V SA/Wa 3492/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: - odrzucić skargę A.P., dalej "Skarżąca", w dniu 14 listopada 2014 r. (data nadania pocztowego) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Skargę skierowała bezpośrednio do Sądu. Organ w treści zaskarżonego pisma zawarł pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Na podstawie zarządzenia z 18 listopada 2014 r., Sąd w dniu 25 listopada 2014 r. przekazał skargę A.P., zgodnie z właściwością, do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W dniu 22 grudnia 2014 r. organ zwrócił Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt. Zatem wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie wypełnia ustawowego wymogu w zakresie trybu wnoszenia skargi na rozstrzygnięcie organu administracji. Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1352/07 (LEX nr 574446) oraz w postanowieniu NSA z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 2336/10. W orzeczeniach tych stwierdzono, że w konstrukcji uruchamiania postępowania sądowoadministracyjnego, przewidzianej przez art. 54 § 1 p.p.s.a., tylko wniesienie skargi za pośrednictwem organu automatycznie wszczyna postępowanie przed tym sądem. Wobec tego należy przyjąć, że jeżeli skarga została zaadresowana i skierowana bezpośrednio do sądu, nie zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne uruchamiane skargą, a przekazanie skargi pismem innemu podmiotowi np. organowi, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, nie następuje w ramach tej procedury już uruchomionej w sytuacji, gdy skarga zostaje wniesiona prawidłowo za pośrednictwem organu. Nie ulega wątpliwości, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, tj. bez zachowania trybu wnoszenia skargi, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, co Sąd uczynił. W niniejszej sprawie wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej został rozpatrzony przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie w dniu 21 sierpnia 2014 r. pisma o odmowie przyznania pomocy. Z akt sprawy wynika, iż pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r. doręczono Skarżącej w dniu 2 września 2014 r. W dniu 16 września 2014 r. Skarżąca, złożyła pismo w przedmiocie wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Organ odpowiedział na wezwanie w dniu 27 listopada 2014 r. Tym samym wobec nie udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa w terminie sześćdziesięciu dni od jego wniesienia w dniu 16 września 2014 r., przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., upłynął w dniu 17 listopada 2014 r. W dniu 14 listopada 2014 r. (data nadania pocztowego), z naruszeniem przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a., Skarżąca złożyła skarga na pismo z 21 sierpnia 2014 r. W dniu 25 listopada 2014 r., Sąd przekazał skargę za pośrednictwem poczty do organu. Termin wniesienia skargi upłynął 17 listopada 2014 r., a więc skarga została przesłana do organu już po upływie terminu wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z powyższego wynika, iż skarga została wniesiona do Sądu po upływie sześćdziesięciodniowego terminu i podlegała odrzuceniu. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 54 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.