V SA/Wa 3283/15

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2015 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nadmiernie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. B. B. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada dom drewniany w stanie nienadającym się do zamieszkania, nieruchomość rolną o pow. 2,32 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż źródłem jego dochodów jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 4.500 zł brutto miesięcznie, jednakże połowę dochodu potrąca komornik. W uzasadnieniu podniósł, iż otrzymywane wynagrodzenie za pracę po potrąceniu wystarcza jedynie na pokrycie bieżących wydatków, czasami pomaga mu również rodzina. Wnioskodawca przedstawił swoje miesięczne wydatki, na które składają się: czynsz najmu mieszkania – 1.350 zł, bilet miesięczny – 110 zł, lekarstwa – 100 zł, środki czystości – 150 zł, wyżywienie – 450 zł, telefon – 50 zł, bilet PKS – 80 zł. Ponadto wskazał, iż posiada kredyt na remont domu, na nieruchomości rolnej ustanowiona jest hipoteka, a nadto prowadzona jest wobec niego egzekucja komornicza. Do wniosku załączył zaświadczenie komornika sądowego z dnia 7 października 2015 r. o prowadzeniu dwóch postępowań egzekucyjnych. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 9 grudnia 2015 r. wyjaśnił, iż zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu, posiada wprawdzie dom drewniany, jednakże zlokalizowany poza miejscem jego zamieszkania. Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za pracę, które podlega potrąceniu z tytułu egzekucji komorniczej, innych dochodów nie osiąga, nie otrzymuje obecnie dopłat do gruntów rolnych, niekiedy otrzymuje pomoc rzeczową od rodziny, jak również środki pieniężne na wizytę lekarską lub zakup materiałów dydaktycznych, nie posiada majątku ruchomego, natomiast posiada rachunek bankowy. Do pisma załączył kopię pisma Ministerstwa Sportu i Turystyki z dnia 30 kwietnia 2014 r. o ustaleniu stanowiska służbowego i wysokości wynagrodzenia miesięcznego, wyciągi z rachunku bankowego, kopię zeznania podatkowego za 2014 r. oraz kopię zaświadczenie komornika sądowego z dnia 7 października 2015 r. o prowadzeniu dwóch postępowań egzekucyjnych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę oświadczenia wnioskodawcy o stanie majątkowym oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący posiada wprawdzie stały dochód z tytułu pracy, jednakże został on w połowie zajęty w toku prowadzonych postępowań egzekucyjnych, wobec czego wysokość miesięcznego wynagrodzenia netto wnioskodawcy została zmniejszona do kwoty 2.069,23 zł. Porównując zatem możliwości zarobkowe wnioskodawcy z oświadczonymi wydatkami, które uznano za niezbędne dla utrzymania, stwierdzić należało, iż są one w całości pożytkowane na ten cel i nie pozwalają na udział w kosztach postępowania sądowego. Należało ponadto wziąć pod uwagę, że wnioskodawca nie posiada majątku ruchomego, który mógłby spieniężyć, nie posiada również zasobów pieniężnych ani oszczędności w jakiejkolwiek formie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.