V SA/Wa 3342/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty nienależnie pobranych płatności p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi - Pismem z 8 grudnia 2016r. D. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2016r. nr [...], w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w wysokości 2 276,88 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 28 grudnia 2016r. (k. [...]) skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 10 stycznia 2017r. (k. [...]) W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w dniu 16 stycznia 2017r. przesłała do Sądu Rejonowego w S. wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Dnia 24 stycznia 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął przekazany z dniem 20 stycznia 2017r. z Sądu Rejonowego w S., nieprawidłowo nadany przez skarżącą wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych wraz z załącznikami. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2017r. WSA w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 23 marca 2017r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości jak również ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z 18 maja 2017r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przez skarżącą wniosku o uzupełnienie braków formalnych skargi, jak również - z ostrożności procesowej - o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. Pełnomocnik podniósł, że z treści pouczenia załączonego do zarządzenia doręczonego skarżącej nie wynika, aby wniosek miał być złożony w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu, jak również nie jest wskazany konkretnie Sąd do którego taki wniosek należy złożyć, a w ocenie pełnomocnika skarżącej w świadomości znacznej części społeczeństwa istnieje przeświadczenie, że Sąd to Sąd Rejonowy, najbliższy miejscu zamieszkania. Zatem zdaniem pełnomocnika pouczenie nie zostało udzielone stronie w sposób jasny i zrozumiały i mogło wprowadzić działającą bez profesjonalnego pełnomocnika stronę w błąd zarówno co do terminu, jak i sposobu wniesienia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu nie zostały dochowane. Strona skarżąca nadała wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych w sposób nieprawidłowy, bowiem mimo pouczenia złożyła wniosek do niewłaściwego sądu. Strona może złożyć taki wniosek w zakreślonym terminie do uiszczenia należnych kosztów sądowych. W takiej sytuacji wniosek o przyznanie prawa pomocy przerywa bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Jednakże podkreślić należy, iż aby wniosek taki odniósł skutek musi zostać złożony w terminie zakreślonym dla uiszczenia wpisu sądowego do sądu administracyjnego, przed którym toczy się sprawa, której wniosek ten dotyczy lub w przypadku, gdy miejsce zamieszkania lub siedziba strony nie znajduje się na obszarze właściwości tego Sądu – do innego sądu administracyjnego (art. 254 § 2 p.p.s.a.) Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy do niewłaściwego podmiotu skutecznie przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu jedynie wtedy, gdy wniosek ten zostanie przekazany do właściwego Sądu przed upływem terminu na dokonanie tej czynności (art. 85 p.p.s.a.). Wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych został nadany w dniu 16 stycznia 2017 r. do sądu powszechnego – Sądu Rejonowego w S., a nie do właściwego sądu administracyjnego – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Wniosek ten nie mógł zatem skutecznie przerwać biegu terminu do uiszczenia wpisu, gdyż został on przekazany przez Sąd Rejonowy w S. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. w dniu 20 stycznia 2017 r. (data nadania pisma ustalona na podstawie informacji dot. ww. przesyłki zamieszczona na stronie http://emonitoring.poczta-polska.pl), a więc po upływie terminie do uiszczenia należnego wpisu. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej, Sąd nie ma wątpliwości, że strona w sposób właściwy zrozumiała pouczenie kierując do sądu wniosek w zakreślonym 7 dniowym terminie. W sposób nieprawidłowy jednak zaadresowała wniosek, mimo prawidłowego pouczenia. Sąd wskazuje, że nie tylko szablonowa część pouczenia, ale również zasady logiki wskazują, że co do zasady jakąkolwiek odpowiedź na pismo przesyłamy zwrotnie do nadawcy przesyłki, pod ten właśnie, a nie inny adres. Na wypadek jakichkolwiek wątpliwości strona zawsze też ma możliwość ewentualnego kontaktu z biurem obsługi interesanta danego sądu, aby dopytać gdzie i na jakim formularzu taki czy inny wniosek złożyć. W ocenie Sądu, w złożonym wniosku pełnomocnik strony skarżącej nie wskazał okoliczności, które by uprawdopodobniały brak winy skarżącej w dochowaniu należytej staranności przy składaniu wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.