V SA/Wa 330/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy E. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 7 stycznia 2016 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podniosła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Gmina nie posiada wolnych środków, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji bez kolizji z innymi niezbędnymi wydatkami. Konieczność zwrotu tej kwoty wynoszącej wraz z odsetkami ponad 500.000 zł przy budżecie Gminy na rok 2016 r. w wysokości 45.000.000 zł i wydatkach w wysokości 51.500.000 zł wiązałoby się z przesunięciami budżetowymi i mogłoby doprowadzić do ograniczenia wykonania niezbędnych zadań własnych. Ponadto skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia kar za zwłokę w wydawaniu decyzji inwestycji celu publicznego w łącznej kwocie 447.000 zł. Gmina pozostaje też w sporze sądowym o zapłatę, w którym strona przeciwna dochodzi należności w wysokości 3.601.709 zł. W dalszej części uzasadnienia wniosku skarżąca powołała się na orzeczenia sądów administracyjnych potwierdzających jej stanowisko. Do wniosku dołączono m.in. uchwałę budżetową Gminy oraz plan dochodów i wydatków na rok 2016, a także pozew o zapłatę kwoty 3.601.709 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11) gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej.. Wskazać należy, iż z nadesłanej uchwały budżetowej Gminy na rok 2016 wynika, że deficyt w budżecie wyniósł ponad 6.000.000 zł oraz, że miał on zostać pokryty z przychodów z emisji obligacji komunalnych. W tej sytuacji należało uznać, że obowiązek natychmiastowego uregulowania środków wynikających z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty 462.514,29 zł spowodowałby dodatkowe zakłócenie w finansach Gminy, konieczność wprowadzenia zmian do uchwalonego już budżetu i dokonywania w tym zakresie przesunięć środków, których skarżąca nie planowała. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do kompetencji Gminy. Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji