V SA/Wa 3390/15

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E.P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą G. S. E. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych E. P., dalej: "Skarżąca", wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z córką, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazała, iż osiąga miesięczny dochód w wysokości 900 zł brutto z tytułu prac dorywczych, wskazała również na dochód konkubenta w wysokości 2.000 zł. W uzasadnieniu podniosła, iż prowadzona przez nią działalność gospodarcza nie przynosi żadnych zysków, zaś przewlekła choroba kręgosłupa uniemożliwia jej podjęcie pracy fizycznej. Dodatkowo oświadczyła, iż jest wspierana finansowo przez konkubenta. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że mieszka w lokalu socjalnym, za który ponosi opłatę w wysokości 500 zł. Pozostałe wydatki wnioskodawczyni to: opłata za energię elektryczną – pomiędzy 400 a 600 zł, wyżywienie – 800 zł, ubrania – 300 zł, leczenie – od 200 do 300 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała majątku ruchomego o znacznej wartości, nie posiada również oszczędności pieniężnych ani rachunków bankowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wniosek zasługuje na uwzględnienie, bowiem Skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie oraz rodziny. Zauważyć należy, iż Skarżąca wspólnie z małoletnią córką oraz konkubentem zamieszkuje w lokalu socjalnym. Oszacowane miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 2500 zł. Skarżąca nie wykazała posiadania żadnego majątku, uzyskuje dochody z wykonywanych prac dorywczych, jej córka otrzymuje alimenty, przy czym łączna wysokość powyższych przychodów wynosi ok 1.250 zł miesięcznie. Skarżąca korzysta z pomocy swojego konkubenta, który z prac dorywczych uzyskuje dochody na poziomie 2.000 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie, jak również wysokość ciążących na skarżącej wpisów sądowych w zainicjowanych sprawach – łącznie około 8.000 zł – uznać należało, że zasadne jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.