V SA/Wa 3364/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... października 2016 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z 30 grudnia 2016 r. wezwano K. H. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu 10 stycznia 2017 r. (ZPO – k.12 akt sądowych). Z uwagi na brak uiszczenia wpisu we wskazanym w wezwaniu terminie postanowieniem z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 3364/16 odrzucono skargę strony na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono stronie 16 lutego 2017 r. (ZPO – k. 22 akt sądowych). W piśmie z 21 lutego 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, załączając jednocześnie dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Skarżący wskazał, że do momentu odebrania przesyłki zawierającej odpis postanowienia z 10 lutego 2017 r. sądził, że opłaty dokonał w terminie. Uzasadniając swój wniosek wyjaśnił, że dokonanie opłaty 18 stycznia 2017 r. było wynikiem pomyłki w obliczeniu terminu. Zwłoka do ostatniego dnia terminowej opłaty powiązana zaś była ze złą sytuacją materialną, która związana jest ze sprawą rozpatrywaną przez tut. Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W warunkach niniejszej sprawy nie można mówić, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła brak zawinienia w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Fakty podane we wniosku, w żadnym wypadku, nie mogą świadczyć o braku winy strony, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że nie uiścił wpisu od skargi w terminie bowiem pomylił się w jego obliczeniu. Ponadto uiszczenie wpisu dopiero 18 stycznia 2017 r. podyktowane było jego złą sytuacją finansową. W ocenie Sądu za nieusprawiedliwione uznać należało powoływanie się przez stronę na błąd w obliczeniu terminu na uiszczenie przedmiotowego wpisu, bowiem pouczenie o sposobie i terminie na jego uiszczenie zawarte w doręczonym stronie odpisie zarządzenia z 30 grudnia 2016 r. było prawidłowe i czytelne. Zdaniem Sądu skarżący dopuścił się zaniedbania, którego nie można zakwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Strona wprost przyznała, że przyczyną uchybienia terminu był błąd w jego obliczeniu. Nikt poza skarżącym i żadna okoliczność od niego niezależna nie były zatem przyczyną tego błędu. Nie ulega więc wątpliwości, że uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącego. Podniesiona przez stronę okoliczność trudnej sytuacji finansowej również nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Brak posiadania przez stronę środków finansowych w terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu nie usprawiedliwia bowiem opóźnienia w uiszczeniu należnej opłaty. Należy podkreślić, że w takiej sytuacji strona miała możliwość ubiegania się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym skarżący został pouczony wraz z doręczeniem mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.