V SA/Wa 3286/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Piotr Wróbel po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia 24 września 2025 r. nr MJWPU.WWF-R.420-0A57/25 w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Gminie M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu w Warszawie wpis sądowy w wysokości 200 zł (dwieście złotych) wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. 38726 w dniu 3 listopada 2025 r. Gmina M. (dalej zwana "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej zwanej "MJWPU") z 24 września 2025 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga złożona w tej sprawie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r., poz. 1079 ze zm.; dalej zwanej "ustawą wdrożeniową") w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej zwanej "ppsa"). Zgodnie z art. 76 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym w tej sprawie miał zastosowanie m.in. art. 57 § 1 pkt 1 ppsa, który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga, że obligatoryjne wskazanie w skardze zaskarżonego aktu lub czynności – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest wiążące dla sądu administracyjnego, a sąd ten nie jest uprawniony do zmiany przedmiotu zaskarżenia określonego przez stronę (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, komentarz do art. 57 ppsa [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4. Wydanie, Warszawa 2017, s. 369 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego). W tej sprawie Skarżąca wniosła skargę na informację MJWPU z 24 września 2025 r., MJWPU.WWF-R.420-0A57/25 wskazując ten akt trzykrotnie na stronie 1. skargi oraz wnosząc o jego uchylenie w petitum oraz na s. 6. skargi. Nie ma zatem podstaw do wnioskowania, że przedmiotem skargi jest inny akt (informacja/rozstrzygnięcie) MJWPU niż jednoznacznie wskazany przez Skarżącą. Jak wskazano wyżej, z art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że skargę można wnieść do sądu administracyjnego w przedmiocie nieuwzględnienia protestu (czego podstawę stanowi art. 69 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), negatywnej ponownej oceny projektu (której podstawę stanowi art. 69 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia (czego podstawę może stanowić art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej). Zaskarżona w tej sprawie informacja MJWPU z 24 września 2025 r. nie stanowi żadnego z rozstrzygnięć określonych w art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Z treści tego pisma wynika, że MJWPU oceniła, że Skarżąca nie spełniła określonych kryteriów formalnych, co w świetle postanowień regulaminu wyboru projektów wykluczało projekt z dalszej oceny. W konsekwencji informację z 24 września 2025 r. należy zakwalifikować jako negatywną ocenę projektu, o której mowa w art. 56 ust. 5 ustawy wdrożeniowej ("Negatywną oceną jest każda ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, na skutek której projekt nie może być zakwalifikowany do kolejnego etapu oceny lub wybrany do dofinansowania."). Od takiej negatywnej oceny projektu Skarżącej przysługiwał protest (stosownie do art. 63 ustawy wdrożeniowej), o czym Skarżąca została pouczona w informacji z 24 września 2025 r. Wprawdzie z okoliczności sprawy wynika, że Skarżąca taki protest złożyła i został on rozpoznany informacją z 23 października 2025 r., jednak ta ostatnia informacja (o nieuwzględnieniu protestu) nie stała się przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 ppsa) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wskazany przepis nie został wyłączony w art. 76 ustawy wdrożeniowej, a zatem mógł znaleźć zastosowanie w tej sprawie. Zdaniem Sądu, w okolicznościach tej sprawy zaszły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w związku z art. 76 ustawy wdrożeniowej, bowiem wprawdzie sprawa dotycząca oceny wniosku o dofinansowanie projektu co do zasady podlega właściwości sądów administracyjnych, jednak skarga została wniesiona na informację z 24 września 2025 r., która nie zawiera żadnego z rozstrzygnięć poddanych kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w związku z art. 76 ustawy wdrożeniowej odrzucił skargę, o czym orzekł w punkcie 1. sentencji niniejszego postanowienia. Jak wskazano wyżej, z art. 76 ustawy wdrożeniowej wynika, że w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ppsa dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 ppsa. Wskazany przepis ustawy wdrożeniowej nie wyłącza stosowania art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W związku z tym Sąd zwrócił Skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi, o czym orzeczono w punkcie 2. sentencji niniejszego postanowienia.