V SA/Wa 3606/15

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi A. E. K.-I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... czerwca 2015 r. Nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przyznał A. E. K.-I., dalej "Skarżąca", prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych). Skarżąca uiściła kwotę wskazaną w postanowieniu starszego referendarza sądowego. Wyrokiem z dnia 7 października 2016 r. tut. Sąd oddalił skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. Skarżącą reprezentował na rozprawie r. pr. J. G. Pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącą upoważniające również do wnoszenia w postępowaniu w sprawie środków zaskarżenia od orzeczeń WSA w Warszawie, w tym skargi kasacyjnej i zastępstwa w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie skargi kasacyjnej. W dniu 21 grudnia 2016 r. Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego złożyła skargę kasacyjną od wyroku z 7 października 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W dniu 9 stycznia 2017 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy (na urzędowym formularzu PPF) poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Stosownie do art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Takim zwolnieniem objęta jest Skarżąca, ponieważ postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. została częściowo zwolniona od kosztów sądowych ponad kwotę 300 zł, a przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte, jak również nie wygasło. Na podstawie prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego obowiązek partycypowania w kosztach sądowych został ograniczony do kwoty 300 zł i Skarżąca ten obowiązek wypełniła. Skoro Skarżąca została zwolniona z kosztów sądowych ponad kwotę 300 zł, to nie ciąży na niej obowiązek uiszczenia kosztów sądowych przekraczających wskazaną kwotę. W związku z powyższym rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Nadmienić należy, że wezwanie Skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w związku z określonym w postanowieniu starszego referendarza sądowego zakresem zwolnienia od kosztów sądowych nie było zasadne. Analizując wniosek o ustanowienie pełnomocnika procesowego wskazać należy, że w dniu 28 września 2016 r. Skarżąca ustanowiła swym pełnomocnikiem radcę prawnego J. G. Z przedłożonego na rozprawie w dniu 7 października 2016 r. pełnomocnictwa wynika, że radca prawny został upoważniony do wnoszenia w postępowaniu w sprawie środków zaskarżenia od orzeczeń WSA w Warszawie, w tym skargi kasacyjnej i zastępstwa w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Stosownie do art. 246 § 3 p.p.s.a. adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W niniejszej sprawie Skarżąca udzieliła radcy prawnemu pełnomocnictwa do działania w jej imieniu w zakresie określonym w pełnomocnictwie, jest więc reprezentowana w postępowaniu sądowym przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu Skarżącej skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 października 2016 r. Ze złożonego pełnomocnictwa wynika również, że pełnomocnik został upoważniony do zastępstwa Skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie skargi kasacyjnej. Ponieważ Skarżąca jest reprezentowana w sprawie przez radcę prawnego, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika stało się zbędne. Dlatego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie wniosku o ustanowienie pełnomocnika również podlega umorzeniu. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.