V SA/Wa 3388/15

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. E. P. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z córką, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazała, iż osiąga miesięczny dochód w wysokości 900 zł brutto z tytułu prac dorywczych, wskazała również na dochód konkubenta w wysokości 2.000 zł. W uzasadnieniu podniosła, iż prowadzona przez nią działalność gospodarcza nie przynosi żadnych zysków, zaś przewlekła choroba kręgosłupa uniemożliwia jej podjęcie pracy fizycznej. Dodatkowo oświadczyła, iż jest wspierana finansowo przez konkubenta. Wnioskodawczyni wskazała również miesięczne wydatki, na które składają się: opłata za lokal socjalny – 500 zł, opłata za energię elektryczną – pomiędzy 400 a 600 zł, wyżywienie – 800 zł, ubrania – 300 zł, leczenie – 300 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wniosek zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie oraz rodziny. Zauważyć należało, iż wnioskodawczyni wspólnie z małoletnią córką oraz konkubentem zamieszkuje w lokalu socjalnym i nie wykazała posiadania żadnego majątku. Skarżąca osiąga niewielki dochód z prac dorywczych, a nadto korzysta z pomocy finansowej konkubenta. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie, jak również wysokość ciążących na skarżącej wpisów sądowych w zainicjowanych sprawach – łącznie około 8.000 zł – uznać należało, że zasadne jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.