V SA/Wa 3272/16
WyrokWSA w Warszawie2017-10-09
Skład orzekający: Dorota Mydłowska, Matylda Arnold – Rogiewicz, Michał Sowiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do uwzględnienia żądania strony dotyczącego przyznania wsparcia finansowego, jeśli strona w złożonej korekcie wniosku omyłkowo zadeklarowała mniejszą ilość produktu niż faktycznie wycofała?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej jest związany treścią wniosku złożonego przez stronę, w tym jego korektą. Nie jest uprawniony do ingerencji w treść wniosku, nawet jeśli dostrzega w nim omyłkę pisarską strony, która prowadzi do niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy wniosek spełnia wymogi formalne i jest kompletny, organ może orzec jedynie w zakresie wskazanym w finalnym kształcie złożonego wniosku. Wnioskodawca sam zakreśla przedmiot postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie wsparcia dla producentów owoców i warzyw, który następnie skorygował, deklarując mniejszą ilość jabłek (2.000 kg zamiast 20.000 kg) z powodu omyłki pisarskiej. Organ pierwszej instancji wydał decyzję uwzględniającą skorygowany wniosek. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że nie mógł ingerować w treść wniosku strony. Skarżący w skardze zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. poprzez nieuwzględnienie jego rzeczywistego żądania i pominięcie dowodów potwierdzających omyłkę.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Matylda Arnold – Rogiewicz (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego (obecnie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa) z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wsparcia dla producentów owoców i warzyw oddala skargę.
W dniu [...] czerwca 2016 r. skarżący J.K. (dalej: "Skarżący", "Strona" lub "Wnioskodawca") złożył wniosek o przyznanie wsparcia [...] (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie) DOW III, który został w dniu [...] lipca 2016 r. skorygowany przez Wnioskodawcę.
Na podstawie skorygowanego wniosku Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w L. (dalej: "organ I instancji") wydał w dniu [...] września 2016 r. decyzję nr [...] w sprawie udzielenia wsparcia. Organ I instancji odstąpił od uzasadnienia, gdyż uwzględniało ono w całości żądanie strony.
W złożonym odwołaniu, jego autor zwrócił się o przyznanie "pełnej kwoty" wsparcia wskazując, że w wyniku pomyłki na korekcie wniosku zadeklarował on zamiast 20.000 kg owoców (jabłek) 2.000 kg, a operacja wycofania została zrealizowana na ilość 20.000 kg owoców.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezes Agencji Rynku Rolnego (dalej: "organ odwoławczy" lub "Prezes ARR") decyzją nr [...] z [...] października 2016 r. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji. Jak wyjaśnił organ odwoławczy, ramy postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie zakreśliło powiadomienie dotyczące [...] złożone przez Stronę w dniu [...] listopada 2015 r. W powiadomieniu zadeklarowano wycofanie ilości 269.000 kg z powierzchni 8,97 ha. Po przeprowadzeniu operacji wycofania, złożony został wniosek z [...] czerwca 2016 r. w którym Strona wskazała, że domaga się wypłaty wsparcia za wycofanie pięciu partii towaru, których zadeklarowana masa wynosiła: 20.280 kg, 20.000 kg, 20.000 kg, 20.000 kg oraz 3.100 kg. W dniu [...] lipca 2016 r. wpłynęła korekta wniosku, gdzie zmodyfikowano m.in. ilość produktów poddaną wycofaniu z partii oznaczonej L.p. 4 i numerem IV – na 2.000 kg.
Jednak w ocenie Prezesa, organ I instancji nie był uprawniony do ingerencji w treść wniosku Strony, który spełniał wymogi formalne i był kompletny. Organ mógł orzec jedynie w zakresie, jaki został mu wskazany w finalnym kształcie złożonego przez Stronę wniosku.
Dalej w uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że choć zrozumiałe jest, że Strona, postrzegając wskazanie w IV partii towaru ilości "2.000 kg" zamiast "20.000 kg" jako omyłkę, pragnie uzyskać decyzję dla siebie względniejszą, to niestety wydanie takiej decyzji nie było możliwe ani na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji, ani nie jest możliwe w chwili obecnej. Decyzja taka, jako pozbawiona podstawy (wydana bez stosownego, złożonego w terminie do tego przewidzianym, wniosku strony w zakresie 18.000 kg), byłaby dotknięta nieważnością i musiałaby zostać uchylona. Żadne względy - ani słuszności, ani wynikające z wewnętrznego przekonania strony o zasadności takiej decyzji - nie uchyliłyby w tej sytuacji jej bezprawności. Na marginesie należy nadmienić, że termin składania wniosków był ograniczony z uwagi na fakt, iż zgodnie z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1468 ze zm., dalej: "rozporządzenie RM") w zw. z art. 11 lit. c rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1031/2014 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw (Dz.U. UE. L 284 str. 22 ze zm., dalej: "rozporządzenie 1031/2014"), po dniu 30 września 2016 r. Agencja Rynku Rolnego nie jest uprawniona do wypłaty środków z tytułu wsparcia na podstawie ww. przepisów.
W skardze na powyższą decyzję Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
1) art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób powodujący utratę przez stronę zaufania do organu władzy publicznej, który wykorzystując omyłkę pisarską strony, wydaje rozstrzygnięcie będące dla strony niekorzystne oraz poprzez pominięcie rzeczywistego żądania strony, jakim było wypłata wsparcia za wycofanie całej partii towaru wskazanej we wniosku pod numerem IV, której masa wynosiła 20.000 kg, w miejsce omyłkowo wpisanej 2.000 kg, a także poprzez brak całościowego rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji, co miało istotny wpływ na wynik postępowania i skutkowało niezasadnym obniżeniem przyznanej stronie wypłaty należnego wsparcia;
2) art. 8 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez pominięcie dowodów znajdujących się w aktach sprawy, świadczących o popełnieniu przez skarżącego oczywistej omyłki pisarskiej, co miało istotny wpływ na wynik postępowania i skutkowało niezasadnym obniżeniem przyznanej stronie wypłaty należnego wsparcia;
3) art. 8 k.p.a. w zw. z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 października 2014 r. (data wskazana chyba omyłkowo, winno być 23 października 2014 r.) w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej w zw. z art. 11 lit. c rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2031/2014 z 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w zw. z art. 4 ust. 3 TUE i art. 41 ust. 1 KPP oraz art. 47 KPP w zw. z art. 51 ust. 1 KPP poprzez przyjęcie, że wyżej wskazane przepisy rozporządzenia RM i rozporządzenia 2031/14 są adresowane do strony, w sytuacji, kiedy ich adresatami są organy i nie może być na stronę przerzucany ciężar nierozpoznania sprawy przez właściwe organy w stosownych terminach, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i skutkowało niezasadnym obniżeniem przyznanej stronie wypłaty należnego wsparcia.
W szczegółowym uzasadnieniu zarzutów skargi jej autor wskazał, że Skarżący po złożeniu wniosku telefonicznie został wezwany do tego, aby skorygować błędne oznaczenie powierzchni uprawy produktu objętego działaniem wycofania, opisanego jako numer partii V. W miejsce wpisanej w pierwotnym wniosku powierzchni 0,10 ha Skarżący miał wpisać 0,11 ha, co też Skarżący uczynił. Niemniej, przy przepisywaniu części C - oświadczenia dotyczącego sposobu zagospodarowania produktów, Skarżący omyłkowo wpisał dla numeru partii IV ilość 2.000 kg, w miejsce rzeczywiście wycofanej ilości 20.000 kg. Tę oczywistą omyłkę pisarską Skarżący dostrzegł w momencie otrzymania decyzji organu pierwszej instancji, w związku z czym wniósł odwołanie od decyzji, wskazując prawidłową treść swojego żądania.
Jednocześnie jak wyjaśniono, do wniosku załączono szereg dokumentów. tj. protokół kontroli, oświadczenie Strony, świadectwo zgodności czy świadectwo potwierdzenia odbioru produktów, które potwierdzają, że rzeczywiście wycofaną ilością jabłek było 20.000 kg. Skarżący jest przekonany, że prawidłowa ocena całości materiału dowodowego przez Prezesa winna skutkować stwierdzeniem oczywistej omyłki pisarskiej w korekcie wniosku z [...] lipca 2016 r.
W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Wskazać należy, że stroną postępowania w niniejszej sprawie od 1 września 2017 r. stał się Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zgodnie z art. 45 ustawy z 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. z 2017 r. poz. 624, dalej: "ustawa wprowadzająca") z dniem 31 sierpnia 2017 r. znosi się Agencję Rynku Rolnego i Agencję Nieruchomości Rolnych, a z dniem 1 września 2017 r. tworzy się Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, którego organizację i zadania będzie regulowała ustawa z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. z 2017 r. poz. 623). Jednocześnie ustawa wprowadzająca przewiduje w art. 59, że działania prowadzone przez Agencję Rynku Rolnego na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 12a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (obecnie: ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych – Dz. U. z 2017 r. poz. 1005 ze zm.) są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych do dnia zakończenia tych działań, przy czym zadania związane z prowadzeniem tych działań, w szczególności związane mi.in. z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej, realizuje Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016, poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
Biorąc pod rozwagę przytoczone wyżej podstawowe zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja znajduje oparcie w przepisach prawa materialnego, a postępowanie przeprowadzone przez organ nie zostało obarczone takimi wadami, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określa rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2014 z 29 września 2014 r. ustanawiające dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw oraz rozporządzenie Rady Ministrów z 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.
Zgodnie z § 7 ust. 1-5 rozporządzenia RM, wsparcie jest udzielane na wniosek podmiotu, o którym mowa w § 4 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, przez dyrektora oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę tego podmiotu. W decyzji, o której mowa powyżej, na wniosek podmiotu, o którym mowa w § 4 ust. 1, udziela się również wsparcia, o którym mowa w art. 81 i art. 82 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1, ze zm., dalej: "rozporządzenie 543/2011"). Wniosek o udzielenie wsparcia składa się w terminie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 1031/2014. Wniosek o udzielenie wsparcia składa się na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję.
Wniosek o udzielenie wsparcia zawiera informacje niezbędne do ustalenia wysokości wsparcia, w szczególności:
1) imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;
2) numer rejestracyjny, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych, jeżeli został nadany;
3) numer rachunku bankowego wnioskodawcy, na który ma być wypłacone wsparcie;
4) informacje dotyczące:
a) ilości produktów objętych operacją z podziałem na poszczególne rodzaje produktów,
b) rodzaju operacji i sposobu produkcji;
5) oznaczenie działek ewidencyjnych, na których była prowadzona uprawa, wraz z podaniem powierzchni uprawy, podane z podziałem na poszczególne rodzaje produktów;
6) informacje dotyczące:
a) miejsca, z którego produkt został wysłany do odbiorcy,
b) numeru partii dostarczonego produktu wraz z ilością produktu,
c) środka transportu wraz z jego numerem rejestracyjnym.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Skarżący w dniu [...] listopada 2015 r. złożył powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia działania polegającego na bezpłatnej dystrybucji jabłek w ilości 269.000 kg z powierzchni 8,97 ha. We wniosku złożonym w dniu [...] czerwca 2016 r. Strona zadeklarowała wycofanie pięciu partii towaru, których zadeklarowana masa wynosiła odpowiednio: 20.280 kg, 20.000 kg, 20.000 kg, 20.000 kg oraz 3.100 kg. Korektą wniosku z [...] lipca 2016 r. Strona zmodyfikowała ilość produktów poddaną wycofaniu z partii oznaczonej numerem IV – na 2.000 kg.
Nie można przyznać racji Skarżącemu, iż organ wykorzystując omyłkę pisarską Strony, wydał rozstrzygnięcie będące dla Strony niekorzystne oraz pominął rzeczywiste żądania strony, jakim była wypłata wsparcia za wycofanie 20.000 kg jabłek. Zdaniem Skarżącego, to z powodu braku całościowego rozpoznania sprawy niezasadnie obniżono przyznane Stronie wsparcie finansowe. Nie zapoznano się w jego ocenie z szeregiem dokumentów m.in. (1.) protokołem kontroli jakości handlu świeżych owoców i warzyw wycofywanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji nr [...], sporządzonym przez Wojewódzki Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w L. w dniu [...] marca 2016 r., znak: [...]; (2.) oświadczeniem skarżącego z 7 marca 2016 r. załączonym do protokołu opisanego w pkt. 1; (3.) świadectwem zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw z [...] marca 2016 r., nr [...]; czy (4.) świadectwem potwierdzenia odbioru produktów wycofanych z rynku z [...] marca 2016 r. wystawionym przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M.
Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Jak wynika bowiem z akt sprawy, Skarżący skorygował - w dniu [...] lipca 2016 r. - ilość produktów poddanych wycofaniu na 2.000 kg. Wspomniane dokumenty potwierdzają ilość jabłek poddanych bezpłatnej dystrybucji, lecz to z korekty z [...] lipca 2016 r. wynika wprost wola Strony co do zakresu żądania wsparcia finansowego. Organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania, gdyż zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "k.p.a.") postępowanie wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, z kolei art. 63 § 2 k.p.a. stanowi, że podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Jednocześnie wskazać należy, że organ nie miał obowiązku żądać sprecyzowania korekty z [...] lipca 2016 r., gdyż samo pismo nie zostało zredagowane w sposób niezręczny, niezrozumiały, nie pozwalający na ustalenie rzeczywistej woli strony. Zatem organ związany był żądaniem przedstawionym we wniosku (korekcie) z [...] lipca 2016 r.
Należy przy tym podkreślić, że nie wszystkie zasady i reguły Kodeksu postępowania administracyjnego są stosowane przy rozpoznawaniu wniosków o płatności ze środków Unii Europejskiej. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych, w brzmieniu obowiązującym w trakcie rozpatrywania wniosku, stanowił, że jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Wobec tego przy prowadzeniu postępowania organy Agencji Rynku Rolnego nie stosowały zasady prawdy obiektywnej (słusznego interesu obywatela), zasady informowania stron i pozostałych uczestników postępowania (zasada obowiązku organu udzielania informacji faktycznej i prawnej), zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, zasady oficjalności postępowania (prowadzenia postępowania dowodowego przez organ z urzędu), zasady prawdy obiektywnej (dopuszczenia jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia stanu faktycznego, a nie jest sprzeczne z prawem) ani zasady prawdy materialnej w postępowaniu dowodowym. Wobec tego zarzuty Skarżącego, który twierdzi, iż organy naruszyły ww. przepisy, są oczywiście niezasadne. Bezpodstawny jest zarzut, że organ, do którego Skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności, naruszył przepisy postępowania dowodowego (zarzucany brak całościowego rozpoznania sprawy i pominięcie dowodów świadczących o popełnieniu przez Skarżącego oczywistej omyłki pisarskiej) i wydał rozstrzygnięcie w oparciu o niekompletny materiał dowodowy.
Zasadnie organ odwoławczy uznał, iż w sprawie prawidłowo wyliczono wsparcie finansowe dla Strony według treści korekty wniosku przedstawionej w dniu [...] lipca 2016 r. Organ nie był uprawniony do ingerencji w treść wniosku Strony, który spełniał wymogi formalne i był kompletny. W rozpoznawanej sprawie brak było również podstaw do wzywania Strony do złożenia wyjaśnień czy sprecyzowania żądania, gdyż wniosek nie zawierał żadnego błędu. Podkreślić należy, że płatność nie jest obligatoryjna i jest przyznawana na wniosek beneficjenta, który może też nie wystąpić o płatność (lub wystąpić jedynie o część możliwej do uzyskania płatności). We wniosku beneficjent określa przedmiot postępowania, a więc wskazuje o co się ubiega.
Podkreślić też należy, że Skarżący, ubiegając się o przyznanie płatności, znał warunki uczestnictwa w mechanizmie Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (DOW III), i poświadczył tę znajomość tę znajomość w części C powiadomienia dotyczącego [...] oraz w części D wniosku o przyznanie wsparcia [...].
Zgodnie zaś z utrwaloną linią w orzecznictwie sądowym, to wnioskodawca zakreśla przedmiot postępowania administracyjnego; natomiast organ nie jest uprawniony do ingerencji w treść wniosku o przyznanie wsparcia. Podkreśla to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 czerwca 1990 r. sygn. akt I SA 367/90 (ONSA 1990, Nr 2-3, poz. 47) stwierdzając: "Stosownie do art. 61 § 1 k.p.a. żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji."
Nie mogło odnieść skutku także złożenie kolejnej korekty wniosku wraz z odwołaniem z dnia 20 września 2016 r. Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1031/2014 wnioski o wypłatę pomocy finansowej Unii można było składać w odniesieniu do działań przeprowadzonych w przedmiotowym okresie jedynie do 31 lipca 2016 r. Nie jest także możliwe korygowanie treści żądania już po wydaniu w sprawie decyzji organu I instancji.
Sąd nie dopatrzył się też podniesionego w treści skargi naruszenia § 10 rozporządzenia RM oraz art. 11 lit. c rozporządzenia 1031/2014, gdyż brak jest możliwości wypłaty wsparcia na pozostałą ilość jabłek w terminie późniejszym niż 30 września 2016 r., który nie jest terminem instrukcyjnym lecz ma charakter materialny - po jego upływie brak jest podstaw prawnych do dokonania płatności w ramach danej transzy wsparcia.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów procesowych podnoszonych przez Skarżącego Sąd wyjaśnia, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Prowadzone postępowanie dowodowe zmierzało do weryfikacji, czy strona może uzyskać wsparcie w zakresie w jakim się tego domaga, a organ z tego obowiązku wywiązał się w sposób należyty.
W tym stanie rzeczy - wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło