V SA/Wa 3514/14

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. J. J. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z dwójka dzieci, na które płaci alimenty, posiada dom o pow. 80 m2, który wydzierżawia, mieszkanie o pow. 38 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 3,5 ha, którą również wydzierżawia. W rubryce 10 wniosku podał, iż jedynym źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości 830 zł. W uzasadnieniu podniósł, iż nie starcza mu środków na życie, bowiem po opłaceniu mieszkania – 400 zł, alimentów – 200 zł oraz zakupie leków – 200 zł, nie ma z czego opłacać rachunków za energię elektryczna i gaz, nie wystarcza mu również pieniędzy na wyżywienie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, wzięto również z urzędu pod uwagę informacje dotyczące stanu majątkowego posiadania skarżącego, ustalone w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 2552/14 i V SA/Wa 2555/14, w których udzielając wnioskodawcy prawa pomocy wskazano, iż jedynym źródłem jego utrzymania jest renta z tytułu niezdolności do pracy; skarżący wydzierżawił nieruchomość rolną, w zamian za opłacanie przez dzierżawcę podatków i składki na ubezpieczenie społeczne rolników; dzierżawca pobiera również dopłaty bezpośrednie; skarżący pozostaje w separacji z żoną, mieszka w G., a jego rodzina zajmuje dom. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego dochodu, który pozwoliłby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wskazać w szczególności należy, iż utrzymuje się z niewielkiej renty, która w całości jest przeznaczana na niezbędne wydatki związane z utrzymaniem i leczeniem, a nadto jest obowiązany do świadczenia alimentacyjnego na dzieci. Okoliczności te przemawiają za uznaniem go za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.