V SA/Wa 3379/15

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 16 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. G. W skardze kasacyjnej z dnia 23 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej w całości. Do skargi kasacyjnej załączono wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, sporządzony na urzędowym formularzu PPF z dnia 21 listopada 2016 r. Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania oraz nadesłanie wskazanych dokumentów. W dniu 29 grudnia 2016 r. skarżący dokonał przelewu kwoty 360 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej (potwierdzenie na k. 106 akt sądowych). Jednocześnie, pismem procesowym z dnia 3 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, iż w odpowiedzi na wezwanie z dnia 19 grudnia 2016 r. do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów, przedkłada dowód uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wskazać należy, iż w aktach sprawy znajduje się potwierdzenie uiszczenia w dniu 29 grudnia 2016 r. kwoty 360 zł, a więc kwoty w wysokości odpowiadającej należnemu w sprawie wpisowi sądowemu od skargi kasacyjnej. Wobec tego, iż na obecnym etapie postępowania nie ciążą już na skarżącym – reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika – żadne inne koszty sądowe, rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.