V SA/Wa 3316/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi L. O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej; oddala skargę. W dniu [...] maja 2013 r. skarżący L. O. złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok (PROW 2007-2013) na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013r, poz. 361 z późn.zm.), zwanego dalej rozporządzeniem MRiRW z 2013 r. oraz na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 33, poz. 22 z późn.zm.), zwanego dalej rozporządzeniem MRiRW z 2009 r. We wniosku o przyznanie płatności zostało zadeklarowane 100,00 ha dla Wariantu 2.10 Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania). W dniu 25 lipca 2013 r. w gospodarstwie beneficjenta została przeprowadzona kontrola w zakresie Programu rolnośrodowiskowego, sporządzono raport o nr [...], z którego wynika, że ustalono nieprawidłowości w zakresie działki "Q" zlokalizowanej na działce ewidencyjnej o numerze 452 - stwierdzono, że powierzchnia działki jest mniejsza niż deklarowana przez Stronę i wynosi 99,36 ha nie zaś 100,00 ha, zastosowano kody błędów DR22, DR13+, DR51, DR52, DR53. Strona wniosła pisemnie zastrzeżenia do wyników kontroli odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości. W odpowiedzi na zastrzeżenia Strony w dniu [...] września 2013 r. Biuro Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR pismem [...] podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko, wskazując, że z zebranej w toku kontroli dokumentacji fotograficznej wynika, że tereny niewliczone do pomiaru charakteryzują się bardzo wysokim stopniem zachwaszczenia. Następnie w wyniku rozpoznania wniosku, w dniu [...] marca 2014r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. decyzją nr [...] odmówił skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie sprawy organ I instancji powołał się na wyniki kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Z płatności organ wykluczył powierzchnię 0,64 ha. Wyjaśnił, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności z tytułu płatności rolnośrodowiskowej a powierzchnią stwierdzoną w wyniku postępowania, wyniosła 100,00% powierzchni stwierdzonej, co zadecydowało o konieczności odmowy przyznania płatności z tytułu płatności rolnośrodowiskowej dla Wariantu 2.1 Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania). Uzasadniając decyzję organ I instancji stwierdził również, że na plantacji nie utrzymywano minimalnej obsady drzew i krzewów określonej przepisami. W dniu 2 kwietnia 2014r. Biuro Powiatowe ARiMR w O. otrzymało wniosek transferowy [...] o przejęcie zobowiązania rolnośrodowiskowego dotyczący L. O. oraz E. O. w związku z przejęciem zobowiązań przez spółkę S. Sp. z o.o. oraz oświadczenie o kontynuowaniu zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach PROW na lata 2007-2013 wraz z protokołem zdawczo-odbiorczym przekazania nieruchomości w użytkowanie i uwierzytelnioną kopią umowy dzierżawy. W dniu 11 kwietnia 2014 r. L.O. złożył do Biura Powiatowego odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. Nr [...] z [...] marca 2014r. o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. W odwołaniu strona zakwestionowała prawidłowość wyznaczenia przedeklarowania powierzchni dla powierzchni stwierdzonych w trakcie kontroli. W wyniku rozpoznania sprawy na skutek wniesionego odwołania, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołał przepisy regulujące warunki i tryb przyznawania płatności rolnośrodowiskowych, przeprowadzania kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu. Organ przedstawił również sposób naliczenia płatności na 2013 rok. Organ wskazał, iż w przypadku, gdy w wyniku kontroli na miejscu zostaną stwierdzone rozbieżności w deklaracji powierzchni, to powierzchnia taka nie kwalifikuje się do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Jak zaznaczył organ odwoławczy, na podstawie raportu z czynności kontrolnych stwierdzono nieprawidłowości w zakresie powierzchni działki rolnej. W przypadku działki rolnej o identyfikatorze "Q" zlokalizowanej na działce ewidencyjnej o numerze 452 - stwierdzono, że powierzchnia działki jest mniejsza niż deklarowana przez Stronę i wynosi 99,36 ha nie zaś 100,00 ha, zastosowano kody błędów DR22, DR13+, DR51, DR52, DR53. W protokole z kontroli inspektorzy terenowi zawarli informację, że na działce rolnej zajętej pod uprawę jabłoni domowej stwierdzono nieużytek na powierzchni 0,64 ha. Organ podkreślił, że sporządzona obszerna dokumentacja fotograficzna kontrolowanego obszaru wskazuje na częściowe nieużytkowanie powierzchni zgłoszonych we wniosku pomocowym. Wskazał ponadto, że tereny niewliczone do pomiaru charakteryzują się bardzo wysokim stopniem zachwaszczenia i występują tam wieloletnie chwasty, zakrzaczenia i siewki drzew (w celu udokumentowania wyników kontroli inspektorzy wykonali 96 zdjęć). Dyrektor ARiMR podniósł, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach 25-31 lipca 2014r. ustalono, że brak jest wykonywania co roku zabiegów uprawowych lub pielęgnacyjnych na plantacji, prowadzenia produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną oraz niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Kontrolujący stwierdzili ok. 3612 drzewek łącznie, z czego 195 sztuk żywych, natomiast 3417 drzewek martwych nie spełniających wymogów rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. Minimalna obsada drzew, co wskazał organ dla działki rolnej "Q" o powierzchni stwierdzonej w czasie kontroli 99,36 ha wynosi 12420 szt., a przy uwzględnieniu granicy błędu wynosi 11799 szt. Organ wyjaśnił także, że zgodnie z załącznikiem nr 7 do w/w rozporządzenia wysokość zmniejszonej płatności rolnośrodowiskowej dla działki, w której wystąpiła nieprawidłowość oznaczona kodem E6 (prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i zachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby) dla Wariantu 2.1 wynosi 100,00% płatności przyznanej do tej działki; E 7 (nie utrzymanie minimalnej obsady drzew i krzewów na działce rolnej) dla Wariantu 2.1 wynosi 100,00% płatności przyznanej do tej działki E2 (materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań) dla Wariantu 2.1 wynosi 100,00% płatności przyznanej do tej działki. Odnosząc się m.in. do zarzutów podniesionych w odwołaniu, Dyrektor ARiMR podał, że wniosek o wstąpienie do toczącego się postępowania dotyczącego przejęcia zobowiązań rolnośrodowiskowych złożony został przez reprezentanta S. Sp. z o.o. P.D. w Biurze Powiatowym ARiMR W. w W. w dniu 25 marca 2014 r. (następnie przekazany w dniu 7 kwietnia 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR w O.). Wbrew twierdzeniu strony przedstawionemu w odwołaniu, decyzja z [...] marca 2014r. o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 skierowana została do osoby będącej stroną w przedmiotowej sprawie i odebrana przez E. O. w dniu 28 marca 2014 r. Na dzień wydania przedmiotowej decyzji administracyjnej w sprawie tj. [...] marca 2014 r. stroną postępowania zainicjowanego wnioskiem o przyznanie płatności z dnia [...] maja 2013 r. był L.O. Organ zaznaczył, że rolnik otrzymujący płatności bezpośrednie oraz płatności w ramach niektórych działań PROW 2007-2013 jest zobowiązany do spełniania wymogów podstawowych w zakresie zarządzania określonych w załączniku Nr II do Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 oraz utrzymywania wszystkich gruntów-rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Ponadto kontrole na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności odnoszą się do całości gospodarstwa, tym samym zgodnie z art. 23 ust 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 w przypadku nieprzestrzegania norm i wymogów w jakimkolwiek momencie w ciągu danego roku kalendarzowego całkowitą kwotę płatności zmniejsza się lub wyklucza. Zatem biorąc pod uwagę raport z czynności kontrolnych wraz z dokumentacją fotograficzną, organ odwoławczy uznał rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe. W skardze na powyższą decyzję wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z 30 października 2014r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W treści skargi jej autor wskazał, że zaskarżona decyzja nie została doręczona właściwemu podmiotowi, gdyż doszło do przeniesienia posiadania gruntów przed jej wydaniem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału ARiMR w W. wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że zarzut skargi jest nieuzasadniony, a przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa, które uzasadniałoby jej uchylenie. Autor skargi oparł swoją argumentację na przyjęciu założenia, że decyzja winna zostać doręczona spółce S., gdyż do przeniesienia posiadania gruntów doszło przed doręczeniem zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skargi, w pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że warunki przyznawania pomocy w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" na 2013 r. zostały uregulowane w ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173) oraz zasadniczo w wydanym na podstawie delegacji zawartej w art. 29 ust.1 pkt 1 i 1a tej ustawy, rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U 2013 r., poz.361, dalej: rozporządzenie MRiRW). W myśl §29 ust.1 i 2 rozporządzenia MRiRW z 2013r. w przypadku przeniesienia, w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, posiadania gruntów lub stada objętych wnioskiem o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej złożonym przez rolnika, w okresie od dnia złożenia tego wniosku do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania tej płatności nowy posiadacz tych gruntów lub stada może wstąpić do toczącego się postępowania w sprawie przyznania pierwszej płatności rolnośrodowiskowej na miejsce rolnika.(1). Nowy posiadacz gruntów lub stada wstępuje do toczącego się postępowania w sprawie przyznania pierwszej płatności rolnośrodowiskowej na miejsce rolnika na wniosek złożony w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia posiadania gruntów lub stada objętych wnioskiem o przyznanie tej płatności złożonym przez rolnika (2). Jak wynika z prawidłowo ustalonego w tym zakresie przez organ orzekający stanu faktycznego oraz akt sprawy, wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r. został złożony przez L.O. dnia [...] maja 2013 r. w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. odmówił wnioskodawcy przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Decyzja została doręczona stronie dnia 28 marca 2014 r. Dnia 25 stycznia 2014 r. została rozwiązania umowa dzierżawy działki rolnej nr 452, której dotyczył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. W wyniku rozwiązania umowy dzierżawy, nieruchomość powróciła do wydzierżawiającego czyli S. sp. z o.o. z siedzibą w W. L. O. oświadczył, że przekazuje wszystkie przeszłe i przyszłe zobowiązania i zyski związane z dzierżawioną nieruchomością na rzecz S. , a Spółka oświadczyła, że wyraża zgodę na ich przejęcie. Następnie, dnia 25 marca 2014 r. S. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w W. oświadczenie (na formularzu) o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego.. Wniosek ten został przekazany dnia 7 kwietnia 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR w O., co wynika z odpowiedzi na skargę. Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynika, że po złożeniu przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, a przed doręczeniem mu decyzji w sprawie przyznania tej płatności, doszło do przeniesienia posiadania gruntów objętych wnioskiem, a nowy posiadacz, czyli S. złożył oświadczenie o kontynuowaniu zobowiązania. Należy jednak zauważyć, że zacytowany wyżej przepis §29 ust.1 i 2 rozporządzenie MRiRW z 2013 r. określa zasady wstąpienia do postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej nowego posiadacza, ale w sytuacji przeniesienia posiadania w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Jak wynika z decyzji wydanej w sprawie przez organ I instancji termin rozpoczęcia 5 letniego okresu zobowiązania to dzień 15 marca 2012 r. Sprawa będąca przedmiotem oceny Sądu w tym postepowaniu jest więc sprawą dotyczącą przyznania drugiej płatności rolnośrodowiskowej, nie ma więc do niej zastosowania przepis §29 rozporządzenia MRiRW z 2013 r. Przywołane w skardze uregulowanie dotyczące wstąpienia do toczącego się postępowania nowego posiadacza gruntów wynikało z przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 33, poz. 22 z późn.zm.), które to rozporządzenie zostało uchylone przez §58 rozporządzenia MRiRW z 2013 r. Rozporządzenie MRiRW z 2009 r., w myśl §46 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z 2013 r. ma zastosowanie do przyznawania i zwrotu płatności rolnośrodowiskowej w sprawach objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2013 r. Należy podkreślić, że zarówno wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za 2013r. jaki i rozwiązanie umowy dzierżawy działki nr 452 miały miejsce po dniu 15 marca 2013 r., to jest po wejściu w życie rozporządzenia MRiRW z 2013 r. Dlatego organ orzekający II instancji prawidłowo uznał, że stroną postępowania jest L. O., a nie spółka S. Przechodząc do oceny merytorycznych podstaw odmowy przyznania wnioskowanych płatności rolnośrodowiskowych za 2013r. należy przypomnieć, że skarżący złożył pierwszy wniosek o przyznanie mu płatności rolnośrodowiskowych w czasie obowiązywania rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Skarżący wnioskował o przyznanie mu płatności w ramach pakietu 2, wariantu 2.10 - "uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania)" - rolnictwo ekologiczne, co wskazał w "Deklaracji pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007 -2013 w roku 2013" stanowiącej załącznik do wniosku o przyznanie płatności (k.5 akt. adm.). Sąd zauważa, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji błędnie wskazano, że wniosek skarżącego dotyczył wariantu 2.1, co jednak wobec prawidłowego określenia nazwy pakietu należy uznać za oczywistą omyłkę pozostającą bez wpływu na rozstrzygnięcie. W myśl § 50 ust.1 rozporządzenia MRiRW z 2013 r. rolnik, który podjął zobowiązanie rolnośrodowiskowe na podstawie rozporządzenia z 2009 r., w zakresie wariantu dziewiątego, dziesiątego, jedenastego lub dwunastego pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne, może kontynuować realizację tego zobowiązania zgodnie z wymogami określonymi dla tych wariantów w przepisach rozporządzenia z 2009 r. Do kolejnych płatności rolnośrodowiskowych przyznawanych za realizację zobowiązania rolnośrodowiskowego w tym zakresie stosuje się przepisy rozporządzenia z 2013 r., z tym że płatności te są przyznawane w wysokości ustalonej zgodnie z rozporządzeniem z 2009 r. i jeżeli są spełnione określone w nim warunki, a jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów, płatności te przysługują w danym roku w wysokości zmniejszonej zgodnie z przepisami rozporządzenia z 2009 r. Dlatego do oceny spełnienia przez skarżącego wymogów uzyskania płatności rolnośrodowiskowej oraz do określenia wysokości zmniejszenia płatności zastosowanie miały przepisy rozporządzenia MRiRW z 2009 r. W rozporządzeniu MRiRW z 2009 r. w załączniku nr 3, dla pakietu będącego przedmiotem postępowania, obok obowiązku wykonywana zabiegów pielęgnacyjnych określony został obowiązek utrzymywania minimalnej obsady drzew i krzewów, to jest dla jabłoni 125 sztuk na hektar. W odniesieniu do powierzchni uznanej 99,36 ha minimalna obsada drzew powinna wynosić 12 420 szt., przy uwzględnieniu granicy błędu - 11 799 sztuk. Natomiast w trakcie kontroli stwierdzono 195 drzewek żywych i 3417 martwych. Natomiast w załączniku 7 do tego rozporządzenia przewidziano, że w przypadku nieutrzymywania minimalnej obsady drzew lub krzewów (przy granicy błędu 5%) płatność podlega zmniejszeniu o 100%. W ocenie Sądu analiza czynności kontrolnych oraz sporządzonej dokumentacji fotograficznej potwierdza prawidłowość dokonanych przez organ ustaleń. Dokumentacja fotograficzna kontrolowanego obszaru załączona do raportu z czynności kontrolnych przeprowadzonych 25 lipca 2013 r. oraz kontroli na miejscu w dniach 25-31 lipca 2014 r. nie daje podstaw do zakwestionowania wyników tych kontroli. Brak jest w szczególności podstaw do zakwestionowania ustaleń organów orzekających w zakresie występującej na plantacji obsady drzew, która wynosiła 3612 drzewek łącznie, z czego 195 sztuk drzewek żywych, natomiast 3417 drzewek martwych nie spełniających wymogów rozporządzenia. Dlatego, wobec nieutrzymywania przez skarżącego minimalnej obsady drzew na zgłoszonej do płatności działce organy orzekające prawidłowo zastosowały zmniejszenie płatności o 100%. W związku z tym, za prawidłową Sąd uznał decyzję odmawiającą skarżącemu przyznania wnioskowanych płatności. Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i nie skorygowanego przez organ II instancji stwierdzenia, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności - 100 ha, a powierzchnią stwierdzoną - 99,36 ha wynosi 100%, Sąd wskazuje, że jest ono zupełnie niezrozumiałe. Wykluczona z płatności powierzchnia 0,64 ha stanowi mniej niż 1% powierzchni stwierdzonej. Z wyżej wyłożonych powodów zaskarżona decyzja pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Dlatego w oparciu o art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.