V SA/Wa 341/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2013r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. w T. na informację Ministra. Gospodarki z dnia ... grudnia 2012 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej ... stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez F. Sp. z o.o. w T. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca) jest stanowisko Ministra Gospodarki zawarte w piśmie z ... grudnia 2012 r. nr ... informujące o nieuwzględnieniu protestu skarżącej na zawiadomienie Banku Gospodarstwa Krajowego, zwanego dalej BGK lub instytucją wdrażającą, z ... sierpnia 2012 r. informujące o odmowie przyznania premii technologicznej. Zaskarżona informacja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 6 grudnia 2011 roku strona złożyła w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013, Działanie 4.3 ,,Kredyt technologiczny", wniosek o przyznanie premii technologicznej na projekt " ...".. W dniu ... sierpnia 2012 r. BGK zawiadomił wnioskodawcę pismem nr ..., iż podjęta została decyzja o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. Jak wskazał BGK, wielokrotne stwierdzenia zawarte w obu opiniach (... i ...) o wszystkich trzech przedmiotowych technologiach projektu opisują całkowicie zautomatyzowany proces wykonywany przez seryjną maszynę produkcji ... Opiniodawca niedwuznacznie stwierdza, że przedmiotem projektu jest zakup maszyny produkcji ..., z wdrożonymi w niej patentami, których właścicielem jest ... Opinia ... potwierdza wielokrotnie fakt wdrożenia ww. trzech technologii w proponowanej do zakupu maszynie. Tym samym "technologie" sprowadzają się do wykorzystania rozwiązań technicznych zastosowanych w nabywanym urządzeniu, a więc projekt nie spełnia kryterium określonego art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. Nr 116 poz. 730 z późn. zm. ). Instytucja wdrażająca podkreśliła, że wskazane przez wnioskodawcę w pkt 15 wniosku, nazwy trzech przedmiotowych technologii są tożsame z nazwami trzech technologii wg patentów producenta maszyny i już wdrożonych w maszynie produkcji ... Zdaniem BGK obie opinie w miejsce charakterystyk trzech technologii opisują sposób działania maszyny, powołując się przy tym na przedmiotową maszynę, zatem nie spełniają one wymogu określonego w art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. a ustawy. Opinia ... w miejsce opisu sposobu wdrożenia technologii przedstawia opis działania maszyny. Ponadto obie opinie stwierdzają, że warunkiem wdrożenia trzech technologii jest nabycie fabrycznie skalibrowanej maszyny ... Zatem opinie nie spełniają wymogu określonego w art. 5 ust. 3 pkt 2 lit, b ustawy. Poza brakiem spełnienia wymogu ustawy jest to też pośrednim potwierdzeniem wykazanego wyżej niespełnienia art. 3 ust. 4, bowiem nie jest możliwy merytoryczny opis wdrożenia technologii, która w istocie jest już wdrożona w maszynach proponowanych do zakupu. Z kolei opinia ... uzasadnia wykorzystanie środków trwałych w sposób potwierdzający niezgodność projektu z art. 3 ust. 4 ustawy (zob. cytat w pkt 1); opinia ... nie zawiera żadnego uzasadnienia merytorycznego wykorzystania środków trwałych, stwierdzając w jednym zdaniu, że wdrożenie trzech przedmiotowych technologii wymaga zakupu ww. maszyny. W konsekwencji opinia nie spełnia wymogu określonego w art. 5 ust. 3 pkt 2 1 it. c ustawy. W ocenie BGK projekt jest niezgodny z następującymi kryteriami przyznania premii technologicznej, ujętymi w Zał. nr 1 do Regulaminu przeprowadzania konkursu: 1. "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.)" 2. " Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią, w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. " Strona złożyła protest od powyższego pisma. Pismem z dnia ... grudnia 2012 r. o wskazanym powyżej numerze Minister Gospodarki (instytucja pośrednicząca) poinformował stronę, iż uznał protest za niezasadny. Minister powołał się na art. 3 ust. 4 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej i wskazał, że kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. Minister zaznaczył, że planowany do osiągnięcia w przedmiotowej technologii efekt druku fleksograficznego opakowań miękkich stosowanych, w branży spożywczej będzie możliwy dzięki funkcjonalności urządzenia i dzięki wdrożonej przez producenta technologii. Podkreślił, że w opinii o nowej technologii opiniodawca wykazał konieczność zakupu nowoczesnej maszyny drukującej, która zapewni możliwość wdrożenia nowoczesnych, opatentowanych innowacyjnych technologii firmy .... Zdaniem instytucji pośredniczącej urządzenie z wdrożoną uprzednio technologią zostanie jedynie ustawione w linii do druku fleksograficznego, zaś wdrożenie technologii polega na zakupie fleksograficznej maszyny drukującej, a nowa inwestycja technologiczna polega jedynie na określeniu doboru ustawień urządzeń. Potwierdza to opinia o innowacyjności, w której znajduję się informacja, że ,,Inwestor planuje wdrożenie technologii będącej przedmiotem niniejszego wniosku poprzez zakup i włączenie w ciąg technologiczny maszyny fleksograficznej nowej generacji." a wdrożenie technologii "(...) będzie możliwe tylko wówczas, gdy integralną częścią inwestycji będzie zakup fleksograficznej maszyny nowej generacji". Jak wskazał organ odwoławczy, wnioskodawca potwierdza to również w harmonogramie rzeczowo-finansowym proponując do zakupu maszynę do druku fleksograficznego. Odnośnie stwierdzenia wnioskodawcy, iż maszyna, którą zamierza zakupić w ramach projektu jest konfigurowana na indywidualne zamówienie klienta Minister wskazał, że istotą art. 3 ust. 4 ustawy nie jest kwestia tego, czy nabywana maszyna jest produkowana seryjnie czy konfigurowana jest na zamówienie, lecz tego, czy zostały w niej wdrożone technologie, które są planowane do wdrożenia w ramach projektu. Ponadto w dokumencie dołączonym do protestu Opinii dotyczące maszyny fleksograficznej wskazano nazwę planowanej do nabycia maszyny - .. poprzednia, nazwa ..., do której należy ... Maszyna ta znajduje się w stałej ofercie firmy ... Jednocześnie na stronie internetowej poświęconej urządzeniu wskazano jako element wyposażenia maszyny moduł ..., który jest częścią technologii wdrażanej w ramach projektu. Zatem urządzenie produkowane jest już z seryjnie wdrożoną technologią. Ponadto opinia we wnioskach końcowych potwierdza powyższe stanowisko: ,,W ocenie ... maszyna fleksograficzna ...: (...) Zawiera innowacyjne technologie opracowane i wdrożone przez Producenta maszyn wspólnie z firmą P. Sp. z o. o. " W ocenie organu odwoławczego zastosowanie fleksograficznnej maszyny (tj. urządzenia, w których już została wdrożona technologia), nie stanowi nowej technologii w rozumieniu ustawy. Organ uznał zatem za niezasadne żądanie wnioskodawcy w zakresie kryteriów przyznania premii technologicznej: Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r, o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) oraz Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 20.08 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. W opinii o nowej technologii brak informacji na temat sposobu wdrożenia nowej technologii a jedynie opis sposobu działania urządzenia planowanego do zakupu w ramach inwestycji finansowanej kredytem, technologicznym. Brak jest również uzasadnienia wykorzystania środków trwałych planowanych do zakupu. Obie opinie sprowadzają się do treść uzasadnienia do konieczności nabycia maszyny zawierającej wdrażane technologie. W związku z tym kryterium nie zostało spełnione. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe pismo. Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Rozstrzygnięciu Ministra zarzuciła naruszenie: 1. prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie przepis ten nie ma zastosowania, albowiem zakupione przez skarżącego środki trwałe są jedynie środkiem do wdrożenia nowej technologii; 2. przepisów postępowania, a konkretnie art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, polegające na braku należytej staranności i wnikliwości przy rozpatrzeniu i ocenie opinii jednostek naukowych przez niezwrócenie się do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji w zakresie tych opinii w myśl § 7 pkt. 2.9 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, czego skutkiem było 3. błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez błędne przyjęcie, że w nabywanym urządzeniu producent wdrożył technologie planowane do wdrożenia przez skarżącego w ramach przedmiotowego projektu i tym samym zostały wypełnione znamiona art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, podczas gdy w rzeczywistości powołany przepis nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, albowiem zakupione przez skarżącego środki trwałe są jedynie środkiem do wdrożenia nowej technologii; 4. błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w opiniach jednostek naukowych brak jest informacji na temat sposobu wdrożenia nowych technologii oraz uzasadnienia wykorzystania środków trwałych planowanych do zakupu w rozumieniu art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b i c ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, podczas gdy w rzeczywistości znajdują się one w załączonych do wniosku opiniach; 5. naruszenie wynikającej z art. 2 Konstytucji RP zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa poprzez: odmowę przyznania premii technologicznej w przedmiotowej sprawie pomimo przyznania skarżącemu tejże premii w analogicznej inwestycji w 2009 roku; powoływanie się na tezy opinii jednostek naukowych, których w rzeczywistości w opiniach nie było; przewlekłość postępowania od chwili złożenia wniosku o dofinansowanie do rozpatrzenia protestu. Skarżąca podniosła także naruszenie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 5 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej przez brak stwierdzenia, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem prawa materialnego. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż Minister na etapie merytorycznej oceny wniosku miał możliwość uzyskania od wnioskodawcy dodatkowych informacji, dlatego stawianie zarzutów odnośnie wypełnienia znamion art. 3 ust. 4 ustawy, jak i braków w treści opinii. Skarżąca podkreśliła, że przedmiotem wdrażanej przez nią inwestycji jest stworzenie pierwszej w Polsce i unikatowej w skali świata linii technologicznej do druku fleksograficznego. W tym celu zakupiono trzy technologie, które zostały włączone do powstałego w celu ich wdrożenia ciągu technologicznego. Jak wskazała skarżąca, Minister jako przedmiot inwestycji traktuje wyłącznie maszynę do druku fleksograficznego, tymczasem na ową inwestycję składa się cały szereg urządzeń (spis w Załączniku nr 8), które to dopiero po zestawieniu ich łącznie w ciąg technologiczny o nazwie ... (nowatorska nazwa nadana utworzonej linii technologicznej) umożliwiają wdrożenie nabytych technologii. Postawiony przez Ministra zarzut skorzystania z gotowej maszyny o standardowym wyposażeniu stoi w oczywistej sprzeczności z opiniami jednostek naukowych. Funkcjonalność linii do druku fleksograficznego osiągnięto nie dzięki nabyciu gotowej maszyny, lecz koncepcji technologicznej opracowanej przez pracowników skarżącej spółki i wdrożonym w unikatowej konfiguracji systemie urządzeń i technologii. Ponadto, w chwili wydawania opinii przez instytucje naukowe znane były jedynie ogólne założenia wdrażania nowych technologii w przedsiębiorstwie. Z tego powodu oczywistym w ocenie strony jest, że opinie opisywały sposób wdrożenia na tyle szczegółowo, na ile można było to w owym czasie uczynić. Skarżąca w przeszłości już ubiegała się - skutecznie - o przyznanie premii technologicznej w analogicznej sprawie, stąd zakładała, że również kolejny projekt uzyska akceptację, biorąc pod uwagę fakt znacznie donioślejszych pozytywnych skutków, jakie powstaną w związku z jego wdrożeniem m.in. w sferze ochrony środowiska i wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku. Nie zmieniły się również podstawowe przepisy regulujące postępowanie w sprawie przyznania premii. Zdaniem skarżącego takie postępowanie organu państwowego narusza wynikającą z art. 2 Konstytucji RP zasadę zaufania do państwa i stosowanego przez nie prawa. Ta zaś, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego (m.in. wyrok TK z 13.11.2012, K 2/12), przejawia się w takim stanowieniu i stosowaniu prawa przez państwo i jego organy, by obywatele czy przedsiębiorcy mogli podejmować działania w zaufaniu, że nie narażą się na skutki, których nie byli w stanie wcześniej przewidzieć. Skarżący zaś, świadom ciężaru ekonomicznego inwestycji prowadzonej bez udziału środków publicznych, na pewno odłożyłby inwestycję w czasie. Zasadę zaufania do państwa narusza też -zdaniem skarżącego - powoływanie się przez BGK na tezy opinii jednostek naukowych mające potwierdzać niespełnienie przez skarżącego warunków udzielenia premii, podczas gdy w rzeczywistości twierdzenia, że "warunkiem wdrożenia trzech technologii jest nabycie fabrycznie skalibrowanej maszyny ..."(Załącznik nr 5) w żadnej z opinii nie ma. Zdaniem skarżącego świadczy to albo o postawionej z góry tezie o zakupie przez niego gotowej technologii (zamiast wdrażania jej w przedsiębiorstwie), albo o braku profesjonalnego podejścia do oceny jakże istotnej, nie tylko w skali kraju, inwestycji. Do powyższego zarzutu podniesionego przez skarżącego w proteście Minister odniósł się zaledwie pośrednio, umacniając pogląd o nierzetelnej analizie materiałów aplikacyjnych. W kontekście omawianej zasady strona zaznaczyła, że sam wniosek o dofinansowanie został złożony w grudniu 2011 r. i zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy nie później niż do końca następnego miesiąca wnioskodawca powinien uzyskać od Banku Gospodarstwa Krajowego promesę premii technologicznej. Tymczasem dopiero w dniu ... sierpnia 2012 r. podjęto decyzję o odmowie przyznania premii, co naraziło skarżącego na szereg negatywnych konsekwencji, takich jak wzrost kosztów obsługi kredytu bankowego, utracone korzyści w postaci niezrealizowanych zamówień, utrata zaufania partnerów oczekujących na realizację zamówień wykonanych innowacyjną technologią. Skarżący podnosił ten argument w proteście, lecz Minister w żaden sposób nie odniósł się do niego. Przewlekłość postępowania, które trwa ponad rok naraziła skarżącego na wskazane wyżej negatywne konsekwencje. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "..." odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. nr 116 poz. 760 z późn. zm. ). Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na: a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Jednak zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. I właśnie taka sytuacja zachodzi w sprawie niniejszej. Innowacyjność przedsięwzięcia polega bowiem wyłącznie na zakupie innowacyjnego urządzenia – maszyny drukującej ... Świadczą o tym przedstawione przez stronę Opinie o nowej technologii sporządzone przez ... i ... W opiniach tych omówiono innowacyjność technologii wdrożonych już przed producenta we wspomnianej maszynie. Z opinii tych wynika, że wdrożenie nowej technologii zostanie osiągnięte poprzez ustawienie w/w maszyny w ciągu produkcyjnym. Zaskarżone pismo oraz pismo Banku Gospodarstwa Krajowego zawierają trafną analizę opinii w tym zakresie. Nie ulega żadnej wątpliwości, że z przedłożonych opinii wynika, że innowacyjne technologie zostały zastosowane w zakupionym urządzeniu . Jak słusznie stwierdza IP nie ma przy tym znaczenia czy urządzenie to jest konfigurowane na indywidualne zamówienie kupującego czy też produkowane seryjnie. Minister Gospodarki w zaskarżonym piśmie zwraca przy tym uwagę, że urządzenie ... – poprzednia nazwa ... - znajduje się w stałej ofercie firmy ..., do której należy ... Ponieważ w skardze i w wystąpieniu ustnym na rozprawie w dniu 22 lutego 2013 r. przedstawiciele strony skarżącej dodatkowo twierdzili, że innowacyjność wdrażanej technologii polegała także na nowatorskim ustawieniu ciągu technologicznego, którego częścią miała być w/w maszyna do druku , Sąd dopuścił dowód w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a z tłumaczenia kontraktu zawartego w dniu ... grudnia 2011 r. pomiędzy firmą P. sp. z o.o. a .... GmbH . Z kontraktu tego w sposób jasny wynika, że innowacyjne technologie, o jakich mowa we wniosku o udzielenie premii technologicznej są już wdrożone w maszynie ... ( por. art. 1 umowy ) , zaś przedmiotem umowy jest wyłącznie zakup nowej maszyny. Cena jest co prawda rozbita w ten sposób , że oddzielne części są wymienione za 3 technologie i 4 część za maszynę ( art. 2 CENY ). Jednak treść całego kontraktu nieuchronnie prowadzi do wniosku, że technologie te są już wdrożone we ... Natomiast twierdzenia strony, że innowacyjna jest linia technologiczna z uwagi na jej nowatorską konfigurację , którą opracowała strona skarżąca nie znajduje potwierdzenia ani w dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem ani też w w/w dokumencie. Należy się także zgodzić z oceną Instytucji Pośredniczącej, iż przedłożone opinie o innowacyjności nie spełniają wszystkich wymogów określonych w ustawie.. Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy przedsiębiorca wraz z wnioskiem powinien przedstawić opinię sporządzoną na wniosek przedsiębiorcy przez jednostkę naukową lub centrum badawczo-rozwojowe, które nie są powiązane z przedsiębiorcą lub stowarzyszenie naukowo-techniczne o zasięgu ogólnopolskim, a ich zakres działania jest związany z inwestycją technologiczną, na którą ma być udzielony kredyt technologiczny, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, jest nową technologią; Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 powinien także przedstawić informacje opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą przez podmiot, który sporządził opinię na podstawie pkt 1, zawierające: a) charakterystykę technologii oraz przedstawienie właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, b) opis sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, c) wykaz i uzasadnienie wykorzystania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 5, usług badawczo-rozwojowych, nieopatentowanej wiedzy technicznej przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, d) opis towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Należy stwierdzić, że opinie istotnie nie zawiera w ogóle opisu wdrożenia nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b ) ,ani też opisu nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. a ), tylko opis działania kupowanej maszyny, w której już nowatorskie technologie zostały wdrożone. Nietrafny jest także zarzut niewezwania strony do złożenia wyjaśnień dot. opinii w trybie § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu . Przepis ten służy bowiem wyłącznie do wyjaśnienia niejasności opinii a nie uzupełnianiu jej treści, co jest całkowicie niedopuszczalne. W sprawie niniejszej treść opinii nie budziła żadnych wątpliwości , ich treść nie była zgodna z wyżej cytowanymi zapisami ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej i treść ta nie potwierdzała spełnienia przez projekt wymogu innowacyjności w rozumieniu przepisów ustawy. Zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego jest nietrafny z uwagi na fakt, iż zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Nie może wpłynąć na zmianę poglądu Sądu zarzut strony dot. działania organu w sposób sprzeczny z wynikającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą zaufania . Zasady tej nie można rozumieć jako obowiązek organu państwa do podejmowania kolejnych błędnych rozstrzygnięć z uwagi na błędną interpretację czy zastosowanie prawa w przeszłości. Jeżeli po zbadaniu przeprowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie Sąd dochodzi do przekonania , że została ona przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, nie może zaskarżonego rozstrzygnięcia uchylić z tego powodu, że strona poprzednio otrzymała dofinansowanie , jak twierdzi , na analogiczny projekt. Z uwagi na wyżej wyłożone granice kognicji sądu administracyjnego w sprawcach rozpoznawanych w trybie art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju , Sąd nie może uwzględnić zarzutu przewlekłości postępowania i poniesienia przez stronę strat z tego powodu. Z powyższych względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.