V SA/Wa 3460/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. P. Sp. z o.o. w K. (dalej jako: "skarżąca" lub "Spółka") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Spółka wskazała, iż zaskarżoną decyzją wymierzono jej karę pieniężną w wysokości 722.203,00 zł, a równocześnie w dniach [...],[...],[...] i [...] lipca 2015 r. odebrała kolejnych 40 decyzji w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych. Wskazała, iż wszystkie te decyzje są ostateczne i łączna suma kar pieniężnych jedynie z tego tytułu wynosi kilka milionów złotych Skarżąca podniosła, że nie dysponuje taką kwotą ani w gotówce, ani też w ruchomościach czy nieruchomościach. Majątek Spółki jest szacowany na znacznie mniejszą kwotę i nie starczyłby nawet na pokrycie 1/5 wskazanej kwoty. Konieczność zapłaty kar, czy też ewentualnej egzekucji z ruchomości czy nieruchomości spowoduje całkowitą likwidację Spółki i może spowodować nieodwracalne skutki, co ma znaczenie z punktu widzenia możliwości uchylenia zaskarżonych decyzji przez Sąd. Ponadto w związku z brakiem kolejnych zezwoleń na urządzanie gier, obecnie Spółka prowadzi działalność jedynie w 11 punktach gry, co przynosi jej znikome dochody. Wskazała, iż w związku z obecną sytuacją musiała zwolnić wielu pracowników, a także od wielu miesięcy regularnie ponosi stratę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Do wniosku strona dołączyła dokumentację finansową: sprawozdanie finansowe na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz sprawozdanie z działalności Spółki w roku 2014 r., Pismami procesowymi z dnia [...] września i [...] października 2015 r. skarżąca złożyła uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż w przypadku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w tym skutków społecznych w postaci likwidacji miejsc pracy. Spółka zatrudnia obecnie 19 osób. Łączna kwota posiadanych środków trwałych i tym samym całego majątku Spółki wynosi 10.278.458,17 zł, i kwota ta nie wystarczy na pokrycie wymierzonych kar. Konieczność wyzbycia się majątku spowoduje bezwzględne zakończenie działalności i likwidację Spółki, ponieważ zabraknie środków niezbędnych do prowadzonej działalności. Ponadto niemożliwym będzie odzyskanie zbytego majątku, jak również utraconych przychodów z działalności gospodarczej. W warunkach gospodarki rynkowej niemożliwym będzie także odzyskanie pozycji na rynku, kontrahentów, podmiotów współpracujących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższej regulacji wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji – decyzja, jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy strona skarżąca w sposób przekonujący wykazała przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Po trzecie czy owe przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Żądaniem wstrzymania wykonania w niniejszym przypadku została objęta decyzja, którą nałożono na skarżącą karę pieniężną. Zdaniem Sądu, akt ten jest rozstrzygnięciem wymagającym ze strony skarżącej powinnego zachowania, polegającego na zapłacie owej kary. Wobec tego Sąd przyjął, że przedmiot wniosku o wstrzymanie nadaje się do wykonania, a zatem skarżąca mogła wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny. Spółka nadesłała do akt sprawy dokumenty dotyczące jej kondycji finansowej (sprawozdanie finansowe na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz sprawozdanie z działalności w roku 2014). Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami strony pozwalały na dokonanie oceny, czy w sprawie niniejszej istnieją podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji (722.203,00 zł), bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej kwocie 21.000.000,00 zł. Biorąc pod uwagę wskazany zysk spółki za 2014 r., tj. 3.303.997,72 zł a także łączną kwotę kar pieniężnych z wszystkich decyzji wynoszącą 21.000.000,00 zł. nie sposób uznać, że wykonanie decyzji nie wpłynie negatywnie na sytuację finansową Spółki. Wpływ ten może być zaś tak znaczny, że będzie skutkował ograniczeniem zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utratą płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji nawet koniecznością zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Podsumowując Sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.