V SA/Wa 3282/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia częściowego wsparcia producentów owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z UE do Federacji Rosyjskiej oddala skargę. W dniu 21 sierpnia 2014 r. S. M. (dalej także: Strona, Skarżący) złożył w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w Warszawie (dalej także: OTT ARR, organ I instancji) Powiadomienie o zamiarze wycofania owoców lub warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym rosyjskim embargiem, dotyczące dokonania wycofania jabłek uprawianych na obszarze 1,24 ha (dalej: Powiadomienie). Następnie Strona 1 października 2014 r. złożyła w OT ARR W. korektę ww. Powiadomienia, informując o zamiarze dokonania w terminie 6 października 2014 r. czynności związanych z wycofaniem w ramach bezpłatnej dystrybucji do Banku Żywności w L. im. [...] (dalej: Bank) 37 944 kg jabłek uprawianych na powierzchni 1,24 ha. Drugiego października 2014 r. wpłynęło do OT ARR oświadczenie producenta, w którym poinformował, że cały plon z zadeklarowanej powierzchni przeznaczy na cele charytatywne do Banku. W związku z ww. Powiadomieniem, w trybie art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014, 6 października 2014 r., przeprowadzono na plantacji Strony kontrolę pod nadzorem kontrolerów WIJHARS, z której sporządzono Świadectwo zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw nr [...] oraz Protokół kontroli i jakości handlowej świeżych owoców i warzyw wycofywanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji nr [...]. W trakcie ww. kontroli zostało m. in. ustalone: - Rodzaj produktu - jabłka; - Masa netto - 37 944 kg; - Opakowanie - 120 skrzynio-palet; - Produkt spełniał wymagania norm handlowych UE obowiązujących w momencie wystawienia dokumentu; - Świeże owoce, nie przeznaczone na sprzedaż, prawidłowo oznakowane. W dniu 9 października 2014 r. nastąpiło przekazanie produktu (jabłek) w ilości 37 944 kg do Banku Żywności w L. im. [...], co zostało udokumentowane wystawionym przez Bank Świadectwem potwierdzenia przekazania produktów wycofanych z rynku. W dniu 13 października 2014 r. Strona złożyła wniosek o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia z tytułu wycofania produktów ze sprzedaży 37 944 kg jabłek, które poddane zostały działaniu wycofania w ramach bezpłatnej dystrybucji przeprowadzonego w dniu 9 października 2014 r. oraz o wypłatę kosztów za opakowanie, sortowanie i transport. Do wniosku załączono dokumenty potwierdzające, że Strona dokonała wycofania z rynku jabłek spełniających wymagania jakości handlowej. Przy piśmie z 8 grudnia 2014 r. Strona zwróciła się z prośbą o "uznanie wsparcia dotyczącego opakowania i sortowania wycofanych jabłek. W piśmie opisano sytuację zawarcia umowy składu z Bankiem Żywności oraz sposób przekazania jabłek do celu przeznaczenia. Jednocześnie do pisma załączono: - kserokopię protokołu przekazania jabłek do magazynu Banku z 1 grudnia 2014r. o numerze [...]; - kserokopię umowy składu z której wynika, że 9 października 2014 r. Strona podpisała z Bankiem Żywności im. [...] w L. umowę składu, na podstawie której producent zobowiązał się do bezpłatnego przechowywania w chłodniach oraz bezpłatnego transportu 37 944 kg jabłek, które są własnością Banku. Powyższe okoliczności zostały potwierdzone przez Bank. Dwudziestego piątego marca 2015 r. została przeprowadzona przez ARR kontrola upraw na plantacji prowadzonej przez Stronę, z której sporządzono Raport z kontroli nr [...]. W trakcie kontroli zostało stwierdzone m.in., że jabłka wycofane na bezpłatną dystrybucję w ilości 37 944 kg zostały przekazane do Banku na podstawie umowy składu pozostawione w użyczonej przechowalni. Zgodnie z ustnym oświadczeniem Strony produkty wycofane na bezpłatną dystrybucję dostarczano bezpośrednio do magazynu organizacji charytatywnej. Dyrektor OT ARR w W. decyzją z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] przyznał S. M. wsparcie za wycofanie jabłek w ramach bezpłatnej dystrybucji w ilości 37 944 kg z powierzchni 1,24 ha. w części co do wycofanego produktu. Organ I instancji uznał jednocześnie, że wnioskodawcy nie przysługuje zwrot kosztów opakowania i sortowania, z uwagi na fakt, iż jabłka podlegające wycofaniu w celu bezpłatnej dystrybucji zostały zapakowane w skrzynio-palety o masie przekraczającej 25 kg, jak również zwrot kosztów transportu. S. M. odwołał się od powyższej decyzji w części dotyczącej odmowy udzielenia wsparcia z tytułu opakowania i sortowania wycofanych przez producenta jabłek w ilości 37 944 kg. W odwołaniu strona podniosła, że zapakowanie jabłek w opakowanie jednostkowe nieprzekraczające masy 25 kg netto w dniu kontroli WIJHARS było niewskazane ze względu na konieczność przechowywania jabłek w chłodni zgodnie z zawartą z Bankiem umową składu. Natomiast zgodnie z dokumentacją potwierdzającą realizację umowy składu wynika, że w jej rezultacie jabłka dostarczone zostały w opakowaniach jednostkowych, których masa nie przekraczała 25 kg netto. Prezes Agencji Rynku Rolnego (dalej także: Prezes, organ II instancji) decyzją z [...] czerwca 2015 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.; dalej: k.p.a.), art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 633, z późn. zm.) oraz § 6 w zw. z §4, §7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1190; dalej Rozporządzenie RM) w związku z art. 1. 4, 7, 11, 12 ust. 2, 13 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. U. UE.L. 2014.259.2 z 30 sierpnia 2014 r.; dalej Rozporządzenie 932/2014) oraz art. 81, 82, 108 i 109 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1 z późn. zm.; dalej Rozporządzenie 543/2011) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora OT ARR w W.. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezes podkreślił, że zasady udzielania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określają przepisy Rozporządzenia 932/2014 oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z 4 września 2014r. Zgodnie z § 4 ust. 2 tego rozporządzenia w zw. z art. 1 Rozporządzenia 932/2014, nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku zielonych zbiorów i niezbierania plonów określonych owoców i warzyw prowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do 30 listopada 2014 r. Powyższa okoliczność miała, zdaniem organu znaczenie dla niniejszej sprawy, albowiem zgodnie z ustalonym stanem faktycznym Strona przekazała Bankowi Żywności przedmiotowe jabłka 9 października 2014 r., co zostało potwierdzone przez obie strony. Jednakże na mocy zawartej między Stroną a Bankiem umowy składu S. M. przechowywał bezpłatnie jabłka w swoich chłodniach, a faktyczne dostarczenie jabłek następowało w okresie od 1 do 10 grudnia 2014 r., co potwierdzają protokoły przekazania wystawione przez Bank Żywności. Nastąpiło to zatem już po terminie wycofania i przejęcia przez Bank produktu, a jednocześnie po określonym przepisami terminie na przeprowadzenie działania. Sama Strona potwierdziła, że sortowanie i transport nastąpiło w tym właśnie terminie. Biorąc pod uwagę zaistniałą sytuację oraz przepis art. 82 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, który stanowi, że koszty sortowania i pakowania owoców i warzyw wycofanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji kwalifikują się do wsparcia w ramach programów operacyjnych (...) w przypadku produktów w opakowaniu o masie netto nieprzekraczającej 25 kilogramów, na dzień wycofania produktu – w przypadku niniejszej sprawy – na 9 października 2014 r., zdaniem organu II instancji należało uznać, że koszty pakowania nie mogą zostać objęte programem pomocowym. Z podobnych powodów niemożliwym było również przyznanie pomocy z tytułu transportu przedmiotowych owoców, albowiem na dzień ich przekazania taki transport nie miał miejsca. Odbył się on dopiero później, co nie jest w sprawie kwestionowane przez żadną ze stron. Zatem Prezes nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji Dyrektora OT ARR w W., albowiem w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zostało wydane orzeczenie nie naruszające przepisów prawa krajowego i unijnego. Decyzja Prezesa ARR stała się przedmiotem skargi S. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której domagał się on jej uchylenia. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia: – art. 34 ust. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE. L. z dnia 20 grudnia 2013r. 347. 671) poprzez pominięcie przy wydawaniu kwestionowanej decyzji celu działania "Nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej"; – pkt 19 części wstępnej Rozporządzenia 932/2014 poprzez nieuwzględnienie w wydanej decyzji celu tej regulacji; – § 6 ust. 2 Rozporządzenia RM oraz art. 12 ust. 1 Rozporządzenia 932/2014 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu zarzutów profesjonalny pełnomocnik skarżącego wskazał, że w związku z przeprowadzeniem operacji wycofania ze sprzedaży jabłek Skarżący porozumiał się z Bankiem, a następnie zawarł z tą instytucją umowę składu, celem umożliwienia przekazania owoców w jak najlepszym stanie, z uwzględnieniem potrzeb banku oraz zapobieżenia ich zmarnowaniu. Pełnomocnik zaznaczył, że odmowa przyznania Skarżącemu pomocy uwzględniającej koszty sortowania, pakowania i transportu związana jest wyłącznie z faktem zawarcia umowy składu z Bankiem i późniejszej realizacji tej umowy, bez której powyższe czynności odbyły się natychmiastowo, ale spowodowałyby w znacznej mierze zepsucie towaru. Powołując się na przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1308/2013 wskazano, że w żadnym miejscu nie pozwalają one na przeprowadzenie operacji wycofania z rynku produktów w celu ich bezpłatnej dystrybucji w postaci faktycznego zmarnowaniu wyprodukowanych owoców, co miałoby miejsce w niniejszej sprawie, gdyby stosować się ściśle do interpretacji przyjętej przez organy administracji. Za niezasadne i sprzeczne ze stanem faktycznym uznane zostało przyjęcie przez organ, że przekazanie jabłek nastąpiło później niż 9 października 2014 r. Ponadto wskazano, że rozstrzygnięcie organów administracji jest w istocie swoistą karą dla Skarżącego za podjęcie działań zmierzających do zapobieżenia zmarnowaniu przedmiotowych owoców. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Uzupełnieniem tej regulacji jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd doszedł do wniosku, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną w sprawie jest odmowa przyznania nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej w zakresie kosztów sortowania, pakowania i transportu. Zasady przyznawania tej pomocy zostały uregulowane w treści ww. Rozporządzenia 932/2014 oraz Rozporządzenia RM z 4 września 2014r. Natomiast art. 1 ust. 3 Rozporządzenia 932/2014 wskazuje, że nadzwyczajne unijne środki wsparcia, które mają być przyznane organizacjom producentów w sektorze owoców i warzyw, uznanym zgodnie z art. 154 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz producentom, którzy nie są członkami takich organizacji, obejmują operacje wycofania z rynku, zielonych zbiorów i niezbierania plonów, przeprowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do dnia 30 listopada 2014 r. Ponadto art. 11 ust. 1 stanowi, że organizacje producentów składają wnioski o wypłatę pomocy finansowej Unii (...), w terminie ustalonym przez państwo członkowskie. Rozporządzenie RM w § 6 wskazało, że Prezes Agencji Rynku Rolnego podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej dzień, w którym upływa termin składania wniosków o udzielenie wsparcia. Taki termin został przez Prezesa Agencji ustalony na 15 października 2015 r. Z ustalonego stanu faktycznego sprawy wynika, że 9 października 2014 r. pomiędzy Skarżącym a Bankiem Żywności im. [...] w L. nastąpiło przekazanie produktu (jabłek) w ilości 37 944 kg, co potwierdziły oba podmioty i co wynika z przedstawionego w sprawie Świadectwa potwierdzenia przekazania produktów wycofanych z rynku. Jednocześnie została zawarta pomiędzy ww. stronami umowa składu, na mocy której Skarżący zobowiązał się bezpłatnie przechowywać, a także przetransportować do placówek Banku, ww. owoce, w terminach dogodnych dla Banku. Na dzień wycofania i przekazania produktu do Banku, jabłka w ilości 37 944 kg były zapakowane w 120 skrzynio-palet, co wynika z Protokołu kontroli przeprowadzonej 6 października 2014 r. w gospodarstwie Skarżącego. Zatem w dacie przekazania owoców nie były one posortowane ani zapakowane w opakowania o maksymalnej wadze 25 kilogramów, co jest jednym z wymogów udzielenia pomocy, wynikającym z § 7 Rozporządzenia RM w zw. z art. 82 ust. 1 Rozporządzenia 543/2011. Nie były one również przetransportowane, albowiem pozostawały w chłodniach Skarżącego na mocy umowy składu. Transport wycofanych produktów następował dopiero w okresie od 1 do 10 grudnia 2014 r., co znajduje potwierdzenie w Protokołach przekazania przedstawionych przez Bank. Z powyższego stanu faktycznego niezbicie zatem wynika, że jakkolwiek przekazanie jabłek na rzecz Banku nastąpiło w dniu 9 października 2014 r., to ich posortowanie i transport nastąpił dopiero w grudniu 2014 r., a zatem po upływie zarówno terminu do składania wniosków o przyznanie nadzwyczajnych środków wsparcia, jak i po upływie terminu na przeprowadzenie operacji wycofania produktów z rynku określonego w Rozporządzeniu 932/2014. Nie można przy tym uznać za zasadny podniesionego w skardze zarzutu "ukarania" skarżącego przez organy za podjęcie działań zmierzających do niezmarnowania owoców. Jak bowiem zauważyły organy obu instancji, działania te, jakkolwiek istotnie nakierowane na wypełnienie celów wycofania produktów z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji, nie były elementem przewidzianym przez mechanizm tymczasowego wsparcia dla producentów owoców i warzyw, a w przypadku niniejszej nie zadziałały one wraz z nim. Skarżący, zawierając umowę składu z Bankiem Żywności, w istocie nie zadbał w sposób dostateczny o zabezpieczenie własnych interesów. Okoliczność, iż organizacja, z którą skarżący porozumiał się w kwestii przekazania wycofanych z rynku owoców, nie miała właściwych warunków ich przechowywania, w związku z czym zawarta została umowa składu, jest kwestią wewnętrznych ustaleń pomiędzy Skarżącym, a Bankiem Żywności w L., odrębnych od postępowania w przedmiocie przyznania pomocy z powodu embarga nałożonego przez Federację Rosyjską. Oceniając całokształt sprawy, można uznać, iż umowa składu była dla Skarżącego w tych konkretnych okolicznościach niekorzystna z punktu widzenia wypełnienia przez niego wymogów dla otrzymania pomocy w oczekiwanym przez niego zakresie. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika Skarżącego, organy administracji nie stwierdziły, że przekazanie owoców nastąpiło po dacie 15 października 2014 r. Przeciwnie, na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dokumentów ustalono, że przekazanie nastąpiło 9 października 2014 r. i nie jest to negowane. Natomiast niezaprzeczalnym i jednocześnie niekwestionowanym przez Skarżącego jest fakt, że sortowanie, pakowanie i przetransportowanie owoców nastąpiło dopiero w grudniu. Zatem czynności te ( sortowanie i transport ) nie zakończyły się w terminach przewidzianych w Rozporządzeniu 932/2014. Z tego też tytułu Skarżący nie otrzymał zwrotu kosztów ww. czynności. Sąd ponownie podkreśla, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy zaistniały dwa odrębne od siebie stosunki prawne pomiędzy różnymi podmiotami: z jednej strony umowa składu pomiędzy Skarżącym, a Bankiem, z drugiej zaś postępowanie administracyjne przed organami Agencji Rynku Rolnego w przedmiocie przyznania pomocy z tytułu wycofania. I choć istotnie porozumienie pomiędzy Bankiem, a Skarżącym w zakresie przekazania wycofywanych owoców było niezbędne dla możliwości ubiegania się o nadzwyczajne środki wsparcia, to już sposób, w jaki technicznie strony dokonają owego przekazania, zależał wyłącznie od nich samych. Nie pozostawał on jednak bez wpływu na ocenę spełnienia przez Skarżącego wymogów stawianych dla otrzymania wsparcia. Organy nie kwestionowały samej okoliczności przekazania owoców i w tym zakresie wsparcie zostało skarżącemu udzielone. Jednakże wobec treści przytoczonych przepisów, którymi organy ARR były związane i co warte zaznaczenia, nie miały w tym zakresie możliwości zastosowania uznania administracyjnego, nie można było przyjąć, że zastosowany przez Skarżącego sposób realizacji przekazania zasługiwał na akceptację. Warunkiem przyznania kosztów sortowania, pakowania i transportu było bowiem dokonanie tych czynności razem z przekazaniem przedmiotowych produktów. Skarżący natomiast rozłożył te czynności w czasie, przekraczając przy tym terminy przewidziane w Rozporządzeniach na przeprowadzenie operacji wycofania produktów z rynku celem bezpłatnej dystrybucji. Należy zwrócić uwagę, że regulacje dotyczące udzielenia wsparcia już w samej nazwie zawierały słowa "tymczasowe" i "nadzwyczajne", zatem u ich podstaw przewidziany był pewien horyzont czasowy, po przekroczeniu którego pomoc nie byłaby już udzielana. Założeniem było poradzenie sobie z sytuacją nagłą, niespodziewaną, ale jednocześnie uznano, że z czasem albo ulegnie ona zmianie, lub, jeśli tak się nie stanie, podmioty funkcjonujące na rynku handlu warzywami i owocami będą musiały to uwzględnić i same dostosować swój sposób funkcjonowania. Zatem od początku przyjęto, że pomoc ta nie będzie trwała ad infinitum. W sprzeczności z tym założeniem stałaby sytuacja, w której pomoc byłaby udzielana pomimo, że producenci nie znaleźli w porę sposobu na skuteczne wycofanie swoich produktów z rynku, albo znaleźli sposób, który de facto nie różniłby się od zwykłej sprzedaży, rozłożonej w czasie dłuższym niż pierwotnie zakładany. Odnosząc się do podnoszonych przez pełnomocnika Skarżącego argumentów dotyczących marnotrawienia wyprodukowanych owoców, należy zauważyć, że decyzja o podjęciu współpracy z konkretnym podmiotem, któremu przekazał owoce w ramach wycofywania z rynku celem bezpłatnej dystrybucji, leżała wyłącznie po stronie Skarżącego. Mógł on znaleźć inny podmiot, który miałby możliwości faktycznego odbioru wyprodukowanych przez niego owoców w dacie przekazania, mógł także podjąć próby znalezienia innych kontrahentów w celu sprzedaży swoich plonów, bez korzystania z programu wsparcia. Przyjęte przez niego rozwiązania oraz podjęte działania łączyły się natomiast, w świetle przepisów regulujących udzielanie wsparcia, z określonymi konsekwencjami. Sąd ponownie zauważa, że zawarta umowa składu w istocie nie była dla Skarżącego korzystna z tego punktu widzenia, albowiem pomimo przekazania owoców Bankowi, w dalszym ciągu po jego stronie pozostawały obowiązki związane z faktycznym ich dostarczeniem. Natomiast termin realizacji tych dostaw, jakkolwiek nakierowany na jak najlepsze wykorzystanie towaru, co również nie jest w sprawie kwestionowane przez organy, narażał jednak Skarżącego na konsekwencje wynikające ze wspomnianego już wyżej ograniczonego czasowo charakteru udzielanej pomocy. W świetle powyższych rozważań, oraz wobec niestwierdzenia innych naruszeń przepisów prawa materialnego, bądź też uchybień proceduralnych, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.