V SA/Wa 328/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi R. P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę; R. P. (zwany dalej: skarżącym) [...] kwietnia 2009 r. złożył wniosek do [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w P. o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Wnioskowi nadano numer [...]. Pismem [...] z dnia [...].03.2010 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych w złożonym wniosku o przyznanie pomocy. Dnia [...].04.2010 r. Skarżący wysłał w odpowiedzi na pismo [...] z dnia [...].03.2010 r. uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy. W związku z faktem, iż Skarżący nie uzupełnił wszystkich braków po pierwszym wezwaniu do uzupełnienia wniosku, w dniu [...].03.2011 r. Organ wystosował drugie wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy. W dniu [...].04.2011 r. z datą nadania [...].04.2011 r. wpłynęła prośba o przedłużenie terminu na złożenie uzupełnień do wniosku. W dniu [...].05.2011 r. Organ wystosował pismo do Skarżącego informujące o wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu złożenia uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy do dnia [...].05.2011 r. Skarżący w dniu [...] maja 2011 r. z datą nadania [...] maja 2011 r. złożył uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy. ARiMR pismem z dnia [...].10.2011 r. poinformowała skarżącego, o odmowie przyznania pomocy ze środków finansowych przeznaczonych na finansowanie działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 z póź.zm). W uzasadnieniu pisma organ wskazał, iż odmówił pomocy, gdyż pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków we wniosku o przyznanie pomocy Skarżący nie usunął wszystkich braków w wyznaczonym terminie. Pismem z dnia [...] października 2011 r. Skarżący wezwał ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. znak [...] ARiMR poinformowała skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. R. P. zaskarżył powyższe pismo z dnia [...] listopada 2011 r. W uzasadnieniu skargi podtrzymano zarzuty przedstawione na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Podstawa wsparcia finansowego w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 wynika z przepisów ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427 z późn. zm) dalej - ustawa. Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy ARiMR wykonuje zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania m.in. działania Modernizacja gospodarstw rolnych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy pomoc w ramach działania Modernizacja gospodarstw rolnych przyznawana jest na podstawie umowy zawieranej pod rygorem nieważności w formie pisemnej. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 2 tejże ustawy w prowadzonych przez podmioty wdrażające postępowaniach w sprawach przyznania pomocy wyłączone jest stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie art. 22 ust. 4 ustawy przyznaje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Szczegółowe zasady dotyczące przyznawania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883 ze zm.) dalej – rozporządzenie wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy 7 marca 2007 r. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający (Agencja) informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z § 14 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 § 14 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Ust. 4 stanowi, że jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie: 1. żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio; 2. wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Natomiast art. 14 ust. 5 stanowi, iż jeżeli wnioskodawca pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczy odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. W ocenie Sądu rację w zakresie spornych kwestii przyznać należało rozstrzygającym w sprawie organom administracyjnym. § 14 pow/pow rozporządzenia reguluje możliwość dwukrotnego uzupełniania wniosku o przyznanie pomocy oraz skutki związane z nieprawidłowościami, jakie zaistnieją po złożeniu dokumentów na skutek ostatniego wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy. Skarżący otrzymał dwukrotne wezwanie do uzupełnienia wniosku z wyszczególnieniem nieprawidłowości oraz pouczeniem w ostatnim wezwaniu, iż w przypadku niezłożenia poprawnych dokumentów nastąpi odmowa przyznania pomocy. Zarówno w pierwszym jak i w drugim piśmie o uzupełnienie wniosku Skarżący wzywany był do dostarczenia dokumentów potwierdzających posiadane kwalifikacje zawodowe, których ani po pierwszym ani po drugim wezwaniu nie dostarczył. W związku z powyższym na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. dnia 4 października 2011 r. wystosowano pismo o odmowie przyznania pomocy. W piśmie tym jako przyczynę odmowy przyznania pomocy wskazano brak świadectwa ukończenia szkoły, którego Skarżący nie dostarczył w terminie określonym do [...].05.2011 r. Dokumenty do wniosku o przyznanie pomocy w odpowiedzi na drugie wezwanie Organu do uzupełnienia wniosku Skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu [...].05.2011 r. Przesyłka wpłynęła do kancelarii głównej [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, gdzie na kopercie została przybita pieczątka wpływu przesyłki do ARiMR, a następnie przekazana do kancelarii właściwej komórki – Biura wsparcia Inwestycyjnego, gdzie pracownik kancelaryjny przyjmujący korespondencję – A. K. po otwarciu koperty umieściła pieczęć "ARiMR [...] Oddział Regionalny, Biuro Wsparcia Inwestycyjnego" potwierdzającą wpływ na każdym dokumencie, przeliczyła ilość załączników oraz odnotowała na piśmie przewodnim brak świadectwa ukończenia szkoły. Tak oznaczone załączniki do pisma przewodniego Skarżącego zostały przekazane pracownikowi merytorycznemu prowadzącemu sprawę. Skarżący przesyłając uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy w odpowiedzi na drugie wezwanie Organu nie umieścił w kopercie załącznika w postaci świadectwa ukończenia szkoły, co potwierdziła adnotacja urzędnika, który po otwarciu koperty sprawdzał ilość dokumentów. Dostarczona w dniu [...] sierpnia 2011 r. z datą nadania [...] sierpnia 2011 r. kopia duplikatu świadectwa ukończenia szkoły podstawowej potwierdzona za zgodność z oryginałem wpłynęła po terminie, w związku z powyższym nie mogła zostać uwzględniona. Również zarzut dotyczący naruszenia przez ARiMR przepisów art. 7 i 8 kpa jest bezpodstawny. Zgodnie z art. 22 ust 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.