V SA/Wa 3344/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej także jako: "strona skarżąca", "skarżąca spółka"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na opisaną w komparycji decyzję Ministra Finansów. Zaskarżoną decyzją Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w całości w mocy decyzję Zarządu Województwa [...] (z up. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w R.) z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], którą zobowiązano stronę skarżącą do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich, wykorzystanych z naruszeniem procedur w kwocie 94.984,62 zł wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że osiągany przez spółkę przychód oraz zysk z działalności gospodarczej regularnie maleje i tak w roku 2012 r. spółka odnotowała zysk w wysokości 21.749,87 zł, a w roku 2013 w wysokości 13.098,64 zł, natomiast na dzień [...].06.2014 r. strona skarżąca odnotowała stratę w wysokości 50.742,65 zł. W związku z tym spółka nie posiada środków umożliwiających wykonanie zaskarżonej decyzji. Celem potwierdzenia powyższych twierdzeń pełnomocnik skarżącej spółki załączył uwierzytelnione kopie: bilansu oraz rachunku zysków i strat na dzień [...].12.2013 r., bilansu oraz rachunku zysków i strat na dzień [...].06.2014 r. oraz opinię bankową z dnia [...].11.2014 r. Pełnomocnik strony skarżącej oświadczył także, iż w ostatnim czasie w wyniku działań przestępczych osób trzecich skarżąca spółka utraciła znaczne kwoty, których odzyskanie na chwilę obecną jest niemożliwe. Na dowód tego oświadczenia pełnomocnik załączył kopie 2 wyroków karnych orzekających o uznaniu dwóch pracowników strony skarżącej za winnych popełnienia czynów z art. 284 § 2 k.k. tj. przywłaszczenia powierzonych pieniędzy w kwocie odpowiednio 16.614 zł i 22.091,93 zł, kopię postanowienia komornika sądowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec jednego ze skazanych pracowników i zwrocie tytułu wykonawczego wierzycielowi wobec bezskuteczności egzekucji oraz kopię postanowienia o umorzeniu dochodzenia prowadzonego przeciwko kontrahentowi skarżącej spółki podejrzanemu o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. wobec śmieci podejrzanego. W ocenie pełnomocnika wszczęcie w stosunku do skarżącej spółki egzekucji celem wyegzekwowania kwoty ok 140.000,00 zł (kwota główna + odsetki) skutkować będzie zakończeniem przez nią prowadzenia działalności gospodarczej, a co za tym idzie zainicjowaniem postępowania upadłościowego, zwolnieniem zatrudnionych pracowników oraz rozwiązaniem umów cywilnoprawnych. Radca prawny podniósł, że strona skarżąca daje zatrudnienie znacznej ilości osób, a zapewnienie tym osobom miejsc prawy przeciwdziała ciągle powiększającemu się bezrobociu w regionie województwa podkarpackiego. Pomimo trudności z zachowaniem płynności finansowej spółka terminowo wypłaca wynagrodzenia, nie ma zaległości podatkowych jednak zalega w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne pracowników. Celem potwierdzenia powyższych twierdzeń pełnomocnik strony skarżącej załączył kopię pisma spółki do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z prośbą o niepodejmowanie działań egzekucyjnych w związku z nieuregulowaniem należności z tytułu ubezpieczenia społecznego pracowników w wysokości 42.091,60 zł, kopię odpowiedzi ZUS na ww. pismo spółki wyrażającą zgodę na niepodejmowanie działań egzekucyjnych do czasu rozstrzygnięcia wniosku skarżącej spółki o udzielenie ulgi, kopię zaświadczenia z dnia [...] listopada 2014 r. o niezaleganiu w podatkach oraz wykaz pracowników zatrudnionych w spółce na podstawie umów o pracę i umów cywilnoprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 art. 61 p.p.s.a. ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Wyjaśnienia wymaga, iż przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji zachodzi wówczas, gdy wyrządzona szkoda nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, przy czym nie każda strata materialna stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w powyższym przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę co oznacza, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które przekonają Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W ocenie Sądu, należy przychylić do argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wskazać, że wykonanie tej decyzji może łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Sąd zwraca uwagę, że pełnomocnik strony skarżącej w sposób przejrzysty i rzetelny przedstawił sytuację ekonomiczną spółki oraz zagrożenia mogące w stosunku do niej zaistnieć w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. W oparciu o tę decyzję zobowiązano stronę skarżącą do zwrotu kwoty 94.984,62 zł wraz z odsetkami. Wprawdzie przychody skarżącej spółki przewyższają należną do zwrotu kwotę, jednak po odjęciu kosztów prowadzenia działalności gospodarczej zysk spółki w latach 2012 i 2013 wyniósł odpowiednio 21.749,87 zł i 13.098,64 zł, natomiast do [...] czerwca 2014 r. spółka zanotowała stratę w wysokości 50.742,65 zł. Niewątpliwie uiszczenie ww. kwoty wraz z odsetkami zachwieje płynnością finansową spółki do tego stopnia, iż istnieje niebezpieczeństwo konieczności zakończenia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Sąd wziął pod uwagę również, że skarżąca spółka jest pracodawcą dla 23 osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy oraz że podejmuje działania mające na celu terminowe regulowanie swoich zobowiązań. Niewątpliwie w przypadku zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez stronę skarżącą podjęcie jej na nową będzie się wiązało z przeznaczeniem na ten cel znacznego nakładu sił i środków, a osiągnięcie efektu nastąpi po dłuższym czasie. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.