V SA/Wa 3436/15

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2015 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. J. J. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, jest współwłaścicielem w 1/8 domu, natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczyła, iż otrzymuje emeryturę w wysokości 1.140,09 zł. W uzasadnieniu wskazała, iż swoją sytuację majątkową przedstawiła w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 3437/15. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W pierwszej kolejności zauważyć należało, iż sytuacja życiowa i majątkowa wnioskodawczyni była przedmiotem analizy referendarza sądowego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 3437/15, który postanowieniem z dnia 17 września 2015 r. przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając niniejszy wniosek wzięto zatem z urzędu pod uwagę stanowisko wyrażone w uzasadnieniu do powyższego postanowienie, zgodnie z którym skarżąca jest osobą niepełnosprawną, jej stan zdrowia wymaga stałych konsultacji lekarskich i wydatków na leki i leczenie, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.140,09 zł, zaś niezbędne koszty utrzymania (w zakresie których skarżąca nie uwzględniła wydatków na żywność) wynoszą około 905 zł. Powyższe spostrzeżenia zachowują aktualność w niniejszej sprawie, co czyni wniosek skarżącej zasadnym. Zauważyć w szczególności należało, iż wnioskodawczyni uzyskuje niewielki dochód z tytułu emerytury, który w całości pożytkuje na niezbędne utrzymanie, a także na zakup leków. Wzięto także pod uwagę, iż nie posiada zasobów pieniężnych ani składników majątkowych, które mogłaby spieniężyć, co przemawia za uznaniem, iż spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.