36 ustawy o organizacji. Jak trafnie zauważył organ, o tym, czy dany podmiot jest płatnikiem, przesądzają zadania jakie wykonuje. Art. 15 ust. 1 rozporządzenia 595/2004 czyni podmioty skupujące odpowiedzialnymi za pobieranie opłat, a nie tylko za ich przekazywanie na rachunek bankowy. Również art. 36 ust. 6 ustawy o organizacji, czyni podmioty skupujące odpowiedzialnymi za opłaty, które powinien wnieść dostawca hurtowy, których dobrowolnie i w terminie, wspomniani dostawcy nie wniosą. Należy zauważyć, że mimo zmiany przepisów ustawodawca nie zmienił statusu podmiotów skupujących, jakkolwiek poprzez uchylenie przepisów dotyczących uprzedniego pobierania zaliczek na poczet opłat wyrównawczych w przypadku potencjalnego przekroczenia kwot mlecznych, doszło do utrudnienia wywiązania się podmiotów skupujących z obowiązku przekazania na rzecz właściwego oddziału Agencji należnych opłat wyrównawczych, w tym wypadku dotyczących roku kwotowego 2014/2015. Należy zauważyć w związku z tym, że sytuacja podmiotu skupującego będącego płatnikiem w świetle art. 15 ust. 1 rozporządzenia 595/2004 r., po 23 maja 2012 r. na skutek zmiany ustawy o organizacji rynku mleka, różni się jedynie tym, że zwolniono go z obowiązku pobierania zaliczek na poczet opłaty wyrównawczej natomiast nie zwolniono go z pobierania tych opłat . Zauważenia przy tym wymaga, że jeśli chodzi o ustalanie opłat wyrównawczych z treści art. 36 ustawy o organizacji zarówno przed jak i po jej zmianie w 2012 r. wynika, że to dyrektorzy oddziałów Agencji dokonywali ich ustalenia. Reasumując, zasadne jest stanowisko organu, iż strona jako podmiot uczestniczący w realizacji mechanizmu kwotowania produkcji mleka, w oparciu o przepisy ustawy o organizacji oraz rozporządzenia nr 595/2004 zobowiązana była do wpłacenia należnej kwoty na rachunek OT ARR w B. przed dniem 1 października 2015r. Z przytoczonych wyżej względów brak jest podstaw ażeby uznać za zasadne zarzuty strony dotyczące naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i przepisów Ordynacji podatkowej w tym dotyczących zasad związanych z obciążeniem jej odsetkami od kwoty wskazanej opłaty wyrównawczej niewpłaconej w terminie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.