V SA/Wa 3595/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo Dyrektora [...] S.A. z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] będące upomnieniem w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 30 lipca 2015 r. J.K., dalej: "Skarżący" złożył skargę na czynności egzekucyjne prowadzone przez Dyrektora [...] S.A. (dalej: Dyrektor Centrum) dotyczące abonamentu RTV. W treści skargi jej autor domagał się zwrotu wyegzekwowanych należności z tytułu zaległości w opłatach abonamentowych. Jak wyjaśnił w roku 1999 zrezygnował z korzystania z odbiornika telewizyjnego, a w roku 2010 osiągnął wiek 75 lat, jednak nie został on poinformowany o konieczności wyrejestrowania odbiornika. W odpowiedzi na skargę działający w ramach P. S.A. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Jako uzasadnienie powyższego podał, iż skarżący pismem z 27 sierpnia 2008r. został powiadomiony o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika odbiorników RTV - [...], który zastąpił dotychczasowe dowody zarejestrowania w postaci książeczek do opłat RTV. Powiadomienie to nastąpiło zgodnie z przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 187, poz. 1342), (uchylone z dniem 1 stycznia 2014 r. - art. 169 pkt 3 lit. b i art. 190 ust. 4 Ustawy Prawo pocztowe z dnia 23 listopada 2012 r. Dz. U. z 2012 r. poz.1529, zwane dalej: "rozporządzeniem") i zostało dokonane w przewidzianym prawem terminie, co oznacza, iż skarżący był w chwili wystawienia tytułów wykonawczych zobowiązany do uiszczania opłat z tytułu abonamentu RTV. Wobec zaprzestania przez skarżącego wnoszenia opłat abonamentowych oraz braku reakcji na zawiadomienia o zaległości, skarżącemu doręczono - za pośrednictwem dorosłego domownika Z.K. – 24 lipca 2013r. upomnienie nr [...] z [...] lipca 2013r. W przesłanym upomnieniu wskazany został termin 7 dni do zapłaty należności z tytułu abonamentu RTV. Brak uregulowania zobowiązania spowodował, że P. przekazała do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. tytuł wykonawczy nr od [...] z [...] września 2013r. za okres od 04/2008 do 08/2013, w celu wyegzekwowania należności przez właściwy urząd skarbowy. Dyrektor [...] podał, że w terminie 7 dni od momentu otrzymania tytułu wykonawczego przysługiwało skarżącemu prawo do złożenia zarzutów do Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, z czego skarżący nie skorzystał. A zatem skarżący nie wyczerpał koniecznego postępowania, w wyniku którego byłby uprawniony do złożenia skargi do tut. Sądu. Jak zaznaczył Dyrektor [...], Urząd Skarbowy wyegzekwował od dłużnika zaległą należność w całości. Ponadto, jak wyjaśnił organ w dniu 18 października 2014r. skarżący wniósł do Sądu Rejonowego dla W. [...] pozew przeciwko P. S.A. w przedmiotowej sprawie, jednak Sąd odrzucił pozew. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres kognicji sądów administracyjnych został sprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze treść powołanych przepisów, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga wniesiona przez J. K. należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Dyrektor [...] S.A. nie jest uprawniony w niniejszym postępowaniu do wydawania orzeczeń bądź innych aktów lub dokonania czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., na które przysługuje skarga. Z przepisów ustawy z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz.U. z Nr 85, poz. 728 ze zm.) wynika, że Dyrektor [...] jako wierzyciel w rozumieniu ustawy egzekucyjnej (na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych i art. 1a pkt 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz.U. 2014, poz. 1619), zgodnie z którym wierzycielem jest "podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku (...) w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym") – wysyła upomnienie, a następnie wystawia tytuł wykonawczy, który kieruje do organu egzekucyjnego. Na podstawie stosownego wniosku i tytułu wykonawczego organ ten wszczyna egzekucję administracyjną (art. 26 § 1 i § 5 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Jak wynika ze skargi i odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie wystawione zostało upomnienie, a wobec braku uregulowania zobowiązania tytuły wykonawcze w celu wyegzekwowania od skarżącego należności przez właściwy organ egzekucyjny, w tym przypadku Urząd Skarbowy w G. Dyrektor [...] wysyła upomnienie, a gdy nie odniosło ono skutku wystawia tytuł wykonawczy. Wskazać należy, że przedmiotowe upomnienie skierowane do skarżącego w związku z brakiem dochowania przez niego obowiązków abonamentowych miało jedynie charakter czysto informacyjny, przypominało bowiem skarżącemu o konieczności wykonania nałożonego na niego obowiązku oraz wskazywało na konsekwencje jego niewykonania w postaci wszczęcia egzekucji administracyjnej i jako takie nie stanowiło rozstrzygnięcia. Upomnienie ma zatem charakter czynności materialno-technicznej, które nie dotyczy ani uprawnień ani obowiązków skarżącego. Nie oznacza to, aby strona była pozbawiona możliwości obrony swoich praw. Służyć temu może instytucja zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (art. 33 i art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), w ramach których strona może podnosić m.in. zarzut nieistnienia obowiązku. A tym samym po skorzystaniu z prawa do złożenia zarzutów do Naczelnika Urzędu Skarbowego, otwiera się dla strony możliwość – w przypadku niezadawalającego rozstrzygnięcia organu – złożenia skargi do sądu administracyjnego. Odnosząc się do kwestii odrzucenia pozwu przez sąd powszechny w przedmiotowej sprawie to trzeba zaznaczyć, że fakt ten nie nadaje automatycznie kompetencji do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skoro więc Dyrektor [...] nie wydaje w niniejszym postępowaniu aktu i nie podejmuje czynności, na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego, to Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - odrzucił skargę.