V SA/Wa 3428/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant ref. staż. - Aleksandra Olczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi C. W. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2014 r. [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego; oddala skargę. Decyzją z dnia [...] września 2014r., nr [...], Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] ustalił dostawcy hurtowemu mleka C. W., w związku z przekroczeniem przysługującej kwoty indywidualnej, wysokość należnej opłaty w kwocie 18.069,44 zł. W odwołaniu z dnia 12 września 2014 r., skierowanego do Prezesa Agencji Rynku Rolnego, C. W. nie kwestionując faktu przekroczenia przysługującej mu kwoty indywidualnej wskazywał na winę organu, ponieważ do marca 2014 r. był informowany przez podmiot skupujący o tym, że kwoty nie przekroczył. Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] października 2014 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...]. Organ II instancji potwierdził stan faktyczny sprawy, w którym C. W. po nabyciu w dniu 5 września 2013 r. od S. F. gospodarstwa rolnego zaczął dostarczać mleko do [...] Spółki z o. o. już od 6 września 2013 r., pomimo, iż nie posiadał wpisu do rejestru producentów a przejście na niego prawa do kwoty indywidualnej zgłosił do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] dopiero wnioskiem z dnia 20 listopada 2013 r. Przyczyniło się to do powstania błędu w informacjach miesięcznych przesyłanych mu przez podmiot skupujący co do wielkości niewykorzystanej kwoty. C. W. bezspornie przekroczył przysługującą mu kwotę indywidualną. Wobec brzmienia przepisu art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 50 ze zm.) jest zatem obowiązany do uiszczenia opłaty określonej w rozporządzeniu Rady (WE), nr 1234/2007, z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów (Dz.U.UE L z dnia 16 listopada 2007 r.). Jakkolwiek wystąpił błąd w pliku IKM, to został on poprawiony w dniu 17 lutego 2014 r. i C. W. w lutym i marcu 2014 r. został prawidłowo już rozliczony przez podmiot skupujący. Niezależnie od tego przepisy nie przewidują możliwości odstąpienia od wymierzenia należnej opłaty. W skardze z dnia 17 listopada 2014r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2014 r., C. W. wniósł o jej uchylenie zarzucając naruszenie art. 7, 8 i 9 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak informowania Strony o rzeczywistej wysokości przysługującej jeszcze kwoty indywidualnej. Zdaniem Skarżącego do przekroczenia doszło bez jego winy. Nie wydano mu odpisu złożonego w dniu 20 listopada 2013 r. wniosku o dokonanie wpisu do rejestru producentów i przejściu na niego jako na nabywcę gospodarstwa rolnego prawa do kwoty indywidualnej, a z tego dokumentu mógłby dowiedzieć się o rzeczywistej wysokości przysługującej mu kwoty. Skarżący oświadczył, iż nigdy sam nie prowadził żadnej ewidencji oddanego mleka i nie miał takiego obowiązku prawnego. W sprawie doszło do błędnego poinformowania go o rzeczywistym poziomie wykorzystania kwoty indywidualnej, co z kolei spowodowało niezawinione przez Skarżącego przekroczenie limitu i obciążenie go opłata w wysokości 18.069,44 zł. Postępowanie organu jest rażącym naruszeniem zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7, 8 i 9 kpa. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie, zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozważając w powyższym kontekście argumenty przedstawione w skardze Sąd stwierdził, że są one bezzasadne. Przede wszystkim Sąd podnosi, iż stan faktyczny sprawy został ustalony w postępowaniu administracyjnym prawidłowo i jest bezsporny. W sprawie doszło zarówno do powstania błędów w plikach IKM jak też Skarżący przekroczył przysługującą mu kwotę indywidualną, co skutkowało ustaleniem należnej opłaty w wysokości 18.069,44 zł. Sąd podkreśla także, iż podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przez organ przepisów postępowania, innych niż dających podstawę do wznowienia postępowania, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest tylko takie naruszenie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie, wbrew zarzutom skargi, do takiego naruszenia art. 7, 8 i 9 kpa nie doszło. Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 30 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych nabywca gospodarstwa przesyła właściwemu miejscowo dyrektorowi oddziału terenowego Agencji wypis aktu notarialnego albo kopię zawartej umowy w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy, by na podstawie tego dokumentu dokonał on wpisu do rejestru producentów o przejściu prawa do kwoty indywidualnej na nabywcę gospodarstwa. Skarżący zaczął wprowadzać mleko do obrotu już dzień po nabyciu gospodarstwa rolnego od S. F., t.j. 6 września 2013 r. Natomiast wbrew obowiązkowi zgłosił przejście na niego prawa do kwoty indywidualnej dopiero w dniu 20 listopada 2013 r., a więc ponad dwa miesiące po upływie terminu wskazanego w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. Tym samym przyczynił się do powstania błędnych informacji, jakie otrzymywał na fakturach wystawianych przez nabywcę mleka, co do pozostałej kwoty do wykorzystania. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] nie mając bowiem informacji o przejściu prawa do KI na rzecz C. W. nie mógł dokonać zmian w rejestrze producentów. Dlatego informacje miesięczne przesyłane przez podmiot skupujący do Skarżącego zawierały jedynie informacje o ilości mleka wprowadzanego przez niego do obrotu, pomijając w rozliczeniu kwotę już wykorzystaną przez zbywcę gospodarstwa S. F.. Błąd został wykryty i skorygowany przez organ w dniu 17 lutego 2014 r. Już od lutego 2014 r. Skarżący był rozliczany prawidłowo. Nie można przyjąć za mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy twierdzeń Skarżącego, iż brak w jego posiadaniu dokumentu " Zgłoszenie przejścia prawa do kwoty indywidualnej na nabywcę gospodarstwa" z dnia 20 listopada 2013 r. (k-1 akt ad.) skutkował brakiem wiedzy o wielkości przysługującej mu KI. Na stronie 2 tego dokumentu znajdują się informacje o ilości mleka wprowadzonego do obrotu przez zbywcę gospodarstwa – 99.580 kg. Dokument ten został na stronie 3 podpisany przez zbywcę i Skarżącego. W ocenie Sądu Skarżący wykazał się brakiem należytej staranności zarówno przy spełnieniu obowiązku z art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. jak też kontrolowania ilości zdawanego mleka, pomimo posiadanej świadomości jaka jest całkowita kwota indywidualna związana z nabytym gospodarstwem i jaką jej część do dnia sprzedaży wykorzystał S. F.. Brak ustawowego obowiązku prowadzenia ewidencji nie może zwalniać Strony, wobec treści art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, od kontrolowania stanu wykorzystania indywidualnej kwoty mlecznej. Art. 33 ust. 1 bezwarunkowo wiąże obowiązek uiszczenia opłaty z przekroczeniem kwoty indywidualnej przysługującej na dany rok. Zgodnie z art. 36. 1. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. w odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji do dnia 15 września ustalają, w drodze decyzji, po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji, wysokość należnych opłat. Sąd podkreśla, iż decyzje o ustaleniu należnej opłaty w związku z przekroczeniem przysługującej indywidualnej ilości referencyjnej dostaw, wydane na podstawie art. 33 ust. 1 oraz 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych nie mają cech uznaniowości. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę jako niezasadną.