V SA/Wa 355/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, skarżący – K.C. – wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek cudzoziemiec wskazał, iż zobowiązanie go do opuszczenia Rzeczypospolitej Polskiej, czy wydalenie do kraju pochodzenia spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż jego powrót do Polski będzie utrudniony. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanką niezbędną wstrzymania wykonania jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (v. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122), nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd. PWN, Warszawa 2005, s. 296). Zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, w szczególności nie zobowiązuje do opuszczenia RP, ani nie orzeka o ewentualnym wydaleniu cudzoziemca. Przedmiotowej decyzji brak więc przymiotu wykonalności, a tym samym wstrzymanie jej wykonania nie jest możliwe. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.