V SA/Wa 36/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-03-07

Skład orzekający: Marek Krawczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju i Finansów w przedmiocie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla budżetu powiatu?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakładającej na powiat obowiązek zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla finansów powiatu, w tym konieczność zmniejszenia środków na realizację zadań publicznych. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 PPSA, zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez sąd.
Stan faktyczny
Powiat złożył skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów nakazującą zwrot nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie wyrządziłoby nieodwracalne skutki w postaci braku środków na realizację zadań własnych powiatu, z uwagi na deficyt budżetowy i brak zdolności kredytowej.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2012 p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2017 r. skarżący Powiat wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie ww. decyzji w zaskarżonej części dotyczącej zwrotu kwoty [...] zł wyrządziłoby nieodwracalne skutki w postaci braku środków na realizowanie zadań własnych Powiatu. Skarżący podniósł, że w budżecie na 2017 r. zaplanowano deficyt w wysokości [...] zł, który jest pokrywany z zaciągniętego kredytu i wolnych środków z lat poprzednich. Uzyskanie kolejnego kredytu komercyjnego nie jest obecnie możliwe z uwagi na zbyt krótki okres do końca roku oraz z uwagi na możliwości powiatu wynikające z art. 243 ustawy o finansach publicznych. W związku z tym Powiat nie posiada wystarczających środków pieniężnych ani zdolności kredytowej, umożliwiających wykonanie zaskarżonej decyzji w ww. części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11) gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej. Powyższe zasady dotyczą również innych jednostek samorządu terytorialnego, w tym powiatów. Wskazać należy, iż z nadesłanych sprawozdań z wykonania planu dochodów budżetowych oraz ze sprawozdania o nadwyżce/deficycie jednostki samorządu terytorialnego za okres od 1 stycznia 2017 r. do 30 września 2017 r. wynika, że obowiązek natychmiastowego uregulowania środków wynikających z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty [...] zł spowodowałby dodatkowe zakłócenie w finansach powiatu, konieczność wprowadzenia zmian do uchwalonego już budżetu i dokonywania w tym zakresie przesunięć środków, których powiat nie planował. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do kompetencji powiatu. Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło