V SA/Wa 3317/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-09

Skład orzekający: Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji wymierzającej karę pieniężną, jeśli skarżący uprawdopodobni, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności gdy wysokość kary w połączeniu z trudną sytuacją finansową skarżącego może doprowadzić do utraty płynności finansowej i poważnych negatywnych konsekwencji.
Stan faktyczny
Skarżący prowadzi działalność gospodarczą i został ukarany decyzją Dyrektora Izby Celnej karą pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący wskazał na trudną sytuację finansową, w tym stratę z działalności w 2013 roku, zawieszenie działalności z powodu stanu zdrowia, toczące się postępowanie egzekucyjne oraz zadłużenie wobec ZUS. W związku z tym złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, obawiając się utraty płynności finansowej i poważnych negatywnych skutków dla siebie i rodziny.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia czerwca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry P. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] (dalej jako: "skarżący") złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w niniejszej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącego i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącego. Wskazał, iż 2013 r. poniósł stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 7.661,97 zł. Na chwilę obecną, z uwagi na stan zdrowia, został zmuszony do zawieszenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Dodał, iż toczy się przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne z wniosku P. Sp. z o.o., w którym komornik egzekwuje kwotę około 9.000 zł. Nadto skarżący posiada zadłużenie względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Podniósł, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, iż skarżący, na skutek egzekucji nałożonej na niego kary finansowej, może zostać pozbawiony środków do życia. Dodał, iż brak środków finansowych może spowodować, iż popadnie on spiralę zadłużenia, co w sposób oczywisty będzie samo w sobie trudne do odwrócenia. Do wniosku załączono wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej skarżącego, zeznanie podatkowe za 2013 rok, umowę z dnia [...] listopada 2014 r. zawartą pomiędzy skarżącym a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych o rozłożenie na raty należności z tytułu składek w wysokości 6.993,68 zł, pismo komornika sądowego o zajęciu wierzytelności skarżącego na wniosek P. Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.")., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, dostępne w CBOSA). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenie skarżącego, poparte nadesłanymi wraz z wnioskiem dokumentami, iż 2013 roku poniósł stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 7.661,97 zł, zaś obecnie, z uwagi na stan zdrowia, został zmuszony do zawieszenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Ponadto na trudną sytuację finansową skarżącego wpływa fakt toczącego się przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego z wniosku P. Sp. z o.o., oraz fakt zadłużenia względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości (36.000 zł), która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z trudną sytuacją finansową skarżącego, oraz faktem zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej. Mając to na uwadze, Sąd uznał argumentację strony skarżącej. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło